Wielka Wronia Baszta


Na mapach: 50°09′43,5″N 19°45′54,8″E/50,162083 19,765222

Wielka Wronia Baszta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wielka Wronia Baszta lub Wronia Baszta – skała w Dolinie Kobylańskiej na Wyżynie Olkuskiej, w gminie Zabierzów, powiecie krakowskim, województwie małopolskim[1][2]. Wraz z Wronią Grzędą, Przednią Wronią Basztą i Zadnią Wronią Basztą tworzy skalną grupę w środkowej części orograficznie lewych zboczy doliny, na zakręcie doliny, w miejscu, gdzie uchodzi do niej boczny suchy wąwóz ze szlakiem rowerowym[3]. Wielka Wronia Baszta znajduje się na lewych jego zboczach, przy ujściu wąwozu do Doliny Kobylańskiej. Na prawych stokach wąwozu, naprzeciwko Wielkiej Wroniej Baszty znajduje się Tarasowata Turnia[1].

Dolina Kobylańska jest jednym z najbardziej popularnych terenów wspinaczki skalnej. Zbudowana z wapieni Wielka Wronia Baszta znajduje się w lesie, w dolnych częściach stoku. Ma wysokość do 30 m i ściany połogie, pionowe lub przewieszone z filarami, kominami i zacięciami[1]. Przez wspinaczy skalnych zaliczana jest do Grupy Wroniej Baszty i opisywana jako Wronia Grzęda, Wielka Wronia Baszta I, Wielka Wronia Baszta II, Wielka Wronia Baszta III, Wielka Wronia Baszta IV, Wielka Wronia Baszta V i Przednia Wronia Baszta. Wspinacze poprowadzili na niej 37 dróg wspinaczkowych o trudności od III do VI.3 w skali Kurtyki. Mają wystawę zachodnią, północno-zachodnią, północną, północno-wschodnią, południową i południowo-wschodnią. Duża część dróg posiada dobrą asekurację (ringi (r), haki, stanowiska zjazdowe (st) lub ringi zjazdowe (rz)[3].

Drogi wspinaczkowe | edytuj kod

Wronia Grzęda
  1. Krakanie; VI.2, 4r + st, 9 m
  2. Lewa ścianka Ambrożego; IV+, 11 m
  3. Rysa Dziekana; IV, 11 m
  4. Środek Ścianki Ambrożego; IV, 11 m
  5. Prawa ścianka Ambrożego; IV, 11 m
Wielka Wronia Baszta I
  1. Komin Wroniej; IV, 23 m
  2. Dolny trawers; V-, 25 m
  3. Górny trawers; IV, 25 m
  4. Zimowy killer; VI.2+, 7r + rz, 23 m
  5. Płyta Szymona; VI.2/2+, 7r + rz, 23 m
  6. Rysa Zagajewskiego; VI+, 8r + rz, 25 m
  7. Nieznośna zjadliwość błękitu; VI.2, 9r + rz, 25 m
  8. Filar Wroniej Baszty; V+, 7r + st, 25 m
Wielka Wronia Baszta II
  1. Jazda po bandzie; VI.2, 7r + st, 23 m
  2. Jazda po kancie; VI.1, 6r + st, 22 m
  3. Banan; V+, rz, 23 m
  4. Banan wprost; VI.1, 7r + st, 23 m
Wielka Wronia Baszta III;
  1. Kontrabanda; VI.1, 8r + st, 25 m
  2. Zielone Świątki; VI.2+, 9r + st, 25 m
  3. Ryski marynarza; VI-, st, 25 m
  4. Prawa ryska marynarza; VI.1, st, 25 m
  5. Taniec św. Wita; VI.2+, 25 m
Wielka Wronia Baszta IV;
  1. Taniec św. Wita; VI.2+, 7r + 1p + st, 25 m
  2. Przez grotkę; IV, 2r + 1h + 2st, 28 m
  3. Filarek urbanistów; V+, 5r + 1h + 2st, 28 m
  4. Prostowanie filarka urbanistów; VI.2, 7r + 2st, 29 m
  5. Prawa grotka; V-, 1h + st, 28 m
  6. Syreny z Tytana; VI.3, 7r + rz, 25 m
Wielka Wronia Baszta V
  1. Filarek Bały; VI+, 9r + st, 25 m
  2. Ścianka Bały; VI+, 9r + st, 25 m
  3. Lewa rysa; VI-, 16 m
  4. Prawa rysa; IV, 16 m
  5. Dudniące blokiI; V, 16 m
  6. Skośna przewieszka; VI-, 15 m
Przednia Wronia Baszta
  1. Komin Przedniej; III, 10 m
  2. Przednia za dnia; VI+, 4r + st ,10 m
  3. Filar Przedniej; VI[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Paweł Haciski: Południowa część Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Warszawa: RING, 2015. ISBN 978-83-937960-0-7.
  2. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2018-11-20].
  3. a b c Baza topo portalu górskiego. [dostęp 2018-11-20].
Na podstawie artykułu: "Wielka Wronia Baszta" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy