Spadek (film 1988)


Spadek (film 1988) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spadek – polski film obyczajowy z 1988 roku w reżyserii i według scenariusza Mirosława Gronowskiego. Scenariusz i dialogi napisał Jerzy Janicki.

Plenery: Stary Sącz, Prostki, Krupin.

Spis treści

Fabuła | edytuj kod

Tytułowy spadek to plac w kresowym Buczaczu, który główny bohater filmu Leon Zabielak otrzymał w zapisie jako wdzięczność za uratowanie życia żydowskiemu człowiekowi w czasie II wojny światowej, a po wielu latach zapisuje w testamencie członkom swojej rodziny. Mimo to żadna z dwóch córek nie podejmuje się przyjęcia spadku. Treść filmu składa się z fabuły dotyczącej ostatnich chwil życia bohatera, jak również reminiscencji do lat jego młodości. We wspomnieniach Zabielaka powraca przedwojenna atmosfera Kresów Wschodnich. Najbliższym przyjacielem i finalnie spadkobiercą jest kolega Zabielaka z lat młodości, Stasiek Pyzik.

Postać fiakra Gedaliego stworzył Jerzy Janicki, przywołując autentyczną osobę znaną osobiście z Buczacza, zarazem umieszczając tę osobę w scenariuszu filmu pt. Warszawa. Rok 5703[1].

Obsada | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Justyna Woś-Nyczkowa. Wspomnienia. Powrót na kresy (nie tylko sentymentalna). Jerzy Janicki o domu. „Profile. Rzeszowski Miesięcznik Społeczno-Kultualny”. Nr 12 (231), s. 6, 1988. 

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Spadek (film 1988)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy