The New Yorker


The New Yorker w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

„The New Yorker”amerykański tygodnik społeczno-polityczny o charakterze liberalnym i szerokiej tematyce, wydawany przez Condé Nast Publications. Ukazuje się rocznie 47 numerów, z czego pięć podwójnych.

Tygodnik zadebiutował na rynku 17 lutego 1925 roku (pierwszy numer opatrzony jest datą 21 lutego[2]), został założony przez Harolda Rossa i jego żonę Jane Grant, dziennikarkę „New York Timesa”. Jego redaktorem naczelnym jest od roku 1998 David Remnick (stan na 1 stycznia 2009), jego poprzednikami byli m.in. Tina Brown, William Shawn i Harold Ross.

„The New Yorker” jest czasopismem opiniotwórczym, na jego łamach można przeczytać ambitne reportaże i komentarze dotyczące głównie życia społecznego i kulturalnego oraz politycznego, ale i na temat kultury popularnej. Poświęca się w nim także uwagę literaturze współczesnej: publikowane są opowiadania oraz recenzje literackie. Znane są także rysunki satyryczne z „New Yorkera”, różnych autorów, rozmieszczane w rozmaitych miejscach w każdym numerze. Choć w recenzjach i zapowiedziach wydarzeń skupia się przeważnie na życiu kulturalnym Nowego Jorku, znajduje również licznych odbiorców i poza nim.

W czasopiśmie publikowali m.in. Ann Beattie, Katherine Boo, John Cheever, Alice Munro, Haruki Murakami, Vladimir Nabokov, John O’Hara, Philip Roth, J.D. Salinger, Irwin Shaw, John Updike, E.B. White i Richard Yates.

Przypisy | edytuj kod

  1. Top 100 ABC magazines by average circulation 2006, First Six Months
  2. Emdashes.com

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (czasopismo):
Na podstawie artykułu: "The New Yorker" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy