Tranzyt (transport)


Tranzyt (transport) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tranzyt – w transporcie przewóz ludzi lub towarów przez terytorium jakiegoś państwa (z jednego obcego kraju do drugiego).

Tranzyt dzielimy na:

  • tranzyt bezpośredni – ma miejsce wtedy, gdy ładunek obcy jest przewożony przez terytorium własnego kraju bez prawa składowania;
  • tranzyt pośredni – ma miejsce wtedy, gdy przewożone ładunki obce składowane są przez pewien czas na terytorium własnego kraju.

Prawo międzynarodowe | edytuj kod

Umowy międzynarodowe o tranzycie:

  • Konwencja i Statut o wolności tranzytu, podpisane w Barcelonie 20 kwietnia 1921[1]
  • Konwencja o handlu tranzytowym krajów bez dostępu do morza, podpisana w Nowym Jorku 8 lipca 1965[2]
  • Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza podpisana 10 grudnia 1982, część III rozdział 2 Przejście tranzytowe (art. 37 - 44) i część X Prawo dostępu do morza i od strony morza oraz wolność tranzytu (art. 124 - 132).

Przypisy | edytuj kod

  1. League of Nations Treaty Series t. 7, ss. 11 - 33, Dz.U. 1925 nr 34 poz. 236, lista stron
  2. United Nations Treaty Series Convention on Transit Trade of Land-locked States 8 July 1965, New York, lista stron
Na podstawie artykułu: "Tranzyt (transport)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy