Szapur II


Szapur II w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Moneta z podobizną Szapura II

Szapur II (310379 n.e.) – król Persji z dynastii Sasanidów. Królem Szapur został w chwili urodzenia, gdyż z inicjatywy magnatów, po śmierci Hormizdasa II, zabito najstarszego syna króla, oślepiono drugiego i wtrącono do więzienia trzeciego.

Po osiągnięciu pełnoletniości i przejęciu władzy Szapur II zapisał się w historii dzięki swoim sukcesom militarnym i odbudowaniu świetności Persji. Prześladował chrześcijan jako agentów imperium rzymskiego, ponieważ w tym czasie Konstantyn sprzyjał chrześcijaństwu.

W 325 uśmierzył brutalnie bunt plemion wschodnioarabskich. Część plemion przesiedlono do Kirmanu[1].

W 359[2], po wyczerpującym 73-dniowym oblężeniu, zdobył Amidę, potężną twierdzę nad górnym Tygrysem.

W 367 zaatakował rzymską Armenię i pokonał jej króla Arszaka II.

Przypisy | edytuj kod

  1. Praca zbiorowa: Wielka Historia Świata. T. 4. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2005. ISBN 83-7425-025-9.
  2. Praca zbiorowa pod redakcją Aleksandra Krawczuka, 2005, Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych, s. 585, Oficyna Wydawnicza Fogra, ​ISBN 83-85719-84-9​.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Szapur II" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy