Torfowisko Wieliszewo 3


Na mapach: 54°24′55,1″N 17°20′00,5″E/54,415306 17,333472

Torfowisko Wieliszewo 3 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Torfowisko Wieliszewo 3” – użytek ekologiczny w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Dębnica Kaszubska[1], w obrębie ewidencyjnym Łabiszewo[2], około 3,5 km na północny wschód od północnych zabudowań tejże wsi, a także około 3 km na północ od miejscowości Podole Małe, na obszarze Wysoczyzny Damnickiej[3][a], utworzony 13 maja 2008 na mocy Uchwały Nr XV/80/2008 Rady Gminy Dębnica Kaszubska z dnia 14 lutego 2008 r. w sprawie utworzenia użytków ekologicznych. Całkowita powierzchnia użytku wynosi 0,50 ha[1].

Przedmiotem ochrony jest torfowisko wysokie porośnięte młodym borem bagiennym (siedlisko przyrodnicze 7110 – torfowiska wysokie z roślinnością torfotwórczą (żywe)), będące częścią kompleksu torfowisk wysokich typu bałtyckiego „Torfowisko Wieliszewo[1][4], które z kolei jest częścią torfowiska „Wieliszewskie Bagna” o łącznej powierzchni 133,70 ha[4].

Rokietnik pospolity (Pleurozium schreberi) w obszarze użytku

Na dzień powołania użytku występowało tam siedem gatunków roślin objętych ochroną ścisłą, m.in. rosiczka okrągłolistna (Drosera rotundifolia) i wrzosiec bagienny (Erica tetralix), oraz trzy gatunki objęte ochroną częściową, m.in. bagno zwyczajne (Rhododendron tomentosum)[1]. Oprócz nich stwierdzono występowanie wełnianki pochwowatej (Eriophorum vaginatum) oraz borówki bagiennej (Vaccinium uliginosum)[4]. Wśród drzew rosnących na torfowisku dominują sosny zwyczajne (Pinus sylvestris)[2].

Właścicielem gruntu jest Skarb Państwa, zarządcą „Lasy PaństwoweNadleśnictwo Łupawa – w obszarze leśnictwa Podole Małe[1][2]. W bezpośrednim sąsiedztwie „Torfowiska Wieliszewo 3” położone są „Torfowisko Wieliszewo 2” i „Torfowisko Wieliszewo 4”. Około 250 m na wschód leży „Torfowisko Wieliszewo 1[3].

Uwagi | edytuj kod

  1. położenie fizycznogeograficzne na podstawie granic mezoregionów fizycznogeograficznych, w: Geoserwis Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, op. cit.. Granice, które poprowadził Kondracki w swoich podziałach z 1998 i 2000, zostały zweryfikowane w ramach zlecenia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z 2016 pod nazwą „Weryfikacja przebiegu granic regionów fizyczno-geograficznych w formacie SHP (shapefile)”, realizowanego przez Instytut Ochrony Środowiska, Państwowy Instytut Badawczy. Dokonano korekty ich przebiegu, czego efektem jest publikacja Solon J. i innych (2018): Physico-geographical mesoregions of Poland: Verification and adjustment of boundaries on the basis of contemporary spatial data. „Geographia Polonica”, 92(1), s. 143-170

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Uchwała Nr XV/80/2008 Rady Gminy Dębnica Kaszubska z dnia 14 lutego 2008 r. w sprawie utworzenia użytków ekologicznych (pol.). Dziennik Urzędowy Województwa Pomorskiego Nr 32 – Gdańsk, dnia 28 kwietnia 2008 r. s. 3324. [dostęp 2020-02-17].
  2. a b c Bank Danych o Lasach (pol.). Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych. [dostęp 2020-03-01].
  3. a b Geoserwis Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska (pol.). Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2020-01-30].
  4. a b c Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej Oddział wB.U.L.G.L.O. Szczecinku Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej Oddział wB.U.L.G.L.O., Plan urządzenia lasu na okres od 01.01.2008 do 31.12.2017, Tom IB. Program ochrony przyrody, Szczecinek: Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Szczecinku, 2008 [dostęp 2019-12-29] [zarchiwizowane z adresu 2020-02-18] .
Na podstawie artykułu: "Torfowisko Wieliszewo 3" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy