Thomas Ulsrud


Thomas Ulsrud w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Thomas Ulsrud (ur. 21 października 1971 w Oslo) – norweski curler, wicemistrz olimpijski z Vancouver, mistrz świata z 2014, mistrz Europy 2010 i 2011. Zawodnik Snarøen Curling Club.

W curling zaczął grać w 1983[2] i już dwa lata później uczestniczył w Mistrzostwach Świata Juniorów 1985, gdzie drużyna, w której był otwierającym, zajęła 4. miejsce. Po raz drugi w zawodach tej rangi wystąpił w 1988, zdobył tam brązowy medal. Rok później zajął 5. pozycję. Ostatni występ na MŚ juniorów zaliczył w 1992, był wówczas rezerwowym i nie zagrał w żadnym z meczów, a Norwegię sklasyfikowano na 8. miejscu.

Drużyna pod przewodnictwem Thomasa Ulsruda po raz pierwszy wystąpiła na mistrzostwach Europy w 1997 zajmując 7. miejsce. Rok później Ulsrud wyjechał na MŚ, gdzie reprezentacja Norwegii zajęła 5. miejsce. W 1999 był rezerwowym w zespole Påla Trulsena i uzyskał taki sam wynik jak rok wcześniej. Również 5. miejsce zespół Ulsruda zajął na ME 2000, pierwszy medal w dorosłej rywalizacji Norweg zdobył w 2002, był to brąz wywalczony po meczu z Finlandią (Markku Uusipaavalniemi) 9:5. W kolejnych dwóch występach na ME w 2003 i 2006 drużyna Ulsruda zajmowała 5. pozycję. Jednak wcześniej w 2006 po porażce ze Szkotami (David Murdoch) 4:6 w półfinale Norwegia zdobyła brązowy medal na . Rok później była to dopiero 8. lokata. Lepszą formę Norwegowie zaprezentowali pod koniec roku, dostali się do finałów Mistrzostw Europy 2008, który przegrali ze Szkotami 3:5. Następny występ na Norweg zakończył brązowym medalem, w małym finale pokonał Chińczyków (Wang Fengchun) 8:3.

Thomas Ulsrud obronił wywalczony medal ME 2007 w 2008 roku i MŚ 2008 w 2009. W rywalizacji Europejskiej ponownie uległ Szkotom (6:7), a w mistrzostwach świata pokonał w małym finale Szwajcarów (Ralph Stöckli) 6:4.

W sezonie 2008/2009 w World Curling Tour jego drużyna była najlepsza spoza zespołów Kanadyjskich, wygrała łącznie 36,944 CAD[3] (ogólnie sklasyfikowana na 12. miejscu – przed Players' Championship gdzie udział mogą brać tylko drużyny z Kanady), rok wcześniej jego drużyna zarobiła 20 735 CAD i zajęła 19. miejsce (jako pierwsza europejska)[4].

Fazę grupową Mistrzostw Europy 2009 Norwegia z Ulsrudem jako kapitanem zakończyła na 1. miejscu. W wyższym meczu playoff uległa Szwedom (Niklas Edin) 3:7, przy czym dzień wcześniej mecz tych drużyn wygrała Norwegia 10:3. W półfinale Norwegowie przegrali 8:5 ze Szwajcarami (Ralph Stöckli) i tym samym uplasowali się na najniższym stopniu podium.

W lutym 2010 Ulsrud wystąpił po raz pierwszy na igrzyskach olimpijskich. Po Round Robin z bilansem 7-2 Norwegia awansowała do półfinału, gdzie pokonała Szwajcarię (Markus Eggler) 7:5. W finale drużyna spotkała się z faworytami do złota, Kanadyjczykami (Kevin Martin), Skandynawowie przegrali ostatni mecz 3:6 i zdobyli srebrne medale. Ulsrud wraz z Martinem z wynikiem 85% byli najskuteczniejszymi zawodnikami na pozycji czwartej w turnieju.

Ulsrud miał wystąpić na Mistrzostwa Świata Mężczyzn w Curlingu 2010, jednak z powodu choroby żony wrócił do Norwegii, rolę kapitana przejął Torger Nergård[5]. Pod koniec tego samego roku wystąpiła ponownie na Mistrzostwach Europy. Norwegowie z 2. miejsca awansował do fazy playoff, w pierwszym meczu pokonał Szwajcarów (Christof Schwaller) 5:4. W finale Ulsrud pokonując 5:3 Danię (Rasmus Stjerne) po raz pierwszy sięgnął po tytuł mistrzowski. Podczas MŚ 2011 Norwegia zajęła 4. miejsce przegrywając mały finał przeciwko Szwecji (Niklas Edin). Wcześniej pokonała wysoko ten zespół w niższym meczu play-off i zmierzyła się w półfinale ze Szkocją (Tom Brewster)[6].

W kolejnej edycji Mistrzostw Europy tym razem w Moskwie, Norwegowie skutecznie bronili tytułów mistrzowskich. W fazie play-off znaleźli się z 2. miejsca Round Robin, pierwszy mecz przegrali 4:5 na korzyść Szwedów (Niklas Edin), po zwycięstwie 5:2 nad Czechami (Jiří Snítil) ponownie zmierzyli się ze swoimi sąsiadami. W finale wynikiem 7:6 lepsi okazali się Norwegowie[7]. Także w fazie zasadniczej Mistrzostw Świata 2012 drużyny te mierzyły się ze sobą dwukrotnie. W obydwu meczach lepsza była ekipa szwedzka (Sebastian Kraupp) i zespół z Snarøen Curling Club zajął 4. miejsce[8].

W Mistrzostwach Europy 2012 po wygranych w fazie play-off meczach przeciwko Danii (Rasmus Stjerne) i Czechom (Jiří Snítil) reprezentacja Norwegii stanęła przed szansą wywalczenia trzeciego z rzędu złotego medalu. W finale uległa jednak 5:8 Szwedom (Niklas Edin)[9]. Norwegowie nie zdołali zakwalifikować się do fazy play-off Mistrzostw Świata 2013, z bilansem 6-5 zajęli 5. miejsce[10].

Na kolejnych mistrzostwach kontynentu ekipa Ulsruda zakwalifikowała się do fazy play-off, w której wygrała górny mecz przeciwko Szwajcarom 7:4. W finale Norwegowie, którzy byli gospodarzami zawodów, ponownie zmierzyli się z drużyną Svena Michela, przegrywając 6:8, zdobyli srebrne medale[11]. Norwegowie nie zakwalifikowali się do półfinałów turnieju olimpijskiego w Soczi. Drużyna ze Snarøya uplasowała się na 5. miejscu, w meczu barażowym uległa Brytyjczykom (David Murdoch) 5:6[12].

W 2014 Thomas Ulsrud po raz pierwszy zdobył tytuł mistrza świata. Podczas pekińskiego turnieju Norwegowie wygrali 12 spotkań. W fazie play-off zwyciężyli 3:2 przeciwko Kanadzie (Kevin Koe) oraz w finale wynikiem 8:3 pokonali Szwedów (Oskar Eriksson)[13]. W listopadzie drużyna Erikssona (z Niklasem Edinem jako skipem) zrewanżowała się Norwegom w Mistrzostwach Europy. Szwedzi wygrali ostatni mecz turnieju 5:4, Norwegowie uplasowali się na 2. miejscu[14]. Te same drużyny spotkały się w finale MŚ 2015. Norwegia uległa swoim wschodnim sąsiadom 5:9[15].

Drużyny | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Profil na curlit.com
  2. Profil na stronach World Curling Tour
  3. worldcurlingtour.com - 2008-09 Money List
  4. worldcurlingtour.com - 2007-08 Money List
  5. Thomas Ulsrud blir hjemme (norw.)
  6. MŚ 2011 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
  7. ME 2011 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
  8. MŚ 2012 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
  9. ME 2012 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
  10. MŚ 2013 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
  11. ME 2013 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
  12. ZIO 2014 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
  13. MŚ 2014 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
  14. ME 2014 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
  15. MŚ 2015 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Thomas Ulsrud" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy