Taras Romanczuk


Taras Romanczuk w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Taras Wiktorowycz Romanczuk (ukr. Тарас Вікторович Романчук; ur. 14 listopada 1991 w Kowlu) – polski piłkarz ukraińskiego pochodzenia występujący na pozycji pomocnika w Jagiellonii Białystok oraz w reprezentacji Polski. Wychowanek Kowlu-Wołyń Kowel, w swojej karierze grał także w Legionovii Legionowo. Do 12 lutego 2018 posiadał obywatelstwo ukraińskie.

Spis treści

Kariera klubowa | edytuj kod

Początki kariery | edytuj kod

Romanczuk rozpoczął swoją karierę w klubie MFK Kowel, gdzie w 2008 na życzenie ówczesnego trenera, Romana Łysa, włączono go do kadry pierwszego zespołu[1]. Grę w piłkę łączył wówczas z pracą oraz studiami – w tym czasie dwukrotnie wyleciał do Stanów Zjednoczonych w ramach wymiany studenckiej[1]. W pewnym okresie występował też w futsalowej drużynie Szans-Awto Kowel[2]. W trakcie swojego pobytu w Kowlu był testowany przez trzy ukraińskie kluby[1], w tym m.in. przez Arsenał-Kyjiwszczyna Biała Cerkiew[2] oraz Wołyń Łuck[3], nigdzie jednak nie otrzymał angażu.

Legionovia Legionowo | edytuj kod

Na początku lutego 2013 Romanczuk przeniósł się do Polski, gdzie został zawodnikiem Legionovii Legionowo. Wcześniej wypatrzył go ówczesny wiceprezes tego klubu, Michał Kusiński[4], który przybył do Kowla na obchody dni miasta[2]. W nowych barwach Romanczuk zadebiutował 13 kwietnia 2013 podczas ligowego meczu z Zawiszą Rzgów, gdy w 46. minucie zastąpił na boisku Łukasza Prusika[5]. Pierwszą bramkę na polskich boiskach zdobył 5 czerwca 2013 w wygranym 3:0 spotkaniu ligowym z GKP Targówek[6]. Ostatecznie Legionovia zakończyła tamten sezon III ligi na pozycji lidera, zapewniając sobie tym samym awans do II ligi.

W kolejnym sezonie, już na drugoligowych boiskach, Romanczuk zdobył dwie bramki – pierwszą 3 sierpnia 2013 w przegranym 1:2 meczu ze Stalą Mielec[7], drugą zaś 21 maja 2014 podczas wygranego 4:0 spotkania ze Świtem Nowy Dwór Mazowiecki[8]. Z kolei 19 października 2013 zanotował trafienie samobójcze podczas zremisowanego 1:1 meczu ze Stalą Rzeszów[9]. Tamten sezon Legionovia zakończyła na 4. miejscu, zaś Romanczuk zwrócił na siebie uwagę kilku klubów z wyższych lig, które wyraziły nim zainteresowanie[10].

Romanczuk pracował dodatkowo jako asystent trenera w dziecięcej drużynie Legionovii[11].

Jagiellonia Białystok | edytuj kod

21 lipca 2014 prezes Jagiellonii Białystok, Cezary Kulesza, poinformował, że osiągnął porozumienie w sprawie transferu Romanczuka[12]. Dzień później zawodnik związał się z klubem rocznym kontraktem z opcją przedłużenia o kolejne dwa lata[13]. W barwach Jagielloni Romanczuk zadebiutował 15 sierpnia 2014, zastępując Jonatana Strausa w 46. minucie przegranego 0:3 ligowego meczu z Legią Warszawa[14]. Premierowe trafienie dla Jagiellonii zanotował 9 listopada 2014 podczas przegranego 2:5 spotkania z Ruchem Chorzów[15].

2 lipca 2015 Romanczuk zadebiutował w europejskich pucharach, zastępując Konstantina Vassiljeva w 46. minucie wygranego 1:0 meczu z Kruoją Pokroje[16]. Latem 2016 po zawodnika zgłosił się turecki Konyaspor, ale sama Jagiellonia nie była zainteresowana jego sprzedażą[17]. W sezonie 2016/17 Romanczuk zdobył wraz z klubem wicemistrzostwo Polski[18], zaś na początku stycznia 2017 został uhonorowany tytułem najlepszego defensywnego pomocnika Ekstraklasy w 2016[19]. 29 maja 2019 roku przedłużył swój kontrakt z Jagiellonią do 30 czerwca 2023 roku.

Kariera reprezentacyjna | edytuj kod

16 marca 2018 Romanczuk otrzymał pierwsze w karierze powołanie do reprezentacji Polski na towarzyskie mecze z Nigerią oraz Koreą Południową[20]. 27 marca 2018 zadebiutował w narodowych barwach, wychodząc w podstawowym składzie na wygrane 3:2 spotkanie z Koreą Południową. Jego występ trwał do 61. minuty, gdy to został zmieniony przez Arkadiusza Milika[21].

27 sierpnia 2018 znalazł się na liście piłkarzy powołanych przez nowego trenera kadry, Jerzego Brzęczka na wrześniowe mecze z Włochami w Lidze Narodów UEFA oraz towarzyski z Irlandią.

Statystyki | edytuj kod

Klubowe | edytuj kod

(aktualne na dzień 17 sierpnia 2018)

Reprezentacyjne | edytuj kod

(aktualne na dzień 28 czerwca 2018)

Życie prywatne | edytuj kod

Babka Romanczuka ze strony matki urodziła się w 1939 we Włodawie, jednakże w wieku kilkunastu lat została wraz z rodziną wysiedlona do Sobiboru. Wówczas w jej dokumentach wpisano, iż jest ona Ukrainką[22]. 12 lutego 2018 Romanczuk otrzymał polskie obywatelstwo, zrzekając się jednocześnie obywatelstwa ukraińskiego[23].

W 2019 roku w wywiadzie dla Gazety Wyborczej wyznał, że jego rodzina została zamordowana przez Banderowców.[1]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Na Ukrainie go nie chcieli, więc zagra u Nawałki. Fakt, 17 marca 2018. [dostęp 18 marca 2018].
  2. a b c Krystian Juźwiak: aras Romanczuk - wypatrzony na dniach Kowla, teraz o krok od powołania do reprezentacji Polski. 2x45.info, 2 marca 2018. [dostęp 18 marca 2018].
  3. Jakub Radomski: Taras Romanczuk: Na Ukrainie niektórzy uważają mnie za zdrajcę. Przegląd Sportowy, 22 marca 2018. [dostęp 2 kwietnia 2018].
  4. Marcin Bratkowski, Jakub Radomski: Taras Romanczuk - dyplomata, który nie rozumie wojny. Przegląd Sportowy, 2 listopada 2014. [dostęp 18 marca 2018].
  5. Zawisza Rzgów 1 - 0 Legionovia Legionowo. 90minut.pl, 13 kwietnia 2013. [dostęp 18 marca 2018].
  6. GKP Targówek 0 - 3 Legionovia Legionowo. 90minut.pl, 5 czerwca 2013. [dostęp 18 marca 2018].
  7. Legionovia Legionowo 1 - 2 Stal Mielec. 90minut.pl, 3 sierpnia 2013. [dostęp 18 marca 2018].
  8. Bartłomiej Bator: Derby nasze!. Legionovia Legionowo, 21 maja 2014. [dostęp 18 marca 2018].
  9. Bartłomiej Bator: Stal – Legionovia 1:1. Legionovia Legionowo, 19 października 2013. [dostęp 18 marca 2018].
  10. Bartłomiej Bator: Krótko i na temat: Dariusz Ziąbski. Legionovia Legionowo, 11 czerwca 2014. [dostęp 18 marca 2018].
  11. Łukasz Olkowicz i Piotr Wołosik: ROMANCZUK W BIAŁYMSTOKU ZNALAZŁ DOM. SPORT WYRYSOWAŁ MU ŚCIEŻKĘ, O KTÓREJ ISTNIENIU ON SAM NIE MIAŁ POJĘCIA. przegladsportowy.pl, 2019-02-08. [dostęp 2019-02-09].
  12. Jakub Seweryn: Taras Romanczuk zostanie piłkarzem Jagiellonii Białystok. Gol24, 21 lipca 2014. [dostęp 2 kwietnia 2018].
  13. Taras Romanczuk podpisał kontrakt z Jagiellonią Białystok. Onet.pl, 22 lipca 2014. [dostęp 2 kwietnia 2018].
  14. Trzy w Białymstoku. Jeden wychowanka. Legia Warszawa, 15 sierpnia 2014. [dostęp 18 marca 2018].
  15. T-Mobile Ekstraklasa: Ruch Chorzów – Jagiellonia Białystok 5:2. Dziennik.pl, 9 listopada 2014. [dostęp 18 marca 2018].
  16. Jagiellonia zwycięża w końcówce. 90minut.pl, 2 lipca 2015. [dostęp 2 kwietnia 2018].
  17. Bartłomiej Bator: Ogromne pieniądze za Romanczuka. Legionovia Legionowo, 5 sierpnia 20164. [dostęp 18 marca 2018].
  18. Jakub Laskowski: Feta w Białymstoku. Jagiellonia wicemistrzem Polski. Kurier Poranny, 4 czerwca 2017. [dostęp 2 kwietnia 2018].
  19. Jakub Radomski: Taras Romanczuk najlepszym defensywnym pomocnikiem 2016 roku. Przegląd Sportowy, 9 stycznia 2017. [dostęp 2 kwietnia 2018].
  20. Krajowe powołania na mecze z Nigerią i Koreą Południową. Polski Związek Piłki Nożnej, 16 marca 2018. [dostęp 18 marca 2018].
  21. Passa przełamana, zwycięstwo wydarte na finiszu!. Polski Związek Piłki Nożnej, 27 marca 2018. [dostęp 2 kwietnia 2018].
  22. Jakub Radomski: Piłkarz, który miał być naukowcem. Reportaż śladami Tarasa Romanczuka. Przegląd Sportowy, 16 marca 2018. [dostęp 18 marca 2018].
  23. Rafał Badowski: Taras Romanczuk powołany do reprezentacji. Świeżo upieczony obywatel Polski ma zagrać z Nigerią i Koreą Południową. NaTemat.pl, 15 marca 2018. [dostęp 18 marca 2018].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Taras Romanczuk" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy