Tournament of Hearts


Tournament of Hearts w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Scotties Tournament of Hearts (franc. Le Tournoi des Coeurs Scotties) – mistrzostwa Kanady kobiet w curlingu, organizowane przez Kanadyjski Związek Curlingu. Zwycięzca reprezentuje Kanadę na mistrzostwach świata. Od 1986 drużyna mistrzowska z poprzedniego roku gra w następnych mistrzostwach kraju jako „Kanada” (Team Canada) i nie bierze udziału w mistrzostwach prowincji.

Począwszy od 2018 w turnieju brać będzie udział 16 drużyn – mistrzynie prowincji i terytoriów (14 zespołów, łącznie z Northern Ontario), Team Canada oraz najwyżej notowana drużyna w Canadian Team Ranking System spośród jeszcze niezakwalifkowanych zespołów. Drużyny rozegrają Round Robin w dwóch grupach. Po cztery najlepsze awansują do kolejnej fazy turnieju, w której zostanie wyłoniona finałowa czwórka.

W latach 1986–2014 w turnieju brało udział 12 zespołów (Team Canada, mistrzynie 10 prowincji oraz jedna mistrzyni terytoriów), które rozgrywały mecze każdy z każdym. W 2015 na wzór turnieju męskiego dopuszczono reprezentację Northern Ontario. prawo własnej drużyny uzyskały również wszystkie terytoria (Jukon, Terytoria Północno-Zachodnie i Nunavut). W związku z większą liczbą drużyn organizowano turniej kwalifikacyjny, do głównego rywalizacji awansował jeden zespół.

Kolejne zmiany w systemie rozgrywek zaszły w 2018 roku, do turnieju dopuszczono 16 drużyn. Są to mistrzynie prowincji i terytoriów (13), mistrzynie Northern Ontario, obrończynie tytułów mistrzowskim (Team Canada) oraz Dzika karta, którą otrzymuje zwyciężczyni meczu pomiędzy dwiema najwyżej notowanymi w aktualnym rankingu CTRS drużynami, niezakwalifikowanymi na podstawie wcześniejszych zasad. W turnieju drużyny są podzielone na dwie grupy, gdzie rozgrywana jest Round Robin. Cztery najlepsze drużyny z każdej grupy awansują do Championship Pool. Rozgrywają mecze z przeciwniczkami z drugiej grupy, w tabeli zaś uwzględniane są także wyniki wcześniejszej rywalizacji. Do fazy finałowej, rozgrywanej metodą Page'a, kwalifikują się cztery zespoły z najlepszym bilansem z połączonej tabeli Championship Pool.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Dużą rolę w kobiecym curlingu odegrał rok 1913, wówczas Związek Curlingu Ontario i Manitoba Bonspiel rozpoczęły organizację turniejów pań. Inne prowincje chciały organizować swoje mistrzostwa kobiet, jednak w wyniku niewielkiego poziomu gry nastąpiło to dopiero w latach 50. XX wieku. W tym czasie organizowano mistrzostwa Kanady Zachodniej (sponsorowane przez Eaton's) jednak w zawodach nie rywalizowały drużyny z prowincji wschodnich. W 1959 przedstawiono pomysł organizacji ogólnokrajowych mistrzostw kobiet.

W 1960 Kanadyjski Związek Curlingu Kobiet wyłonił Diaminion Stores Ltd. jako sponsora na krajowe mistrzostwa. W tym roku odbyły się zawody we wschodniej części kraju, tak by można było zagrać mecz między najlepszymi zespołami wschodu i zachodu. W tym wydarzeniu Ruth Smith i jej zespół z Lacolle (Quebec) zmierzył się z drużyną Joyce McKee (składającej się również z Sylvii Fedoruk, Donny Belding i Muriel Cobing) ze Saskatchewan. Mecz rozegrano w Oshawie, w Ontario, wygrał wówczas zespół Joyce McKee.

W następnym roku turniej został zorganizowany takim samym systemem jak Brier, co zyskało poparcie w Ottawie. Zawody ponownie wygrała Joyce McKee z nowymi zawodniczkami na dwóch pierwszych pozycjach – Barbarą MacNevin i Rosą McFee.

W 1967 władze Dominion Stores nie były w stanie dojść do kompromisu z organizatorami mistrzostw i Kanadyjski Związek Curlingu Kobiet postanowił, że w najbliższym czasie nie będzie stosował sponsoringu. Sylvia Fedoruk po objęciu prezydentury w związku wyszukała na sponsora firmę Macdonald Tobacco Company – tego samego sponsora, co Brier. Od 1972 mistrzostwa nosiły nazwę Macdonald Lassie. W 1979 w wyniku nacisku antynikotynowej polityki kanadyjskiego rządu, Macdonald Tobacco Company zrezygnowało ze sponsorowania the Brier, jak i mistrzostw kobiet. Kanadyjski Związek Curlingu Kobiet postanowił ponownie samodzielnie zorganizować kolejne zawody. W tym samym roku zorganizowano pierwsze mistrzostwa świata kobiet i mistrzostwa Kanady automatycznie wyznaczały reprezentację tego kraju.

Robin Wilson, członkini mistrzowskiej drużyny z 1979 i była pracowniczka Scott Paper Limited, włożyła wiele wysiłku w przekonanie władz firmy do sponsorowania tego turnieju. W 1982 rozegrano zawody pod nazwą Scott Tournament of Hearts. Pod taką nazwą mistrzostwa odbywają się już od 25 lat. Pierwszą rywalizację wygrała Colleen Jones i na ponowny swój sukces musiała czekać 18 lat, jest jednak najbardziej utytułowaną curlerką – mistrzostwa wygrała 6 razy. Jej osiągnięcie w 2018 roku wyrównała Jennifer Jones.

Wyniki | edytuj kod

Diamond D Championship | edytuj kod

Canadian Ladies Curling Association Championship | edytuj kod

Macdonald Lassies Championship | edytuj kod

Canadian Ladies Curling Association Championship | edytuj kod

Scott Tournament of Hearts | edytuj kod

Scotties Tournament of Hearts | edytuj kod


Na podstawie artykułu: "Tournament of Hearts" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy