Tham Luang


Na mapach: 20°23′00″N 99°52′00″E/20,383333 99,866667

Tham Luang w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tham Luang (taj. ถ้ำหลวงนางนอน) – jaskinia w Tajlandii, w prowincji Chiang Rai, w dzielnicy (amphoe) Mae Sai. Jest czwartą pod względem długości jaskinią w tym kraju. Wejście do niej znajduje się w wapiennym paśmie górskim Doi Nang Non, na wysokości 453 m n.p.m. Długość jaskini wynosi 10 316 m[1][2].

Spis treści

Opis | edytuj kod

Jaskinia ma ukształtowanie poziome. Duży otwór wejściowy jest szeroki i niski. Za nim znajduje się obszerna i wysoka sala przez którą płynie potok. Z sali odchodzi kręty, miejscami wąski i niski korytarz z zagłębieniami będący głównym ciągiem jaskini. W trzech miejscach rozszerza się tworząc niewielkie sale. Po około trzech kilometrach odchodzi od niego w prawo krótki korytarz kończący się niezbadanym zaciskiem. Główny ciąg prowadzi dalej do dużej sali o nazwie Pattaya Beach[3]. Dalej ciągnie się jeszcze przez kilka kilometrów i kończy niezbadanym zaciskiem[1].

W porze monsunowej (lipiec – listopad) jaskinia jest częściowo zalewana przez wodę i dlatego brak jest w niej flory i fauny (z wyjątkiem nietoperzy). Miejscami występują stalaktyty i stalagmity[1].

Historia odkryć | edytuj kod

Pasmo górskie Doi Nang Non

Jaskinia była znana od dawna miejscowej ludności. Z nią oraz z pasmem górskim Doi Nang Non, w którym się znajduje wiąże się wiele legend[4]. W języku tajskim Tham Luang to Wielka Jaskinia, a Nang Non to Śpiąca Pani. Jaskinia nie jest zbadana do końca, gdyż nie była w kręgu zainteresowań speleologów. Jej plan oraz opis sporządzili uczestnicy wypraw Association Pyreneenne de Speleologie w latach 1986-1987[2].

Dostępność turystyczna | edytuj kod

Jaskinia od 1 października 1986 roku znajduje się na terenie rezerwatu przyrody Tham Luang–Khun Nam Nang Non i była do lipca 2018 roku udostępniona turystycznie[5]. W porze monsunowej (ze względu na niebezpieczeństwo zalania wodą) wstęp do niej był zabroniony[1]. Dla turystów dostępne było kilkaset metrów ciągu głównego. Po wypadku w 2018 roku jaskinia została czasowo zamknięta. Władze rezerwatu chcą uporządkować teren po akcji ratunkowej i po zakończeniu pory deszczowej zainstalować oświetlenie w jaskini. Do tej pory turyści mogli wypożyczać latarki w znajdującym się w pobliżu centrum turystycznym.

Jaskinia nie cieszyła się popularnością wśród turystów. Zwiedzającymi ją byli przeważnie turyści zagraniczni. Do lipca 2018 roku było to niecałe 80 000 osób[1].

Zaginięcie i akcja ratunkowa | edytuj kod

 Osobny artykuł: Akcja ratunkowa w jaskini Tham Luang.

23 czerwca 2018 roku, z powodu zalania części jaskini przez wodę, została w niej uwięziona grupa 12 chłopców w wieku 11–16 lat i ich 25-letni trener. Zostali odnalezieni po 10 dniach 400 metrów za salą Pattaya Beach, w suchej części jaskini[6][7]. W dniach 8–10 lipca 2018 roku zakrojona na szeroką skalę akcja ratunkowa przyniosła uwolnienie wszystkich uwięzionych w jaskini[8].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e ถ้ำหลวงขุนน้ำนางนอน แหล่งธรรมชาติอันควรอนุรักษ์ประเภท ถ้ำ, web.archive.org, 5 lipca 2018 [dostęp 2019-05-14] [zarchiwizowane z adresu 2018-07-05] .
  2. a b https://www.thailandcaves.shepton.org.uk/files/cavesurveys/chiangrai/cr0003-tham-luang.png
  3. Tham Luang, 5 marca 2016 [dostęp 2018-07-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-05] .
  4. 'ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน' ย้อนตำนาน หุบเขาแห่งรักที่แสนเศร้า, „travel”, 27 czerwca 2018 [dostęp 2018-07-15]  (ang.).
  5. http://park.dnp.go.th/visitor/nationparkshow.php?PTA_CODE=4022 [dostęp 2018-07-15]
  6. Tajlandia: uwięzieni w jaskini Tham Luang napisali listy, Onet Wiadomości, 7 lipca 2018 [dostęp 2018-07-08] .
  7. Missing Thai boys found alive in caves, BBC News, 2 lipca 2018 [dostęp 2018-07-08]  (ang.).
  8. 'Miracle or science?': Thai soccer team saved from flooded cave, „Reuters” [dostęp 2018-07-10]  (ang.).
Na podstawie artykułu: "Tham Luang" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy