The Gift of Game


The Gift of Game w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

The Gift of Game – debiutancki album zespołu Crazy Town wydany 9 listopada 1999 za pośrednictwem wytwórni Columbia Records, dystrybuowany przez Sony BMG. Album, przedstawiony publiczności sześć miesięcy po rozpoczęciu nagrań, zawiera największy hit zespołu – Butterfly, który uplasował się na pierwszym miejscu listy Billboard Hot 100 24 marca 2001[6]. Utwór był na pierwszym miejscu na listach przebojów w 15 państwach[7].

The Gift of Game łączy nurty numetalowe z rapowanym tekstem. Przez krytyków styl ten jest nazywany niekiedy rapcorem. Strona instrumentalna nie jest rozbudowana, skupia się na ostrych, najczęściej prostych riffach gitarowych i wspólnym wokalu Epica Mazura i Setha Binzera.

Album ma status platynowej płyty[8] – sprzedano ponad 1,5 mln egzemplarzy płyt[9]. Ponadto uplasował się na dziewiątym miejscu na liście Billboard 200[10]. Stał się początkiem tragedii życiowej Rust Epique, który od momentu sukcesu albumu zaczął intensywnie zażywać narkotyki[11].

Spis treści

Kontekst | edytuj kod

Binzer i Mazur poznali się w 1992 roku, kiedy założyli swój pierwszy zespół, Brimstone Sluggers[8]. Zespół nagrywał covery i parodie popularnych utworów (m.in. "Rock Box" Run-D.M.C. i "Bring Tha Noize" nagrana wspólnie przez Public Enemy i Anthrax). W 1995 Mazur został wysłany na studia do Nowego Jorku, jednak je przerwał po roku[12]. W 1997 Binzer i Mazur spędzili kilka miesięcy w oddzielnych klinikach odwykowych z powodu uzależnienia od narkotyków[9]. Tak Mazur wspominał okres uzależnienia:

O powstaniu albumu i stworzeniu zespołu Binzer wypowiedział się następująco w jednym z wywiadów:

Pod koniec 1997 Binzer i Mazur udali się na spotkania anonimowych alkoholików[9]. Niemal cały 1998 rok obaj muzycy spędzili na nagrywaniu utworów demo[9]. Pod koniec roku z Binzerem skontaktował się późniejszy sponsor i promotor zespołu No Doubt, Danny Ostrow i zaproponował nagranie albumu[9]. Z pomocą Ostrowa Mazur i Binzer sformowali zespół, w którego skład weszli: James "JBJ" Bradley, sesyjny perkusista zespołu Beastie Boys[8], gitarzysta basowy Faydoe Deelay, gitarzyści Anthony Valli i Rust Epique oraz DJ AM.

Nagrywanie albumu | edytuj kod

W trakcie nagrywania albumu wykorzystano zalążki utworów nagrane zarówno przez Brimstone Sluggers, jak i samodzielnie przez Mazura i Binzera[9]. Zespół zaczął nagrywać materiał na album w lutym 1999 roku w studiu Westlake Audio w Los Angeles, rodzinnym mieście Binzera. Pisaniem nowych utworów zajęli się Binzer i Mazur, wszystkie piosenki prócz "Only When I'm Drunk" (która jest coverem piosenki zespołu Tha Alkaholiks o tym samym tytule) są ich autorstwa[1].

Tuż po wydaniu albumu Mazur tak określił skomponowaną przez zespół muzykę:

Zespół nagrał piosenkę "Darkside" jako ostatnią[12]. Crazy Town zawdzięcza swoje dwa hity zespołowi Red Hot Chili Peppers – sampel muzyczny do "Butterfly" został zaczerpnięty z instrumentalnego utworu RHCP pt. "Pretty Little Ditty" nagranego w roku 1987 przez Hillela Slovaka[13]. Z kolei wstępne riffy gitarowe do piosenki "Revolving Door" zostały zapożyczone z utworu "Under the Bridge"[12].

Wydanie | edytuj kod

Album został wydany na całym świecie za pośrednictwem Columbia Records 9 listopada 1999[14]. Płyta została wydana wraz z czarno-białą rozkładaną poligrafią (jedynym kolorowym elementem jest okładka). Po jednej stronie umieszczone są sylwetki członków zespołu, zaś na odwrocie teksty piosenek i podziękowania[1].

Postać umieszczona na okładce, kobieta liżąca lizaka, jest nazywana "Little Lolita", zaś autorem wizerunku jest Bob Lee Hickson (wygląd był konsultowany z zespołem[1]). Zarówno wygląd postaci z okładki, jak i tytuł albumu jest związany z tekstem piosenki "Lollipop Porn". Nazwa albumu może być myląca, bowiem "Game" według amerykańskiej odmiany języka angielskiego oznacza dużą, przełamującą wszystko siłę[15].

Pierwszy singel, "Toxic", został wydany tuż po ukazaniu się albumu, w okresie bardzo niskiej sprzedaży płyty. Binzer tak zdefiniował utwór:

Drugi singel, "Darkside", został wydany na początku 2000 roku – zespół potraktował utwór jako ostatnią szansę na utrzymanie się na rynku[9]. Ponadto był to pierwszy singel Crazy Town, na którym gościnnie zagrał zespół Orgy.

Mazur w jednym z wywiadów powiedział:

Przyjęcie albumu. Sukces utworu "Butterfly" | edytuj kod

Zespół zaczął intensywnie koncertować, by zdobyć pieniądze na wydanie kolejnej płyty (m.in. grał jako support przed takimi zespołami jak Buckcherry, Red Hot Chili Peppers i Methods Of Mayhem). Album bardzo słabo się sprzedawał, Binzer popadł w nałóg alkoholowy, zaś Mazur zaczął zażywać narkotyki[9]. W 2000 roku formacja została zaproszona na festiwal Ozzfest, jednak została wydalona z imprezy po dwóch tygodniach. Binzer powiedział w jednym z wywiadów, co było powodem usunięcia zespołu z trasy :

Mazur i Binzer ponownie udali się na kurację odwykową po tym, jak uciekli przed rodziną i znajomymi i zostali znalezieni niemal martwi po długotrwałej libacji[9]. Jak powiedział Mazur gazecie "People", pisali do siebie listy[9].

Na początku 2001 roku zespół zaczął planować wydanie kolejnego singla (w tym czasie powoli przygotowywano już materiał na następną płytę). Z powodu słabego rozreklamowania "Butterfly" nie stała się hitem od razu po wydaniu albumu. Mazur w wywiadzie z 2006 roku powiedział:

Piosenka była w serwisach muzycznych cytowana jako nie pasująca do stylu Crazy Town, popowa, podchodząca pod crossover[13]. Utwór był odtwarzany w stacjach radiowych nadających niemal wszystkie rodzaje muzyki – rock, pop a nawet metal[13]. Traktuje o związku Binzera ze swoją byłą dziewczyną, która pojawia się w teledysku[13]. Singel pozwolił Crazy Town zdobyć sławę i wyjechać na międzynarodową trasę koncertową[13].

W 2001 roku zespół wydał jeszcze jeden singel, który przypieczętował sukces albumu, "Revolving Door". Tekst opowiada o korzystaniu z życia z umiarem, by nie zepsuć swojej przyszłości. Mazur tak skomentował kontekst piosenki:

Latem 2002 roku zespół zaczął nagrania do kolejnego albumu, Darkhorse, który został wydany 12 listopada 2002[16]. Album nie powtórzył sukcesu debiutanckiej płyty zespołu, nie zdobył żadnego wyróżnienia, nie doczekał się hitów[16].

Oceny krytyków | edytuj kod

Album The Gift of Game był poddawany szerokiej krytyce, zebrał oceny dwojakie: negatywne wystawiane przeważnie w latach 1999–2001 i pozytywne, już po sukcesie "Butterfly".

Steve Huey z serwisu AllMusic, który ocenił album na trzy gwiazdki w pięciogwiazdkowej skali, napisał:

April Long z gazety NME oceniła album zdecydowanie negatywnie:

Lista utworów | edytuj kod

Każdy utwór z przedziału 15–31 to czterosekundowa cisza.

Single | edytuj kod

Skład | edytuj kod

Pozycje na listach przebojów | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j Poligrafia dołączona do albumu The Gift of Game (wyd. Columbia Records; nr kat. 495297 2)
  2. The Gift of Game w serwisie AllMusic.
  3. Crazy Town : The Gift Of Game - Album Reviews - NME.COM
  4. Panorama.no - Crazy Town: The Gift Of Game - Limp Bizkit: Se opp!
  5. Bartek Koziczyński: Recenzja płyty „The Gift of Game”. terazrock.pl. [dostęp 2014-03-26].
  6. MTV; All Music Guide: Crazy Town Biography (ang.). [dostęp 13 lutego 2009].
  7. MTV: Where Ya Been?: City High Drop Out, Crazy Town Stop The Insanity (ang.). [dostęp 13 lutego 2009].
  8. a b c answers.com: Crazy Town (ang.). [dostęp 13 lutego 2009].
  9. a b c d e f g h i j k l m Ben Zackheim: Crazy Town Biography (ang.). [dostęp 13 lutego 2009].
  10. music.toptenreviews.com: The Gift of Game Awards And Billboard Charts (ang.). [dostęp 13 lutego 2009].
  11. answers.com: Rust Epique (ang.). [dostęp 13 lutego 2009].
  12. a b c d e f g h Crazy Town Biography (ang.). [dostęp 13 lutego 2009].
  13. a b c d e Butterfly - Songfacts (ang.). [dostęp 13 lutego 2009].
  14. a b c d e f Billboard: The Gift of Game review (ang.). [dostęp 11 lutego 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-09-02)].
  15. Lisa Oliver: Crazy Town – 'The Gift Of Game' (ang.). [dostęp 11 lutego 2009].
  16. a b Nikki Tranter: Darkhorse review (ang.). [dostęp 13 lutego 2009].
  17. Steve Huey: The Gift of Game review (ang.). [dostęp 13 lutego 2009].
  18. April Long: The Gift of Game review (ang.). [dostęp 13 lutego 2009].
  19. a b c Discogs: The Gift of Game (ang.). [dostęp 12 lutego 2009].
  20. a b Discogs: Toxic (ang.). [dostęp 12 lutego 2009].
  21. Discogs: Crazy Town (ang.). [dostęp 12 lutego 2009].
  22. a b Discogs: Butterfly (ang.). [dostęp 12 lutego 2009].
  23. Crazy Town → Charts and Awards → Billboard Albums (ang.). AllMusic. [dostęp 2010-04-05].
  24. CRAZY TOWN - THE GIFT OF GAME (ALBUM). Australian Charts. [dostęp 2009-02-18].
  25. charts.org.nz - CRAZY TOWN - THE GIFT OF GAME (ALBUM). New Zealand Charts. [dostęp 2009-02-18].
  26. Crazy Town - The Gift of Game. LesCharts. [dostęp 2009-02-18].
  27. Crazy Town - The Gift of Game. Dutch Charts. [dostęp 2009-02-18].
  28. Crazy Town - The Gift of Game. Swedich Charts. [dostęp 2009-02-18].
  29. Crazy Town - The Gift of Game. Belgian Charts (Ultratop Charts). [dostęp 2009-02-18].
  30. Crazy Town - The Gift of Game. Austrian Charts. [dostęp 2009-02-18].
  31. Crazy Town - The Gift of Game. hitparade.ch. [dostęp 2009-02-18].
  32. Crazy Town - The Gift of Game. Finnish Charts. [dostęp 2009-02-18].
  33. Crazy Town - The Gift of Game. Norwegian Charts. [dostęp 2009-02-18].
  34. Crazy Town - The Gift of Game. Danish Charts. [dostęp 2009-02-18].
Na podstawie artykułu: "The Gift of Game" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy