Welsh Open 2009


Welsh Open 2009 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Welsh Open 2009 – szósty turniej rankingowy sezonu snookerowego 2008/2009, który odbył się 16-22 lutego 2009 w hali widowiskowej Newport Centre w Newport. Obrońcą tytułu mistrzowskiego był Mark Selby, który przegrał w ćwierćfinale z Anthonym Hamiltonem 3:5.

Mecze kwalifikacyjne odbyły się 3-6 lutego 2009 w Prestatynie. Ze względów marketingowych trzy mecze z udziałem walijskich snookerzystów (Mark J. Williams, Matthew Stevens, Dominic Dale) zostały przeniesione do fazy głównej turnieju i rozegrane w Newport[2].

Zwycięzcą turnieju został Allister Carter, który w finale pokonał Joe Swaila 9:5. Dla Cartera był to pierwszy triumf w imprezie rankingowej w karierze. Był to jednocześnie jego drugi występ w finale turnieju rankingowego (pierwszym były MŚ 2008). 29-letni Anglik zapewnił sobie zwycięstwo dzięki znakomitej postawie w drugiej sesji meczu finałowego, w której wygrał wszystkie sześć frame'ów i od stanu 3:5 doprowadził do wyniku 9:5.

Jego rywal, Joe Swail[3], po raz pierwszy w karierze wystąpił w finale turnieju rankingowego (wcześniej przegrywał w dziewięciu półfinałach m.in. dwa razy w Mistrzostwach świata).

Spis treści

Nagrody | edytuj kod

Zwycięzca turnieju – Allister Carter

Łączna pula nagród to 225,5 tysiąca funtów brytyjskich. Zwycięzca turnieju otrzymał £35 000, zdobywca drugiego miejsca £17 500. Zawodnicy, którzy przegrali półfinał otrzymali £8 750. Za dojście do wcześniejszych faz rozgrywek przewidziano następujące nagrody pieniężne:

  • Ćwierćfinał: £6 500
  • Ostatnia 16: £4 275
  • Ostatnia 32: £2 750
  • Ostatnia 48: £1 725
  • Ostatnia 64: £1 325

Dodatkowo zarezerwowano £20 000 dla zdobywcy breaka maksymalnego[4] (zdobytego w fazie telewizyjnej) oraz £1 000[5] dla breaka maksymalnego zdobytego we wcześniejszej fazie turnieju.

Za najwyższy break w fazie telewizyjnej organizatorzy płacili £2 000 oraz £500 za najwyższy break we wcześniejszej fazie[6].

Wydarzenia związane z turniejem | edytuj kod

  • Finał turnieju sędziował Colin Humphries, był to jego debiut w tej roli[7].
  • Pierwszą rundę turnieju przeszło 12 graczy rozstawionych (z czołowej szesnastki światowego rankingu) oraz 4 graczy nierozstawionych.
  • Lider światowego rankingu – Ronnie O’Sullivan zakończył swój udział w turnieju w rundzie drugiej ulegając 3:5 Marco Fu.
  • Drugą rundę turnieju przeszło 6 graczy rozstawionych oraz 2 nierozstawionych (Joe Swail oraz Anthony Hamilton).
  • Ćwierćfinał turnieju przeszło 2 graczy rozstawionych oraz 2 nierozstawionych.
  • Obrońca tytułu – Mark Selby przegrał w ćwierćfinale z Anthonym Hamiltonem 3:5.
  • Joe Swail po raz pierwszy w karierze awansował do finału turnieju rankingowego[3].
  • Allister Carter po raz pierwszy w karierze wygrał turniej rankingowy[8].
  • Po zakończeniu turnieju, Allister Carter awansował na 3 miejsce na prowizorycznej liście rankingowej na sezon 2009/10[9].

Zawodnicy | edytuj kod

Zawodnicy rozstawieni | edytuj kod

W turnieju na 1. pozycji rozstawiony został obrońca tytułu. Jako drugi rozstawiony został aktualny Mistrz świata. Następni gracze byli rozstawiani według kolejności zajmowanej na światowej liście rankingowej.

Zawodnicy nierozstawieni | edytuj kod

Poniżsi zawodnicy uzyskali awans do turnieju Welsh Open poprzez udział w kwalifikacjach (w nawiasie numer zajmowany na liście rankingowej ówczesnego sezonu):

Drabinka turniejowa | edytuj kod

Finał | edytuj kod

Breaki stupunktowe turnieju zasadniczego | edytuj kod

Statystyki turnieju | edytuj kod

Statystyki pierwszej rundy | edytuj kod

  • Liczba uczestników rundy: 32 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 11
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 5
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 119 (144)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,44
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-0
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 2


Statystyki drugiej rundy | edytuj kod

  • Liczba uczestników rundy: 16 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 11
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 5
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 6
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 2
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 61 (72)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,63
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-1
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 3


Statystyki ćwierćfinałów | edytuj kod

  • Liczba uczestników rundy: 8 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 6
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 2
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 2
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 2
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 31 (36)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,75
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-2
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1

Statystyki półfinałów | edytuj kod

  • Liczba uczestników rundy: 4 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 2
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 2
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 1
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 1
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 21 (22)
  • Średnia liczba partii w meczu: 10,50
  • Najwyższe zwycięstwo: 6-4
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1

Kwalifikacje | edytuj kod

Poniższe mecze (poza oznaczonymi *) były rozgrywane od 3 do 6 lutego 2009 roku w Pontin's Centre, w Prestatyn (Walia)[16]. Wyłoniły one 16 zawodników, którzy w pierwszej rundzie turnieju zmierzyli się z najlepszą 16 światowego rankingu snookerowego.

Drabinka kwalifikacji | edytuj kod

Mecze oznaczone * były ze względów komercyjnych rozgrywane w Newport przed fazą główną turnieju.

Breaki stupunktowe kwalifikacji | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. W nawiasie podano liczbę zawodników łącznie z tymi, którzy rozgrywali mecze w Newport.
  2. worldsnooker.co.uk: Snooker Greats Set For Newport Return (ang.). [dostęp 26 lutego 2009.
  3. a b bbc.co.uk: Swail wins to set up Carter final (ang.). [dostęp 26 lutego 2009.
  4. Nagroda nie została wypłacona, bowiem żaden z graczy nie osiągnął breaka maksymalnego (147 punktów).
  5. Nagroda nie została wypłacona, ponieważ break maksymalny nie został osiągnięty w tej fazie rozgrywek.
  6. global-snooker.com: Welsh Open 2009 – Prize Money (ang.). [dostęp 26 lutego 2009.
  7. worldsnooker.com: Humphries To Referee First Final (ang.). [dostęp 21 lutego 2009.
  8. bbc.co.uk: Carter storms to Welsh Open title (ang.). [dostęp 26 lutego 2009.
  9. worldsnooker.co.uk: Carter Climbs To Third (ang.). [dostęp 26 lutego 2009.
  10. worldsnooker.com: Captain Tames Whirlwind (ang.). [dostęp 21 lutego 2009.
  11. worldsnooker.com: Maguire Off To A Flyer (ang.). [dostęp 21 lutego 2009.
  12. bbc.co.uk: Hendry crashes out of Welsh Open (ang.). [dostęp 21 lutego 2009.
  13. worldsnooker.com: Higgins Brings Spaceman Down (ang.). [dostęp 21 lutego 2009.
  14. a b bbc.co.uk: O'Sullivan & Higgins both go out (ang.). [dostęp 21 lutego 2009.
  15. worldsnooker.com: O’Sullivan Triumphs In Legends Battle (ang.). [dostęp 21 lutego 2009.
  16. worldsnooker.co.uk: Welsh Open results (ang.). [dostęp 21 lutego 2009.
  17. bbc.co.uk: Williams suffers Welsh Open exit (ang.). [dostęp 21 lutego 2009.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Welsh Open 2009" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy