Syenodioryt


Syenodioryt w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Syenodioryt (sjenodioryt) – obojętna skała magmowa o pochodzeniu głębinowym. Skała pośrednia między syenitem a diorytem. Na diagramie klasyfikacyjnym QAPF sjenit pola 8 i 9, czyli odpowiada monzonitowi i monzodiorytowi. Zaliczana do skał jawnokrystalicznych. Najczęściej barwy ciemnoszarej lub czarnej.

W skład syenodiorytu wchodzą skaleń potasowy i plagioklazy (oligoklaz-andezyn), niewielka ilość kwarcu (do 5%), pirokseny (augit, diopsyd, hipersten), amfibole (hornblenda), biotyt, oliwiny, minerały akcesoryczne: apatyt, tlenki żelaza, tytanit, spinel, piryt, cyrkon, allanit i inne.

Zastosowanie | edytuj kod

Używany jest głównie w drogownictwie i budownictwie a także np. do budowy nawierzchni torów żużlowych.

Bibliografia | edytuj kod

  • WacławW. Ryka WacławW., AnnaA. Maliszewska AnnaA., Słownik petrograficzny, Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1982, ISBN 83-220-0150-9, OCLC 69507580 .
Na podstawie artykułu: "Syenodioryt" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy