Unia realna


Unia realna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Unia realna – związek dwóch lub większej liczby państw, oparty na wspólnych instytucjach państwowych. Unia realna rozwinęła się z unii personalnej. Państwa członkowskie tworzą w ramach unii realnej jeden podmiot prawa międzynarodowego, najczęściej - jedno państwo.

Spis treści

Cechy konstytutywne | edytuj kod

Wspólnymi instytucjami łączącymi kraje mogą być: parlament, rząd, waluta czy polityka zagraniczna, odrębnymi: wojsko, urzędy, administracja, sądownictwo i skarb. Obywatele państw członkowskich podlegają tym samym prawom we wszystkich państwach oraz mają możność osiedlania się na całym terytorium unii. Wspólny staje się także władca. W wyniku tej umowy państwa zostawały ze sobą związane tzw. partnerstwem strategicznym. Tworzono nowy akt prawny dla państw członkowskich, np. konstytucję. Na skutek tej unii suwerenność jednego państwa często podupadała na rzecz innych, bądź została utracona. W wielu przypadkach kultury państw członkowskich zlewały się w jedną, czy też jedna (najbardziej dominująca) przekształcała inne.

Unia realna zazwyczaj jest dalszym etapem rozwoju unii personalnej, np.: w Szkocji i Anglii unia personalna została zastąpiona unią realną w 1707 r . Częściowo za unię realną można też uznać relacje między Stolicą Apostolską a Watykanem wiązane w 1929 r. które poza wspólną osoba suwerena - papieża (unia personalna) mają też wspólne niektóre instytucje państwowe (np. Sekretariat Stanu Stolicy Apostolskiej reprezentuje Watykan w stosunkach międzynarodowych)[1].

Podłoże formalnoprawne | edytuj kod

  • forma - pisana
  • treść - niepełna
  • procedura powstawania:
    • uchwalana
    • oktrojowana
  • sposób zmiany - sztywny
  • okres zobowiązywania - stały

Przykłady | edytuj kod

Państwa powstałe z unii realnej | edytuj kod

Współcześnie istniejące państwa o ustroju monarchicznym powstałe z unii realnej

Państwa federalne | edytuj kod

Przeczytaj również: Federacja

Do unii realnych można zaliczyć też państwa o ustroju republikańskim powstałe na skutek zjednoczenia mniejszych państw (krajów) w federację. Są to m.in: Stany Zjednoczone, Brazylia, Wenezuela, Argentyna, Meksyk, Niemcy, Austria, Szwajcaria i Indie.

W dwóch państwach federalnych osoba będąca głową jednego z krajów członkowskich federacji pełni też funkcję głowy państwa w tejże federacji.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Państwo-Miasto Watykańskie i Stolica Apostolska w świetle prawa międzynarodowego - Racjonalista, racjonalista.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  2. Cztery części Królestwa Niderlandów –Aruba, Curaçao, Holandia i Sint Maarten – są uznawane za równoprawne kraje w ramach Królestwa
Na podstawie artykułu: "Unia realna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy