Technologizacja dyskursu


Technologizacja dyskursu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Technologizacja dyskursu (ang. technologization of discourse) – pojęcie ukute przez Normana Fairclougha[1] na oznaczenie sytuacji, w których aktywni uczestnicy dyskursu są świadomi jego istnienia i rozmaitymi metodami usiłują wpłynąć na jego kształt, by dotrzeć z przekazem i wpłynąć nim na jak największą liczbę odbiorców. Innymi słowy, technologizacja dyskursu to narastająca współcześnie tendencja do kodyfikowania semiozy, do instrumentalnego projektowania i przeprojektowywania semiotycznych obiektów.[2]

Technologizacja dyskursu powiązana jest zazwyczaj ze strategicznymi celami dominujących grup społecznych, które pragną poprzez dyskurs osiągnąć wymierne ideologiczne efekty. Technologizacja przyczynia się do powstania ujednoliconych standardów w praktykach dyskursywnych. Z drugiej strony może też prowadzić do kryzysu zaufania, potęgować nieszczerość dyskursu, wzmagać cynizm.[3] Będzie się tak działo, gdy odbiorcy dyskursu zdadzą sobie sprawę, że nie jest on spontaniczny, lecz zaplanowany.

W praktyce społecznej technologizacja dyskursu sprowadza się zazwyczaj do 1) badania dyskursywnych praktyk instytucji i organizacji, 2) przeprojektowywania tych praktyk tak, by pasowały do celów ustanawianych przez biurokratów i menedżerów, oraz 3) trenowania personelu w tychże praktykach.

Przykłady | edytuj kod

Z technologizacją dyskursu mamy między innymi do czynienia, gdy:

  • uczelnia wyższa projektuje broszurkę reklamową z zamiarem przyciągnięcia jak największej ilości studentów i ze świadomością, że konkuruje pod tym względem z innymi uczelniami (Fairclough wykorzystał ten przykład w swoim artykule[1])
  • dział HR w korporacji przygotowuje skrypty, zgodnie z którymi rekruterzy mają przeprowadzać rozmowy z osobami starającymi się o pracę
  • polityk pisze przemówienie ściśle pod kątem określonych grup społecznych

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b NormanN. Fairclough NormanN., Discourse and Social Change, Cambridge: Polity Press, 1992 .
  2. NormanN. Fairclough NormanN., Global capitalism and change in Higher Education: dialectics of language and practice, technology, ideology, 2007 .
  3. NormanN. Fairclough NormanN., Critical discourse analysis: The critical study of language, Routledge, 2010 .
Na podstawie artykułu: "Technologizacja dyskursu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy