Tole Buka


Tole Buka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tole Buka, w źródłach łacińskich Teleboga (zm. 1291) – siódmy chan Złotej Ordy w latach 1287-1291.

Był następcą Tode Monge i wnukiem Batu-chana. Tron uzyskał dzięki poparciu Nogaja. Na przełomie 1287/1288 dokonał III najazdu mongolskiego na Polskę. W 1291 po krótkiej wojnie domowej (od 1290) został obalony z inicjatywy Nogaja. Jego następcą był Tokta.

Bibliografia | edytuj kod

  • B. Grekow, A. Jakubowski, Złota Orda i jej upadek, słowo wstępne i red. Ananiasz Zajączkowski, przeł. Wł. Głuchowski, Warszawa: "Książka i Wiedza" 1953.
  • Peter Jackson, Mongołowie i Zachód: podbój Azji i Europy, tajemnice najazdów na Polskę, imperium Tamerlana, przeł. Agnieszka Kozanecka, Warszawa: Bellona 2007.
Chanowie Złotej Ordy
Na podstawie artykułu: "Tole Buka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy