Stormvloedkering Hollandse IJssel


Na mapach: 51°55′00,9″N 4°34′45,8″E/51,916917 4,579389

Stormvloedkering Hollandse IJssel w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Widok na kompleks

Stormvloedkering Hollandse IJssel – kompleks przeciwpowodziowy na rzece Hollandse IJssel w pobliżu jej ujścia do Nowej Mozy, na granicy miast Capelle aan den IJssel i Krimpen aan den IJssel, niedaleko Rotterdamu. Kompleks składa się z dwóch długich ruchomych zapór oraz śluzy. Przez całość przechodzi także most drogowy z podnoszonym fragmentem na wysokości śluzy. Budowla powstała w latach 1954–1958, jako pierwsza z prac wykonanych w ramach planu Delta.

Pierwsze plany budowy śluzy pojawiły się po powodzi ze stycznia 1808 roku[1]. Późniejsze plany wyewoluowały w kierunku utworzenia ruchomej zapory[2], gdyż zamknięcie rzeki śluzą stanowiłoby problem dla ruchu statków, a ponadto mogło spowodować zwiększenie zasolenia wód śródlądowych[3]. Poza zagrożeniem powodzią problemem był także brak stałej przeprawy przez rzekę. Działające w tym miejscu promy nie radziły sobie ze wzrastającym ruchem ulicznym, co prowadziło do powstawania coraz większych korków. W związku z tym planowano wybudować most, a przygotowania do prac ruszyły pod koniec 1939 roku. II wojna światowa przerwała jednak te plany, natomiast zaraz po wojnie głównym zadaniem była odbudowa zniszczeń[4].

Bezpośrednim bodźcem do budowy kompleksu, na który miały składać się zarówno urządzenia przeciwpowodziowe, jak i most, była powódź z 1953 roku. Prace ruszyły niecały rok po powodzi, 18 stycznia 1954 roku[5], a oddanie do użytku nastąpiło 22 października 1958 roku. Koszt budowy wyniósł około 40 mln guldenów. Kompleks był pierwszą budowlą powstałą w ramach planu Delta[6].

Na kompleks składają się dwie ruchome zapory wodne, śluza umiejscowiona w zachodniej części kompleksu oraz most z podnoszonym fragmentem na wysokości śluzy. Każda z dwóch ruchomych stalowych zapór ma długość 81,2 m i osadzona jest pomiędzy dwiema wysokimi na 45 m wieżami (łącznie jest ich cztery). W przypadku zagrożenia zapory opuszczane są w dół, co czynione jest kilka razy w roku. Na co dzień zapory podniesione są 11,5 m powyżej poziomu wody (na takiej samej wysokości znajduje się również most[2])[5]. Statki, które nie mieszczą się w tym prześwicie, mogą korzystać ze śluzy[7] (wówczas konieczne jest podniesienie mostu zwodzonego nad tą śluzą, co tymczasowo wstrzymuje ruch drogowy). Most (nazwany Algerabrug od nazwiska ministra robót publicznych i gospodarki wodnej Jacoba Algery[6]) posiada po jednym pasie ruchu w każdą stronę w ramach drogi N210, jeden dodatkowy jednokierunkowy pas oraz ścieżki dla pieszych i rowerzystów.


Przypisy | edytuj kod

  1. History of the Hollandse Ijssel (ang.). www.deltawerken.com. [dostęp 2014-04-19].
  2. a b Why the storm surge barrier? (ang.). www.deltawerken.com. [dostęp 2014-04-19].
  3. Drawbacks (ang.). www.deltawerken.com. [dostęp 2014-04-19].
  4. Geschiedenis (niderl.). www.krimpenaandenijssel.nl. [dostęp 2014-04-19].
  5. a b The construction (ang.). www.deltawerken.com. [dostęp 2014-04-19].
  6. a b Algerabrug (niderl.). www.stadsarchief.rotterdam.nl. [dostęp 2014-04-19].
  7. The Hollandse Ijssel storm barrier (ang.). www.deltawerken.com. [dostęp 2014-04-19].
Na podstawie artykułu: "Stormvloedkering Hollandse IJssel" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy