Waldemar Irek


Waldemar Irek w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Waldemar Irek (ur. 30 grudnia 1957 w Oławie, zm. 13 sierpnia 2012 tamże) – polski duchowny katolicki, teolog, specjalizujący się w filozofii społecznej, katolickiej nauce społecznej, teologii praktycznej i społecznej, rektor Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu w latach 2007–2012.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w Oławie w 1957 roku jako syn Michała i Bronisławy z domu Podsiedlik. Uczęszczał w swoim rodzinnym mieście do liceum ogólnokształcącego, które ukończył w 1976, uzyskaniem świadectwa dojrzałości. Następnie podjął studia na Metropolitarnym Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu, po zakończeniu których przyjął w 1982 święcenia kapłańskie.

W latach 1982–1985 pracował jako wikariusz i katecheta w Strzegomiu, a w latach 1985–1987 w Wydawnictwie Księgarni Archidiecezjalnej we Wrocławiu. Następnie został skierowany na studia specjalistyczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Ukończył je w 1990, uzyskując stopień doktora nauk teologicznych w zakresie teologii fundamentalnej na podstawie pracy: Możliwość aplikacji społecznej zasady pomocniczości do rzeczywistości Kościoła w świetle katolickiej eklezjologii[1]. W tym samym roku został pracownikiem naukowym na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu, gdzie prowadził ćwiczenia z homiletyki i wykłady z metodologii. W 1991 został adiunktem i objął wykłady z filozofii społecznej. Równocześnie objął funkcje kapelana Garnizonu WP we Wrocławiu i dziekana Śląskiego Okręgu Wojskowego, a w 1992 został redaktorem pisma wojskowego Nasza Służba. W latach 1995–2007 pełnił funkcję proboszcza w oławskiej parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła. W 2004 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowego i pracy Oświecenie poprawione. Przezwyciężenie błędu antropologicznego (CA 17). Droga rekonstrukcji społecznej[2]. Od 2007 do śmierci pełnił funkcję rektora Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu.

Po nagłej śmierci jego wieloletnia partnerka wystąpiła do sądu z wnioskiem o ustalenie ojcostwa swojego trzyletniego syna. Badania DNA, na podstawie próbek pobranych przy zarządzonej przez sąd ekshumacji, potwierdziły ojcostwo księdza[3][4].

Publikacje | edytuj kod

  • Aby przezwyciężyć kryzys kultury, wyd. Lamis, Wrocław 2003.
  • Kościół w drodze, wyd. PWT, Wrocław 2003.
  • Oświecenie poprawione, wyd. PWT, Wrocław 2003.
  • Społeczność w świetle rozumu i wiary, wyd. PWT, Wrocław 2005.
  • Oblicza chrześcijańskiej nadziei, wyd. PWT, Wrocław 2008.
  • Eucharystia – tradycja czy teraźniejszość?, wyd. PWT, Wrocław 2008.
  • Koniec czy początek?, wyd. PWT, Wrocław 2009.

Przypisy | edytuj kod

  1. Możliwość aplikacji społecznej zasady pomocniczości do rzeczywistości Kościoła w świetle katolickiej eklezjologii w bazie „Prace badawcze” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. Oświecenie poprawione. Przezwyciężenie błędu antropologicznego (CA 17). Droga rekonstrukcji społecznej w bazie „Prace badawcze” portalu Nauka Polska (OPI).
  3. Joanna Podgórska. Wojny genowe. „Polityka”. 2937 (50/2013), s. 30. „Polityka” Spółdzielnia Pracy. ISSN 032-3500
  4. Sąd w Oławie: Ksiądz Irek był ojcem trzyletniego Kuby. [dostęp 2014-01-29].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Waldemar Irek" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy