Walter Samuel


Walter Samuel w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wálter Adrián Samuel (ur. jako Walter Adrián Luján 23 marca 1978 w Firmat) – argentyński piłkarz, obrońca.

Spis treści

Kariera klubowa | edytuj kod

Pierwsze kroki stawiał w miejscowym klubie Club Atlético Argentino de Firmat. Karierę zawodową rozpoczął w Newell’s Old Boys u boku Gabriela Heinzego. Pierwszy mecz rozegrał 16 lipca 1996 r. z Banfield jeszcze jako Walter Lujan.

Boca Juniors | edytuj kod

W 1997 przeszedł do Boca Juniors prowadzonego przez Carlosa Bianchiego. Debiutancki gol Samuela padł w 62' spotkania z Platense rozegranym 4 listopada 1998 r. W lidze argentyńskiej Samuel był nie do przejścia. Stał się prawdziwym fizycznym dominatorem. Grał świetnie, skupiając na sobie uwagę klubów z całej niemal Europy. Boca Juniors przy jego walnym udziale, wygrało w swoim kraju zarówno Aperturę 1998, jak i Clausurę 1999. W ciągu trzech sezonów w Boca zaliczył 77 spotkań i strzelił 4 bramki oraz zdobył Copa Libertadores w 2000 r. Argentyńczyk tworzył wtedy znakomity duet stoperów z rosłym Kolumbijczykiem Jorge Bermudezem[1].

AS Roma | edytuj kod

W 2000 r. w zamian za 40,625 mld lirów (ok. 20 mln euro) został zawodnikiem klubu włoskiego AS Roma, wraz z którym świętował mistrzostwo i Superpuchar Włoch w 2001 r. Debiut w zespole Giallorossich miał miejsce 14 września 2000 r. w meczu pierwszej rundy Pucharu UEFA z ND Gorica. W Serie A zagrał po raz pierwszy z FC Bologna 1 października 2000, a premierowego gola zdobył w starciu z US Lecce (1:0) 18 lutego 2001. 7 grudnia zaliczył premierowe trafienie w starciu z HSV. We Włoszech dorobił się opinii jednego z najlepszych obrońców Serie A. Był twardy, zdecydowany i świetny w kryciu 1 na 1. Włoscy dziennikarze podkreślali jego szybką aklimatyzację w lidze, a Fabio Capello mówił, że Argentyńczyk gra tak, jakby defensywnego rzemiosła uczył się w samej Italii. W kolejnych latach Roma została zmuszona do sprzedaży czołowych graczy ze względu na kłopoty finansowe. W sumie dla Giallorossich zagrał w 122 meczach i zdobył 9 bramek.

Real Madryt | edytuj kod

Wśród tych piłkarzy znalazł się i Walter Samuel, który trafił w lipcu 2004 do madryckiego Realu, gdzie jego doświadczenie, wyniesione ze słynącej z defensywy ligi włoskiej, miało posłużyć do wzmocnienia formacji obronnej. Suma transferu wyniosła 25 mln euro. 11 sierpnia zadebiutował w meczu eliminacji do Ligi Mistrzów z Wisłą Kraków. W Primera División pierwszy mecz rozegrał 18 września 2004 z Espanyolem. Pierwszą bramkę dla Królewskich zdobył w potyczce z Albacete Balompie. Drugą bramkę zdobył w potyczce z RCD Mallorca. Nie spełnił jednak oczekiwań włodarzy klubu, gdyż w barwach Realu Walter nie grał już tak dobrze, dlatego też w 2005 roku wrócił do Włoch. Dla Realu zagrał 30 meczach ligowych (38 ogółem) i strzelił 2 gole.

Inter | edytuj kod

Interu Mediolan postanowił zapłacić za jego usługi 16 mln euro[2]. Pierwszy oficjalny mecz Samuela dla Nerazzurrich miał miejsce 20 sierpnia 2005 r. w zwycięskiej potyczce o Superpuchar Włoch z Juventusem (1:0). Mediolańczycy z Walterem Samuelem w składzie rozpoczęli jeden z najwspanialszych okresów w historii klubu. Pięciokrotnie zdobywali Scudetto (2006, 2007, 2008, 2009, 2010), trzykrotnie Puchar Włoch (2006, 2010, 2011), czterokrotnie Superpuchar Włoch (2005, 2006, 2008, 2010), wyczekiwaną latami Ligę Mistrzów (2010) oraz Klubowe Mistrzostwo Świata (2010). Na pierwszą bramką w barwach Nerazzurrich czekał do 21 września 2005 r., gdy podczas meczu ligowego z Chievo Werona zaskoczył bramkarza rywala[3]. 12 lutego pokonał bramkarza Juventusu, ale nie uchroniło to Mediolańczyków od porażki 1:2[4]. 23 października jego debiutancki gol w Lidze Mistrzów dał Il Biscione zwycięstwo 2:1 nad CSKA Moskwa[5]. Podczas rozgrywanych 23 grudnia 2007 r. derbów Mediolanu w starciu z Kaką odniósł powożną kontuzję, która wyeliminowała go do końca sezonu. Po przybyciu do Interu Lucio stworzył z nim świetnie się rozumiejącą parę stoperów[6]. 20 października uchronił Nerazzurrich od porażki w starciu z Dynamem Kijów zdobywając bramkę na 2:2. 9 stycznia uratował zwycięstwo Interu pokonując w doliczonym czasie gry bramkarza AC Siena[7]. Para ta siała prawdziwy postrach wśród przeciwników. 7 listopada 2010 r. odniósł ponownie poważny uraz, który wyłączył go z gry na 5 miesięcy, aż do 15 maja i meczu z SSC Napoli. 2 listopada pokonał bramkarza Lille OSC w meczu fazy grupowej LM[8]. 5 lutego 2012 w starciu z Romą zagrał po raz 500 oficjalny mecz. 7 października 2012 r. zdobył jedynego gola w derbowym starciu z Milanem. W ligowych bojach przeciwko Milanowi Argentyńczyk zagrał jak dotąd dziesięciokrotnie. We wszystkich tych meczach zwyciężał Inter[9]. Bez niego w 5 meczach La Beneamata wygrała tylko raz. Z Nerazzurrimi wiąże go kontrakt roczny, przedłużony w maju 2012, a później w czerwcu 2013[10][11][12][13].

W 2014 roku Samuel przeszedł na zasadzie wolnego transferu do FC Basel[14]. W październiku 2015 w wywiadzie dla Neue Zürcher Zeitung zapowiedział zakończenie kariery po sezonie 2015/2016[15].

Kariera reprezentacyjna | edytuj kod

Jako członek młodzieżowej drużyny przywiózł z Malezji złoty medal młodzieżowych mistrzostw świata. Debiut Samuela w pierwszej kadrze Argentyny miał miejsce 3 lutego 1999 r. w meczu z Wenezuelą, której strzelił swego pierwszego gola dla Albicelestes. Walter Samuel wystąpił w reprezentacji narodowej Argentyny na Copa América 1999, nieudanych mistrzostwach świata w Korei i Japonii w 2002 po których kontuzje spowodowały czasową jego nieobecność w kadrze. Po uporaniu się z nimi wziął udział w Pucharze Konfederacji 2005 oraz na Mistrzostwach Świata w Republice Południowej Afryki w 2010. Ogółem rozegrał w niej 56 spotkań w których zdobył 5 bramek. Po raz ostatni zagrał w niej 11 sierpnia 2010 r. w spotkaniu z Irlandią[12].

Życie prywatne | edytuj kod

Urodził się jako Walter Adrian Luján. Jego samotna matka ma żydowskie korzenie. W wieku nastolatka przyjął nazwisko swego ojczyma. W roku 2005 otrzymał hiszpański paszport. Z żoną Cecilią ma córkę – Valentinę i dwóch synów – Francisca (ur. 15 listopada 2008) i Mirka[16][17]. Jego hobby to łowienie ryb. „Hecho en Argentina” jest jego ulubioną piosenką[18].

Styl gry | edytuj kod

Samuel należy do najtwardziej grających obrońców. Wyróżnia się siłą fizyczną, dobrą grą głową oraz niezłomnym charakterem.

Sukcesy | edytuj kod

Klubowe | edytuj kod

Reprezentacyjne | edytuj kod

Indywidualne | edytuj kod

  • Obrońca roku Serie A: 2010
  • Jedenastka sezonu w Serie A: 2009/10

Statystyki | edytuj kod

Klubowe | edytuj kod

Reprezentacyjne | edytuj kod

Bramki w reprezentacji

Przypisy | edytuj kod

  1. http://www.czasfutbolu.pl/walter-samuel-il-muro/.
  2. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/news/newsid=322723.html.
  3. http://www.transfermarkt.pl/en/walter-samuel/leistungsdaten/spieler_5938_2005.html.
  4. Inter Mediolan - Juventus Turyn, 12 lut 2006 - Serie A - Protokół meczowy | Transfermarkt
  5. CSKA Moskwa - Inter Mediolan, 23 paź 2007 - Liga Mistrzów UEFA - Protokół meczowy | Transfermarkt
  6. http://intermediolan.com/1/klub/pilkarze/14/walter-samuel.
  7. Inter Mediolan - Robur Siena, 9 sty 2010 - Serie A - Protokół meczowy | Transfermarkt
  8. Inter Mediolan - LOSC Lille, 2 lis 2011 - Liga Mistrzów UEFA - Protokół meczowy | Transfermarkt
  9. Sport » Blogo.it
  10. OFICJALNE:Samuel zostaje w Interze (pol.). 13 czerwca 2013. [dostęp 13 czerwca 2013].
  11. http://www.inter.it/it/news/57966.
  12. a b Wálter Samuel - Profil zawodnika | Transfermarkt
  13. http://fcinter.pl/news/17550-sneijder-najlepiej-oplacanym-zawodnikiem-w-serie-a.
  14. Walter Samuel zum FC Basel (niem.). fcb.ch, 2014-07-23. [dostęp 2015-10-17].
  15. Andreas Babst, Christine Steffen: FCB-Verteidiger Walter Samuel im Gespräch: «Ich bin halt alte Schule» (niem.). nzz.ch, 2015-10-16. [dostęp 2015-10-17].
  16. http://fcinter.pl/news/3410-samuel-zostal-ojcem.
  17. Congratulations to the Samuel family | NEWS
  18. Samuel: Jeśli będę musiał, to odejdę - intermediolan.com

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Walter Samuel" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy