U Pana Boga za piecem


U Pana Boga za piecem w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Henryk w radiowozie KP Królowy Most

U Pana Boga za piecem – polski film fabularny z 1998 w reżyserii Jacka Bromskiego, pierwsza część trylogii filmowej obejmującej również U Pana Boga w ogródku (2007) i U Pana Boga za miedzą (2009).

Spis treści

Obsada | edytuj kod

Fabuła | edytuj kod

Autobus, przewożący pasażerów z Białorusi, zostaje sterroryzowany przez ukraińską mafię. Przestępcy żądają w pobliskim lesie haraczu. Jedna z pasażerek, Marusia nie chcąc złożyć okupu zostaje wysadzona na pobliskim przystanku autobusowym. Po wypadku spowodowanym przez mafię, w wyniku którego policyjny polonez ląduje w rowie, kobieta postanawia złożyć zeznania na posterunku Policji w Królowym Moście. Mimo złożenia zeznań postanawia pomieszkać w mieście parę dni, mając nadzieję na zwrócenie zabranych dolarów. Zostaje ugoszczona w organistówce, w pobliskiej parafii. Przy okazji poznaje Witka, organistę. Wiedząc, że niedługo będzie musiała opuścić Polskę, zobowiązuje się zaśpiewać „Ave Maria” na ślubie córki wójta Królowego Mostu. W międzyczasie komendant Królowego Mostu prowadzi śledztwo przeciw bossowi ukraińskiej mafii, „Gruzinowi”. Po pewnym czasie namierza przestępcę, zastawia na niego pułapkę i odzyskuje pieniądze Marusi. Tym sposobem przepędza mafię z Królowego Mostu, narażając się jednocześnie proboszczowi tej miejscowości, gdyż w trakcie swej akcji postrzelił „Gruzina”. Marusia odzyskawszy swe pieniądze zamierza wrócić do rodzinnych stron, jednakże Witek, poznany organista, prosi ją o rękę. Ostatecznie Witek wraz z Marusią zostają w Królowym Moście.

Nagrody | edytuj kod

  • publiczności na festiwalach w Chicago (1998) i w Słupcy k. Konina (1999)
  • Brązowe Grono na Lubuskim Lecie Filmowym w Łagowie (1998)
  • Brązowy Granat na Festiwalu Filmów Komediowych w Lubomierzu (1999)
  • kilka nagród na 23. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni

Ciekawostki | edytuj kod

  • Wielu aktorów grających w filmie to aktorzy Białostockiego Teatru Lalek
  • Podczas ślubu Sławka Marusia śpiewa „Ave Maria”. Jednak w rzeczywistości śpiewała to Éva Nyakas
  • Podczas napisów końcowych pojawia się piosenka „Serce rozbitkiem jest” w wykonaniu zespołu Firebirds
  • Film był kręcony w: Sokółce (kościół, plebania, komisariat), Supraślu (kościół, dom komendanta), Białymstoku (targ), Janowie (dyskoteka), na szosie z Białegostoku do Bobrownik oraz w Królowym Moście, gdzie dzieje się akcja filmu
  • Marusia i Witek idą na dyskotekę, gdzie pewien zespół śpiewa piosenki. Jedna z nich została nagrana w Studiu Jumilexu w Warszawie (Piosenka pt. „Plaża” w wykonaniu zespołu Hit)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "U Pana Boga za piecem" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy