Stefan Bednarski


Stefan Bednarski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stefan Bednarski (ur. 1868, zm. 1 stycznia 1940 w Sachsenhausen) – adwokat polski, lektor języka rosyjskiego na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Życiorys | edytuj kod

Odbył studia prawnicze na uniwersytecie w Odessie. Bliższe szczegóły na temat jego pracy zawodowej nie są znane, wiadomo, że był adwokatem w Bracławiu, a po odzyskaniu przez Polskę niepodległości – rejentem. Pracował też przez jakiś czas jako nauczyciel gimnazjalny. Już w wieku emerytalnym w roku akademickim 1935/1936 był lektorem języka rosyjskiego na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.

6 listopada 1939 roku wraz z gronem profesorów krakowskich po tzw. wykładzie inauguracyjnym SS-Sturmbannführera Bruno Müllera (Sonderaktion Krakau) został aresztowany i wywieziony do obozu w Sachsenhausen; po kilku tygodniach zapadł na zapalenie płuc i pozbawiony opieki lekarskiej zmarł.

Był żonaty ze znacznie młodszą Janiną z Dubińskich, uczestniczką konspiracji, która podejmowała starania o uwolnienie uczonych krakowskich (także po otrzymaniu wiadomości o śmierci męża).

Bibliografia | edytuj kod

  • Słownik biograficzny adwokatów polskich (pod redakcją Romana Łyczywka), tom II, zeszyt I: A-G, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1988, s. 46
  • Wyrok na Uniwersytet Jagielloński 6 listopada 1939 (pod redakcją Leszka Hajdukiewicza), Krajowa Agencja Wydawnicza, Kraków 1989, s. 130 (z fotografią; tu data urodzenia: ok. 1874)
  • Słownik uczestniczek walki o niepodległość Polski 1939-1945. Poległe i zmarłe w okresie okupacji niemieckiej, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1988, s. 32 (informacje w życiorysie żony)
Na podstawie artykułu: "Stefan Bednarski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy