Wakizashi


Wakizashi w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 14 sty 2018. Od tego czasu wykonano 2 zmiany, które oczekują na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Wakizashi z okresu Edo, XIX wiek

Wakizashi (jap. 脇差) – krótki japoński miecz jednosieczny (broń biała). Ma głownię o długości 30-60[1] cm, w większości z wzdłużną, wzmacniającą krawędzią zwaną shinogi. Przy pochwie wakizashi noszono krótki nożyk, szpikulec kōgai i pałeczki wari-kōgai. Rękojeść wakizashi nosi nazwę tsuka i jest opleciona ozdobnym sznurem uchi-himo.

Wakizashi był bronią popularną wśród zamożnego chłopstwa, gdyż w przeciwieństwie do katany była dla niego dozwolona. Miecz ten tworzy wraz z dłuższą od niego kataną zestaw o nazwie daishō. Tylko samuraj miał prawo do noszenia dwóch mieczy (katany i wakizashi) jednocześnie.

Przypisy | edytuj kod

  1. Serge Mol, Classical weaponry of Japan: special weapons and tactics of the martial arts
Na podstawie artykułu: "Wakizashi" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy