Walenty Wierzycki


Walenty Wierzycki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Walenty Wierzycki herbu Świnka (ur. 27 stycznia 1809 w Piętnie (województwo wielkopolskie), zm. 8 lipca 1871 w Warszawie) – polski ziemianin, działacz samorządowy, społeczny i niepodległościowy.

W latach 30. XIX wieku był ekonomem w Niechmirowie, na przełomie lat 40. przeniósł się do Brzeźnia, gdzie był rządcą, a później dzierżawcą majątku. Został wylegitymowany ze szlachectwa[1]. Wszedł w skład Towarzystwa Rolniczego w Warszawie z okręgu sieradzkiego. W 1862 roku został wybrany na członka rady powiatu sieradzkiego. Uczestniczył w działaniach przygotowawczych przed powstaniem styczniowym[2].

Walenty Wierzycki był synem Filipa, a prawnukiem Michała Wierzyckiego, subdelegata brańskiego w 1747 roku[1]. Miał starszego brata Franciszka (1798 – po 1850).

W 1832 roku ożenił się w Rząśni z Anną Bedyńską (ur. ok. 1814), z którą miał co najmniej 10 dzieci. Byli to:

  • Józef Feliks Zbigniew (1833–?), który ożenił się z Aleksandrą Kostecką (córką Kajetana Józefa h. Lubicz i Eleonory z domu Dzierzgowskiej), wylegitymowany przed Heroldią Królestwa Polskiego[1]
  • Franciszka Cecylia (1834–?), późniejsza żona Jana Grzegorza Pietraszewskiego
  • Stanisław Kostka Józef[1] (1835–1889), który ożenił się z Józefą Aleksandrą Kostecką h. Prawina, córką Alojzego Gonzagi Kosteckiego (brata Kajetana Józefa) i Aleksandry Scholastyki z domu Przechadzkiej h. Prus II
  • Emilia Faustyna (ok. 1841–1854)
  • Marianna Antonina Florentyna (1843–1886), późniejsza żona Franciszka Wawrzyńca Kosteckiego, syna Kajetana Józefa Kosteckiego i Eleonory z domu Dzierzgowskiej
  • Honorata Florentyna (1844–1850)
  • Bronisława Stanisława Lucyna (1846–?), późniejsza żona Antoniego Jacuńskiego, rodzice Marii Kazimiery Józefy, późniejszej żony Władysława Maciejewskiego
  • Walentyna (1848–1908), późniejsza żona Kazimierza Kosteckiego (wnuka Franciszka Kosteckiego), rodzice Anny Podgórskiej
  • Adam (1849–1849)
  • Ludwik Hipolit Bolesław[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Elżbieta Sęczys: Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836–1861. Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2000, s. 759.
  2. Milczarek 1983 ↓.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Walenty Wierzycki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy