Terek


Terek w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Terek (gruz.: თერგი, Tergi; ros.: Терек, Tieriek; czecz. Теркa, Terka) – rzeka na Kaukazie Północnym. Jej długość wynosi 623 km; dorzecze zajmuje powierzchnię 43,2 tys. km².

Źródła znajdują się w Wielkim Kaukazie na stokach Pasma Głównego (Wododziałowego). Rzeka przepływa przez terytorium Gruzji i Rosji (Osetia Północna, Czeczenia i Dagestan). Uchodzi do Morza Kaspijskiego deltą o powierzchni ok. 4 tys. km² - u jej ujścia znajduje się Półwysep Agrachański. W Pasmie Bocznym tworzy przełom zwany Wąwozem Darialskim (dł. ok. 3 km, głębokość do 1000 m).

Główne dopływy Tereku to Małka, Ardon, Uruch (lewostronne) oraz Sunża (prawostronny).

Rocznie rzeka przenosi od 9 do 26 mln ton materiału zawiesinowego. Jest wykorzystywana do nawadniania (kanał Terek-Kuma) i produkcji energii (hydroelektrownie w górnym biegu).

Główne miasta leżące nad rzeką to Kizlar, Mozdok i Władykaukaz. Doliną rzeczną przechodzi Gruzińska Droga Wojenna (Władykaukaz–Tbilisi).

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  1. * Терек (река) (ros.). Большая Советская Энциклопедия. [dostęp 2012-05-21].
Na podstawie artykułu: "Terek" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy