Tanja Poutiainen


Tanja Poutiainen w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tanja Tuulia Poutiainen-Rinne (ur. 6 kwietnia 1980 w Rovaniemi) – fińska narciarka alpejska, srebrna medalistka olimpijska i czterokrotna medalistka mistrzostw świata.

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Specjalistka konkurencji slalomowych. Pierwsze sukcesy w karierze osiągnęła w 1997 roku, kiedy podczas mistrzostw świata juniorów w Schladming zdobyła dwa medale. Najpierw zajęła trzecie miejsce w supergigancie, przegrywając tylko z Włoszką Karen Putzer i Austriaczką Karin Blaser. Dzień później zwyciężyła w slalomie, wyprzedzając Sarę Schleper z USA i swą rodaczkę Pię Käyhkö. Jeszcze trzykrotnie startowała na zawodach tego cyklu, zdobywając jeszcze brązowy medal w gigancie na mistrzostwach świata juniorów w Pra Loup w 1999 roku. Tym razem uległa Włoszce Denise Karbon i Silvii Berger z Austrii.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 16 marca 1997 roku w Vail, gdzie nie ukończyła pierwszego przejazdu slalomu. Dziewięć miesięcy później, 19 grudnia 1997 roku w Val d’Isère zdobyła pierwsze pucharowe punkty, zajmując osiemnaste miejsce w gigancie. Na podium po raz pierwszy stanęła 9 grudnia 2001 roku w Sestriere, gdzie była druga w slalomie. Uległa tam jedynie Anji Pärson ze Szwecji. W kolejnych latach wielokrotnie stawała na podium, odnosząc przy tym jedenaście zwycięstw. Sześciokrotnie wygrywała slalomy: 28 lutego 2004 roku w Levi, 28 listopada w Aspen, 12 grudnia 2004 roku w Altenmarkt, 20 stycznia 2005 roku w Zagrzebiu, 15 lutego 2008 roku w Zagrzebiu oraz 11 stycznia 2011 roku we Flachau. Ponadto pięciokrotnie była najlepsza w gigantach: 26 listopada 2004 roku w Aspen, 10 marca 2007 roku w Zwiesel, 13 grudnia 2008 roku w La Molina, 24 października 2009 roku w Sölden oraz 24 stycznia 2010 roku w Cortina d’Ampezzo. Ostatni raz w czołowej trójce zawodów pucharowych znalazła się 15 stycznia 2013 roku we Flachau, zajmując trzecie miejsce w slalomie. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2004/2005, kiedy zajęła piąte miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacjach slalomu i giganta zwyciężyła, zdobywając Małe Kryształowe Kule. Ponadto Finka była także druga w klasyfikacji slalomu w sezonie 2010/2011 i trzecia w sezonie 2002/2003 oraz druga w klasyfikacji giganta w sezonie 2006/2007 i trzecia w sezonie 2010/2011.

W 1997 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Sestriere, gdzie w slalomie była siedemnasta, a giganta nie ukończyła. Największe sukcesy osiągnęła podczas rozgrywanych osiem lat później na mistrzostw świata w Bormio, gdzie zdobyła dwa medale. Najpierw zajęła drugie miejsce w gigancie, plasując się między Anją Pärson a Julią Mancuso z USA. Trzy dni później srebrny medal zdobyła także w slalomie, przegrywając tylko z Chorwatką Janicą Kostelić. Dwa medale zdobyła również na mistrzostwach świata w Val d’Isère w 2009 roku. W gigancie zdobyła brązowy medal, ulegając tylko Niemce Kathrin Hölzl oraz Tinie Maze ze Słowenii. Dwa dni później brązowy medal zdobyła w slalomie, w którym wyprzedziły ją Niemka Maria Riesch i Czeszka Šárka Záhrobská. Poutiainen była też między innymi czwarta w slalomie podczas mistrzostw świata w Schladming w 2013 roku, gdzie walkę o podium przegrała ze Szwedką Fridą Hansdotter o 0,35 sekundy.

W lutym 1998 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano, gdzie była osiemnasta w slalomie, a giganta ukończyła na 26. pozycji. Cztery lata później, podczas igrzysk w Salt Lake City zajmowała trzecie miejsce po pierwszym przejeździe slalomu, tracąc do prowadzącej Kostelić 0,32 sekundy. Drugiego przejazdu jednak nie ukończyła i ostatecznie nie była klasyfikowana. Najlepszy wynik osiągnęła na igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku, gdzie zdobyła srebrny medal w gigancie. Już po pierwszym przejeździe znajdowała się na drugim miejscu, a trzeci wynik drugiego przejazdu wystarczył do uzyskania drugiego łącznego rezultatu. Na podium rozdzieliła Julię Mancuso i Annę Ottosson ze Szwecji. Na tych samych igrzyskach zajęła także szóste miejsce w slalomie. Podczas rozgrywanych w 2010 roku igrzysk w Vancouver była szósta w slalomie i trzynasta w gigancie. Brała także udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi w 2014 roku, jednak w obu konkurencjach uplasowała się poza czołową dziesiątką.

Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw Finlandii, w tym 21 złotych: w supergigancie w latach 1996 i 2009, slalomie w latach 1998, 1999, 2001, 2003, 2004, 2005, 2007, 2008 i 2009 oraz gigancie w latach 1996, 2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 i 2010. W 2014 roku zakończyła karierę[1].

W sierpniu 2015 roku wyszła za mąż za Vesę Rinne[2].

Osiągnięcia | edytuj kod

Igrzyska olimpijskie | edytuj kod

Mistrzostwa świata | edytuj kod

Mistrzostwa świata juniorów | edytuj kod

Puchar Świata | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Zwycięstwa w zawodach | edytuj kod

  1. Levi28 lutego 2004 (slalom)
  2. Aspen26 listopada 2004 (gigant)
  3. Aspen28 listopada 2004 (slalom)
  4. Altenmarkt12 grudnia 2004 (slalom)
  5. Zagrzeb20 stycznia 2005 (slalom)
  6. Zwiesel10 marca 2007 (gigant)
  7. Zagrzeb15 lutego 2008 (slalom)
  8. La Molina13 grudnia 2008 (gigant)
  9. Sölden24 października 2009 (gigant)
  10. Cortina d’Ampezzo24 stycznia 2010 (gigant)
  11. Flachau11 stycznia 2011 (slalom)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach | edytuj kod

  1. Sestriere9 grudnia 2001 (slalom) – 2. miejsce
  2. Altenmarkt9 marca 2002 (gigant) – 3. miejsce
  3. Sestriere15 grudnia 2002 (KO slalom) – 2. miejsce
  4. Lenzerheide22 grudnia 2002 (slalom) – 2. miejsce
  5. Sestriere13 marca 2004 (slalom) – 3. miejsce
  6. Sölden23 października 2004 (gigant) – 2. miejsce
  7. Aspen27 listopada 2004 (slalom) – 3. miejsce
  8. Semmering28 października 2004 (gigant) – 2. miejsce
  9. Semmering29 października 2004 (slalom) – 3. miejsce
  10. Maribor23 stycznia 2005 (slalom) – 3. miejsce
  11. Lenzerheide13 marca 2005 (gigant) – 2. miejsce
  12. Hafjell5 marca 2006 (gigant) – 3. miejsce
  13. Åre18 marca 2006 (gigant) – 3. miejsce
  14. Aspen25 listopada 2006 (gigant) – 3. miejsce
  15. Kranjska Gora6 stycznia 2007 (gigant) – 3. miejsce
  16. Sierra Nevada24 lutego 2007 (gigant) – 3. miejsce
  17. Sierra Nevada25 lutego 2007 (slalom) – 2. miejsce
  18. Aspen9 grudnia 2007 (slalom) – 2. miejsce
  19. Lienz29 grudnia 2007 (slalom) – 3. miejsce
  20. Špindlerův Mlýn5 stycznia 2008 (gigant) – 2. miejsce
  21. Sölden25 października 2008 (gigant) – 2. miejsce
  22. Aspen29 listopada 2008 (gigant) – 2. miejsce
  23. Aspen30 listopada 2008 (slalom) – 3. miejsce
  24. Semmering29 grudnia 2008 (slalom) – 2. miejsce
  25. Maribor11 stycznia 2009 (slalom) – 3. miejsce
  26. Ofterschwang6 marca 2009 (gigant) – 3. miejsce
  27. Åre14 marca 2009 (gigant) – 2. miejsce
  28. Levi14 listopada 2009 (slalom) – 3. miejsce
  29. Levi13 listopada 2010 (slalom) – 3. miejsce
  30. Aspen28 listopada 2010 (slalom) – 3. miejsce
  31. Sankt Moritz12 grudnia 2010 (gigant) – 2. miejsce
  32. Courchevel21 grudnia 2010 (slalom) – 2. miejsce
  33. Zwiesel4 lutego 2011 (slalom) – 3. miejsce
  34. Courchevel18 grudnia 2011 (slalom) – 2. miejsce
  35. Kranjska Gora22 stycznia 2012 (slalom) – 2. miejsce
  36. Levi10 listopada 2012 (slalom) – 2. miejsce
  37. Flachau15 stycznia 2013 (slalom) – 3. miejsce
  • W sumie (11 zwycięstw, 18 drugich i 19 trzecich miejsc).

Bibliografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Poutiainen to retire at end of season (ang.)
  2. Säteilevä morsian! Tanja Poutiaiselta upea hääkuva – ”Elämäni suurin päivä” (fiń.)
Na podstawie artykułu: "Tanja Poutiainen" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy