Tadeusz Gajda (ur. 1933)


Tadeusz Gajda (ur. 1933) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tadeusz Gajda (ur. 1 stycznia 1933 w Warszawie) – polski inżynier górnik i polityk, poseł na Sejm PRL VIII kadencji.

Życiorys | edytuj kod

Od 1950 do 1961 pracował w Bogatyńskich Zakładach Bawełnianych. Uzyskał tytuł inżyniera górnika w Inżynierskiej Szkole Górniczej w Senftenbergu. W latach 1962–1972 był dyrektorem ds. pracowniczych kolejno w Kopalni Węgla Brunatnego „Turów”. Od 1972 do 1976 pełnił tę funkcję w Centralnym Ośrodku Badawczo-Projektowym Górnictwa Odkrywkowego „Poltegor” we Wrocławiu, a następnie w Zjednoczeniu Przemysłu Węgla Brunatnego i Elektrowni we Wrocławiu. W 1976 ukończył Politechnikę Wrocławską. Później był kierownikiem oddziału terenowego Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego „Dynamo” w Warszawie (oddział terenowy Wrocław).

W 1964 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był radnym w miejskiej i wojewódzkiej radzie narodowej. W latach 1982–1985 pełnił mandat posła na Sejm PRL VIII kadencji w okręgu Wrocław-Miasto, zasiadając w Komisji Handlu Zagranicznego, Komisji Górnictwa, Energetyki i Chemii, Komisji Współpracy Gospodarczej z Zagranicą i Gospodarki Morskiej oraz w Komisji Górnictwa, Energetyki i Wykorzystania Zasobów Naturalnych.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Tadeusz Gajda (ur. 1933)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy