Stand-up (dziennikarstwo)


Stand-up (dziennikarstwo) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stand-up – w dziennikarstwie telewizyjnym, wejście na antenę dziennikarza, który własnymi słowami – przygotowanymi z góry lub improwizowanymi – opisuje sytuację lub komentuje problem.

Stand-upy mogą być realizowane na żywo – na przykład podczas relacji z ważnego, bieżącego wydarzenia – lub mogą stanowić integralny element przygotowanego wcześniej, puszczanego z taśmy materiału – najczęściej relacji reporterskiej w programach informacyjnych.

Stand-up najczęściej stanowi element odautorskiego komentarza dziennikarza realizującego materiał, może więc wyraźniej oddawać jego subiektywny punkt widzenia. Zazwyczaj jednak stand-up, w przeciwieństwie do felietonu jest bardzo krótki, co utrudnia przekazywanie bardziej złożonych treści. Mimo tego ograniczenia, niektórzy dziennikarze, np. Tomasz Sianecki, wyspecjalizowali się w przygotowywaniu ostrych, dowcipnych komentarzy, zbliżonych formą do felietonu prasowego.

W wypadku wejść na żywo, stand-up ma zwykle formę dialogu pomiędzy relacjonującym reporterem a prowadzącymi w studiu.

W wypadku relacji z miejsc, do których nie może dotrzeć ekipa z pełnym sprzętem do transmisji satelitarnych (np. strefy wojny, miejsca odległych katastrof naturalnych), telewizje takie jak BBC czy CNN posługują się coraz częściej technologią wideofoniczną – dającą znacznie większą mobilność, przy znacznie gorszej jakości przekazu.

Na podstawie artykułu: "Stand-up (dziennikarstwo)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy