The Prodigy


The Prodigy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 24 cze 2019. Od tego czasu wykonano 5 zmian, które oczekują na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

The Prodigy – brytyjski zespół muzyczny tworzący muzykę elektroniczną - głównie drum 'n bass.

Muzyka zespołu stanowi pochodną wielu gatunków muzycznych. Styl muzyczny formacji ewoluował począwszy od techno i rave we wczesnych latach 90. XX w., po breakbeat[2], hardcore[2], dance, big beat i industrial z elementami punkowej ekspresji wokalnej w latach późniejszych. Od 2000 roku zespół tworzyli: Liam Howlett (kompozytor), Keith Flint (wokalista, zm. 2019) oraz Maxim Reality (wokalista). W latach 1989-2000 do zespołu należał tancerz Leeroy Thornhill, a we wczesnych latach istnienia The Prodigy występowała także wokalistka i tancerka Sharky. Zespół jest uznawany przez krytyków muzycznych za pionierów muzyki breakbeat[2].

Spis treści

Historia zespołu | edytuj kod

Maxim w czasie koncertu w 2009 roku Keith Flint i Rob Holliday w czasie koncertu w 2010 roku

Wszystko zaczęło się około 1989 r., kiedy do Wielkiej Brytanii zawitała moda na muzykę rave. Liam Howlett został zatrudniony jako DJ w klubie Barn w mieście Rayne, gdzie zapamiętale montował własne przeróbki rozmaitych utworów techno, a głównie takich jego odmian jak minimal i detroit. Stojąc za konsoletą Liam poznał Leeroya, który przychodził do Barn tańczyć. W niedługim czasie na scenie, a raczej na parkiecie klubu pojawił się Keith Flint, który również przychodził do Barn się bawić. Liam zdobył spore doświadczenie w grupie Cut 2 Kill, w której występował jako drugi DJ.

Po konflikcie, jaki pojawił się w grupie Liam odszedł i postanowił, iż spróbuje swoich sił solo. W krótkim czasie nagrał swoją pierwszą kasetę demo, którą zaprezentował Leeroyowi i Keithowi. Obaj oszaleli na jej punkcie i zaproponowali Liamowi wspólne występy: Liam jako muzyk a Keith i Leeroy jako tancerze. Liam przystał na tę propozycję i tak zrodziło się The Prodigy. Pierwszym menedżerem zespołu został Ziggy, znajomy Liama. To właśnie on zaproponował, że do grupy powinien dołączyć MC. Pomysł uzyskał ogólną aprobatę. Ziggy uruchomił więc swoje kontakty i znalazł Keitha Palmera, lepiej znanego jako Maxim Reality. Pierwsze występy z Maximem nie były najlepsze – stał z tyłu sceny i co jakiś czas „wrzucał” parę wersów. Potem jednak doszło do przełomu, a Maxim stał się pełnoprawnym członkiem grupy. Przez jakiś czas występowała z nimi jeszcze dziewczyna, Sharky, ale zrezygnowała uznając, że woli odwiedzać kluby i tańczyć rave. Grupa wystąpiła po raz pierwszy w Boże Narodzenie 1990 roku w londyńskim klubie The Labyrinth, a w styczniu 1991 w Wielkiej Brytanii ukazał się ich pierwszy singel „What Evil Lurks”. Dopiero jednak drugi singiel „Charly” spowodował, że zespół stał się znany na brytyjskiej scenie rave.

Pierwszym albumem grupy był wydany 28 września 1992 roku Experience, utrzymany w klimacie rave. Zajął on 12. miejsce na liście najlepiej sprzedających się albumów w Wielkiej Brytanii. Zespół gra coraz częściej koncerty z większą grupą fanów. Międzynarodową sławę przyniósł im drugi album Music for the Jilted Generation wydany w 1994 roku, promowany m.in. przez singiel „No Good (Start the Dance)”. Album ten był inspirowany m.in. sprzeciwem wobec wprowadzonych wówczas w Wielkiej Brytanii ustaw de facto kryminalizujacych imprezy rave. Teledysk do singla ,,Voodoo people'' nakręcony zostaje na wyspie St. Lucia. Prowokacyjny teledysk z piosenką ,,Poison" przynosi także dużą popularność zespołowi.

Największy sukces komercyjny odniósł trzeci album The Fat of the Land (1997), z hitami „Firestarter”, „Breathe” i kontrowersyjnym „Smack My Bitch Up”. Na płycie jest 10 kawałków, które nadają się zarówno do słuchania w domach jak i na koncertach zespołu. Teledysk Firestarter nakręcony zostaje w londyńskim metrze i szokuje on widzów. Kontrowersyjny jest także klip Breathe i Smack my bitch up. Później na kilka lat zespół wycofał się ze sceny muzycznej. W 1999 Liam Howlett wydał didżejski album The Dirtchamber Sessions Volume One, solowych występów próbowali też inni członkowie zespołu, jednak bez większych sukcesów. W 2000 zespół opuścił Leeroy Thornhill.

W 2002 The Prodigy wydali singiel „Baby's Got a Temper”, za którym jednak nie poszło wydanie nowego albumu, ponieważ zespół cały czas był na falach popularności. Dopiero w 2004 roku ukazał się album Always Outnumbered, Never Outgunned, który jednak nie zyskał większej popularności, ale podbił angielską publiczność. Rok później zespół wydał swoje największe przeboje na płycie Their Law: The Singles 1990-2005. The Prodigy kręcą do niego przerobioną wersję piosenki ,,Voodoo people".

23 lutego 2009 grupa wydała nowy album zatytułowany Invaders Must Die[3]. W kwietniu 2010 w Budapeszcie Lasertheater w Budapesti Planetárium założył spektakl laserowy do muzyki The Prodigy. Był on wyświetlany do grudnia 2010. Szósty studyjny albumu grupy, zatytułowany The Day Is My Enemy, ukazał się 30 marca 2015[4]. Promują go hity takie jak ,,Nasty” i ,,Wild Frontier”.

2 listopada 2018 roku miała miejsce premiera siódmego studyjnego albumu o nazwie No Tourists. Jest to ostatni album grupy nagrany z udziałem wokalisty Keitha Flinta. Piosenkarz Prodigy odebrał sobie życie 4 marca 2019 r. No Tourists zadebiutował na pierwszym miejscu notowania UK Albums Chart, stając się siódmym z rzędu albumem The Prodigy, który tego dokonał[5]. W Polsce album dotarł do 33 miejsca w notowaniu OLiS[6].

Muzycy | edytuj kod

Dyskografia | edytuj kod

 Osobny artykuł: Dyskografia The Prodigy.

Albumy studyjne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d John Bush: The Prodigy Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2015-04-10].
  2. a b c d e f g h i j The Prodigy :: Muzyka :: RMF FM, www.rmf.fm [dostęp 2016-03-11] .
  3. TRS: Prodigy Wcześniej Niż Zapowiadano (pol.). [dostęp 10 stycznia 2009].
  4. The Day Is My Enemy – Out Now! - The Prodigy (ang.). theprodigy.com (The Prodigy), 2015-03-30. [dostęp 2015-03-30].
  5. The Prodigy score seventh Number 1 album with No Tourists (ang.). officialcharts.com. [dostęp 2019-03-04].
  6. Oficjalna lista sprzedaży :: OLiS (02.11.2018 - 08.11.2018). olis.onyx.pl. [dostęp 2019-03-08].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (zespół muzyczny):
Na podstawie artykułu: "The Prodigy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy