Wikipedysta:7TP/brudnopis


Wikipedysta:7TP/brudnopis w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedysta:7TP Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

K-61 (PTG) – pływający transporter gąsienicowy konstrukcji radzieckiej. Opracowany w latach 40. XX wieku. Stosowany w wojskach inżynieryjnych jako środek przeprawowy lub w morskich operacjach desantowych do przewozu ludzi i sprzętu.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Do pracy nad pływającym transporterem gąsienicowym przystąpiono 3 grudnia 1947 roku w w Specjalnym Biurze Konstrukcyjnym Wojsk Inżynieryjnych (ОКБ ИВ – Ocoбoe Конструктоское Бюро Инженерных Войск)[2]. Prototyp powstał już 30 kwietnia 1948 roku[3]. Do prób poligonowych pojazd został przekazany latem 1948 roku[3]. We wrześniu 1948 roku pojazd został rekomendowany do przyjęcia na uzbrojenie Armii Radzieckiej. Między majem a lipcem 1949 roku zbudowano trzy przedseryjne transportery, jako pojazdy wzorcowe. 16 maja 1950 został oficjalnie przyjęty do uzbrojenia[3].

Produkcja | edytuj kod

Produkcją K-61 zajmowały się początkowo zakłady w Krzemieńczuku (Крюковский Вагоностроительный Завод), które wyprodukowały pierwsze transportery na przełomie kwietnia i maja 1952 roku. Produkcja w tych zakładach trwała do 1958 roku, kiedy została przekazana do zakładów w Iżewsku („Строймашина”), gdzie trwała do 1965 roku[3].

Opis konstrukcji | edytuj kod

Użycie | edytuj kod

Transporter K-61 był przeznaczony do transportowania uzbrojenia, sprzętu oraz żołnierzy podczas pokonywania przeszkód wodnych:

  • artyleria:
działa kalibru do 100 mm włącznie po jednym wraz z obsługą, haubice do kalibru 152 mm włącznie po jednym wraz z obsługą, moździerze do kalibru 160 mm włącznie po jednym wraz z obsługą,
  • samochody:
GAZ-63, GAZ-51, Star 20, ZiS-150, GAZ-69, GAZ-67 i inne odpowiadające ciężarem po jednym naładowanym do 5t, ZiS-151 po jednym bez ładunku,
  • żołnierze
do 40 żołnierzy z pełnym wyposażeniem[4][5].

Zachowane egzemplarze | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. Wszystkie dane, osiągi i pokonywanie przeszkód[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Instrukcja wojsk inżynieryjnych ↓, s. 15-29.
  2. Żabrow, Sojko 2008 ↓, s. 25.
  3. a b c d Żabrow, Sojko 2008 ↓, s. 29.
  4. Instrukcja wojsk inżynieryjnych ↓, s. 30.
  5. Szczerbicki 2014 ↓, s. 332.

Bibliografia | edytuj kod

  • Instrukcja wojsk inżynieryjnych. Pływający transporter gąsienicowy K-61. Warszawa: Ministerstwo Obrony Narodowej, 1959.
  • Tomasz Szczerbicki: Pojazdy Ludowego Wojska Polskiego. Warszawa: Vesper, 2014, s. 332-333. ISBN 978-83-7731-192-9.
  • W.W. Żabrow W.W., N.N. Sojko N.N., Гусеничный плавающий транспортер К-61 [Gusienicznyj pławajuszczij transportier K-61], „Бронеколлекция”, A.S. Raguzin (red. nacz.), 6 (81), dodatek do czasopisma Моделист-Конструктор, 2008  (ros.).???

http://www.rulit.me/books/tehnika-i-vooruzhenie-2012-06-read-474534-14.html

file:///C:/Users/kb/Downloads/Gusenichnyi_plavaiushchii_transportior_k_61_Zhabrov.467438.pdf

Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:7TP/brudnopis" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy