U-68 (1941)


U-68 (1940) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z U-68 (1941)) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

U-68 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu IX C z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1941.

Jeden z najbardziej skutecznych U-bootów; w ciągu trzech lat służby zatopił 33 jednostek o łącznej pojemności 197 998 BRT. Był uczestnikiem jednej z najbardziej spektakularnych akcji ratunkowych podczas II wojny światowej[1]

Spis treści

Historia | edytuj kod

Okręt został wcielony do 2 flotylli celem zgrania załogi i treningu (udział w patrolu od 11 lutego 1941 do 31 maja 1941). W okresie od 11 lutego 1941 do 21 stycznia 1943 dowódcą okrętu był Karl-Friedrich Merten. W tym czasie okręt wziął udział w pięciu patrolach podczas których zatopił łącznie 27 jednostek o pojemności 170 151 BRT.

Od 21 lutego 1943 do 16 czerwca kwietnia 1943 oraz od 30 lipca 1943 do 10 kwietnia 1944 dowódcą okrętu był Albert Lauzemis. W tym okresie U-68 brał udział w pięciu patrolach, podczas których zatopił 6 jednostek o łącznej pojemności 27 847 BRT.

W dniu 1 grudnia 1941 U-68 wraz z U-A zostały zaskoczone podczas pobierania paliwa z niemieckiego statku zaopatrzeniowego "Python" przez brytyjski ciężki krążownik HMS "Dorsetshire". Oba okręty podwodne zdążyły się zanurzyć i próbowały (bezskutecznie) zaatakować krążownik. Po odpłynięciu krążownika oba okręty podwodne udział w ratowaniu rozbitków z zatopionego zaopatrzeniowca (414 osób). Każdy z U-Bootów wziął na pokład po 105 marynarzy[2], pozostałych rozbitków zgromadzono w 10 łodziach ratunkowych, które holowano do odległej o prawie 5000 mil Francji. W dniu 3 grudnia 1941 do akcji ratunkowej włączył się U-129 a 5 grudnia 1941 dołączył U-124[2], które podjęły część rozbitków na swoje pokłady.Między 14 a 18 grudnia do armady dołączyły 4 włoskie okręty podwodne, które dostarczyły zaopatrzenie U-Bootom i przejęły pozostałych rozbitków. U-68 dopłynął do bazy w dniu 24 grudnia 1941. Akcja ratownicza zakończyła się wielkim sukcesem - nie zginął żaden z 414 rozbitków.

Okręt został zatopiony przez samoloty bazujące na lotniskowcu "Guadalcanal" w dniu 10 kwietnia 1944 na zachód od Madery. Z 59 członków załogi tylko jeden został uratowany.

Zatopione jednostki | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Timothy Mulligan: Karl-Friedrich Merten i pruska tradycja. W: Cisi myśliwi. Wyd. I. Gdańsk: Oficyna Wydawnicza Finna, 2003, s. 62. ISBN 83-917883-3-4. (pol.)
  2. a b Mulligan ↓, s. 62.

Bibliografia | edytuj kod

  • www.uboat.net: U-68 (ang.). [dostęp 2015-05-06].
  • www.2wojna.pl: U 68 okręt podwodny (pol.). [dostęp 2015-05-06].
  • Timothy Mulligan: Karl-Friedrich Merten i pruska tradycja. W: Cisi myśliwi. Wyd. I. Gdańsk: Oficyna Wydawnicza Finna, 2003, s. 62. ISBN 83-917883-3-4. (pol.)
Na podstawie artykułu: "U-68 (1941)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy