Włodzimierz Domagalski-Łabędzki


Włodzimierz Domagalski-Łabędzki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Włodzimierz Domagalski-Łabędzki (ur. 4 maja 1957 w Łodzi) – polski historyk, opozycjonista i działacz związkowy.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wywodzi się z rodziny o patriotycznych tradycjach. Działalność opozycyjną podjął w październiku 1980, jako student na wydziale Historii Uniwersytetu Łódzkiego (UŁ) w NZS. Uczestnik strajku studentów łódzkich w styczniu i lutym 1981. Po wprowadzeniu stanu wojennego działał w środowisku aktywistów studenckich (samokształcenie i kolportaż). Od lata 1985 był współzałożycielem i organizatorem oddziału łódzkiego tajnej "Solidarności Walczącej" oraz sieci hurtowego kolportażu konspiracyjnych wydawnictw prasowych i książkowych (do 1989)[1].

Obecnie historyk związany ze Stowarzyszeniem Wolnego Słowa[2]. Autor szeregu publikacji dotyczących historii opozycji w Łodzi i regionie.

Odznaczenia | edytuj kod

  • 2007 – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Biografia - Biuletyn Informacji Publicznej IPN, katalog.bip.ipn.gov.pl
  2. Noty biograficzne łodzian zasłużonych w działaniach opozycji antykomunistycznej w latach 1976-89: Włodzimierz Domagalski-Łabędzki, slownik-niezaleznidlakultury.pl
  3. Odznaczenia w 25. rocznicę powstania „Solidarności Walczącej”, prezydent.pll

Bibliografia | edytuj kod

Linkowania zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Włodzimierz Domagalski-Łabędzki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy