Szczodrzenica sitowata


Szczodrzenica sitowata w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szczodrzenica sitowata (Spartium junceum L.) – gatunek rośliny z monotypowego rodzaju szczodrzenica (Spartium) z rodziny bobowatych. Rośnie w makii, na suchych zboczach, w świetlistych lasach, zwykle na skałach wapiennych; w basenie Morza Śródziemnego. Kwitnie od maja do sierpnia[3]. Roślina jest rozprzestrzeniona szeroko jako ozdobna i rośnie też zdziczała na obszarach suchych w południowej Europie, w Azji, Ameryce Północnej i Południowej[4]. Z kwiatów wytwarza się żółty barwnik, a pędy wykorzystuje się w plecionkarstwie[3], do wyrobu koszyków. Pozyskuje się z nich także włókna o długości 20–30 cm, wykorzystywane do wyrobu nici, powrozów, sieci rybackich i wyrobu tkanin[4]. Ziele zawiera także alkaloidy mające działanie przeczyszczające, przeciwwymiotne i moczopędne[3].

Pokrój krzewu

Morfologia | edytuj kod

Pokrój
Krzew o prętowatych pędach, osiągający do 3,5 m wysokości[4], najczęściej od 1 do 3 m[3]. Pędy są okrągłe na przekroju, szarawo-zielone, słabo ulistnione lub bezlistne[4][3].
Liście
Pojedyncze, lancetowate do równowąskich[4], o długości od 15 do 25 mm[2]. Opadają wiosną[4].
Kwiaty
Tworzą luźne grona na końcach młodych pędów[4], zebrane po 5–20[2]. Są obupłciowe[4]. Kielich ma do 7,5 mm długości. Korona osiąga 20–30 mm długości[2] i jest złocistożółta[4]. W typowym kwiecie motylkowym żagielek jest dłuższy od skrzydełek i łódeczki. Pręciki w jednej wiązce. Zalążnia siedząca, omszona, z wieloma zalążkami. Szyjka słupka odgięta, zwieńczona podługowatym znamieniem[2].
Owoce
Nagie strąki długości 6,5 do 10 cm i szerokości 6–7,5 mm[2]. Dojrzałe są czarne[3]. Zawierają od 12 do 20 nasion[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2017-02-21].
  2. a b c d e f g Spartium junceum Linn.. W: Flora of Pakistan [on-line]. eFloras.org. [dostęp 2017-02-21].
  3. a b c d e f Oleg Polunin, Anthony Huxley: Flowers of Mediterranean. London: Chatto an Windus, 1981, s. 94-95. ISBN 0-7011-2284-6.
  4. a b c d e f g h i Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski (red.): Słownik botaniczny. Wyd. wydanie II, zmienione i uzupełnione. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 881. ISBN 83-214-1305-6.
Na podstawie artykułu: "Szczodrzenica sitowata" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy