Sucha Psina


Na mapach: 50°07′09″N 17°55′37″E/50,119167 17,926944

Sucha Psina w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sucha Psina (cz. Suchá Pščina[1], niem. Zauchwitz, dawniej Zauchwiz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Baborów.

Spis treści

Nazwa | edytuj kod

Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia jako najstarszą zanotowaną nazwę miejscowości Suchoppina podając jej znaczenie "Trockene Wurzelstocke" czyli po polsku "Suche korzenie, kłącze"[2]. Pierwotna nazwa została później przez Niemców zgermanizowana na Zauchwiz[2]i utraciła znaczenie[potrzebny przypis]. W 1936 roku niemiecka administracja nazistowska wprowadziła dla wsi nazwę Dreimühlen.

Historia | edytuj kod

Historycznie miejscowość leży na tzw. polskich Morawach, czyli na obszarze dawnej diecezji ołomunieckiej. Wzmiankowana w 1337[3], kiedy należała do księstwa raciborsko-opawskiego. W 1340 miejscowość została zakupiona wraz z Baborowem przez Ofkę raciborską[4]. Po wojnach śląskich znalazła się w granicach Prus i powiatu głubczyckiego. Pierwotnie była zamieszkała przez tzw. Morawców, jeszcze w XVII wieku językiem kazań był język morawski (gwary laskie)[5], na początku XX wieku była już niemieckojęzyczna. W granicach Polski od końca II wojny światowej.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

Zabytki | edytuj kod

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[6]:

  • kościół par. pw. św. Jodoka, 1714 r., XIX w., 1958 r.

Religia | edytuj kod

 Osobny artykuł: Parafia św. Jodoka w Suchej Psinie.

Na terenie wsi działalność religijną prowadzi Kościół Rzymskokatolicki.

Przypisy | edytuj kod

  1. Gregor Wolný: Kirchliche Topographie von Mähren. I. Abtheilung, Band 5. Brünn: Nitsch und Grosse, 1863, s. 241. (niem.)
  2. a b HeinrichH. Adamy HeinrichH., Die schlesischen Ortsnamen, ihre Entstehung und Bedeutung. Ein Bild aus der Vorzeit, wyd. 2, Breslau: Verlag von Priebatsch’s Buchhandlung, 1888, s. 42, OCLC 456751858  (niem.).
  3. Sucha Psina.
  4. Magdalena Janus, Iwona Kopaniecka, Monika Prześlakiewicz, Tomasz Duchnowski, Dagmara Duchnowska: Analiza kulturowo-historyczna gminy Baborów. Baborów: Starostwo Powiatowe, 2013, s. 12.
  5. Mapa Zasięg mowy polskie na Śląsku około połowy XVII wieku. Opracował Tadeusz Ładogórski w: Historia Śląska pod redakcją Karola Maleczyńskiego, Wrocław 1966, Tom 1, cz. 3.
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 20. [dostęp 25.11.2012].
Na podstawie artykułu: "Sucha Psina" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy