Wikipedysta:DonParfait/brudnopis


Wikipedysta:DonParfait/brudnopis w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedysta:DonParfait Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Frank Costello urodzony jako Francesco Castiglia (26 stycznia 1891 - 18 lutego 1973)- nowojorski gangster, który osiągnął szczyt podziemia przestępczego kontrolując ogromne hazardowe imperium w całych Stanach Zjednoczonych. Costello miał również najwiekszą polityczną władzę jakiej nie miał przed nim ani po nim żaden inny boss Cosy Nostry.


Spis treści

Wczesne lata | edytuj kod

Costello urodził się jako Francesco Castiglia w Lauropoli w Kalabrii w południowych Włoszech w 1891. Mając 9 lat (1900) wraz z matką i bratem wyemigrował do Stanów Zjednoczonych gdzie mieli dołączyć do ojca Castigli, który zanalazł się tam 7 lat wcześniej. Starszy brat Francesca - Eddie wprowadził go do światka przestepczego. W wieku 13 lat Francesco został członkiem lokalnego gangu i zaczął używać imienia Frank. Castiglia kontynuował popełnianie drobnych przestępstw i siedział w więzieniu za napaść i rabunek w 1908 i 1912. W wieku 24 lat dostał pierwszy poważny wyrok - 10 miesięcy więzienia za ukrywanie i posiadanie nielegalnej broni. Krótko przed trafiniem za kratki Castiglia ożenił się z żydowską dziewczyną Laurettą Giegerman, która była siostrą jego bliskiego przyjaciela. Po wyjściu z więzienia Costello zdał sobie sprawę, że aby zyskać władzę i pieniądze trzeba uciec się od przemocy i wykorzystać intelekt (podobną drogę wybrał jeden z cichych szefów podziemia Meyer Lansky). Dzięki temu Castiglia uniknął więzienia przez następne 37 lat.

Poważne interesy | edytuj kod

Po wyjścu z więzienia w 1916 roku Frank Castiglia zaczął pracować dla Ciro Terranovy, wpływowego mafiosa z Wschodniego Harlemu. Frank został członkiem gangu kontrolującego hazard, wymuszenia, napady i narkotyki na Manhatanie i Bronxie. Castiglia znany był ze swojego sprytu i nieustępliwości i ta sława rosła z każdym zadaniem jakiego się podejmował.

W czasie pracy dla Terranovy Castiglia poznał i zaprzyjaźnił się z Charlesem "Lucky" Luciano znanym później jako Salvatore Luciano sycylijski lider gangu Manhattan's Lower East Side. Razem z innymi Włochami Vitem Genovese i Gaetano Lucchese oraz z żydowskimi wspólnikami Meyerem Lansky'm i Benjaminem "Bugsy" Siegel'em, gang przeprowadzał rozboje, kradzieże i wymuszenia oraz kontrolował hazard i narkotyki. Przymierze Lucania-Castiglia-Lansky zaczeło prosperować a w czasie wprowadzenia prohibicji na alkohol w 1919 roku zajeli się nielegalną sprzedażą alkoholu. Ich sukcesem zainteresowali się prominentni żydowscy i irlandzccy bossowie nowojorskiego podziemia. Mentorem młodych gangstreów został Arnold "Mózg" Rohstein dzięki któremu Frank i jego towarzysze uzyskiwali bogate zyski ze sprzedaży alkoholu. W 1924 roku Castiglia i jego włoscy towarzysze zaczeli pracować dla jednej z największych irlandzkich rodzin mafijnych w Nowym Yorku. Ten krok skłonił Castiglie do zmiany nazwiska na bardziej iralandzko brzmiące - Costello.

Po uwięzienieu jednego z bossów wyżej wpsomnianej irlandzkiej mafii Costello próbował sam zostać bossem. Nie udało mu się to ponieważ irlandczycy uważali, że to oni powinni kierować swoimi interesami. Przez napięcia wybuchła mafijna wojna, którą Costello przegrał lecz mimo to nadal był wschodzącą gwiazdą nowojorskiego podziemia w latach 20. W końcu zyskał przydomek "Premier Świata Podziemnego" (Prime Minister of the Underworld) dzięki swoim przyjaźniom z bossami świata podziemnego, politykami i policjantami. Costello kultywował tzw. politykę "Wielkiej Trójki" czyli łączeniu przestępstw, biznesu i polityki. Dzięki temu jego potęga rosła. Frank był uważany za łącze pomiędzy Mafią a politykami nowojorskiej partii demokratycznej. Ten związek dawał Costello i jego wspólnikom mozliwość przekupywania sędziów, policjantów, wysokich urzędników miejskich i prokuratorów kiedy tylko potrzebowali oni prowadzić swoje kryminalne interesy.

W 1927 roku Costello, Luciano i były chicagowski gangster Johnny Torrio organizowali ogromne dostawy alkoholu z Kanady i Europy na wschodnie wybrzeże Stanów Zjednoczonych. Potrafili tak organizować interes, że zminimalizowali koszty produkcji do minimum i dzięki temu uzyskiwali wysokie profity co dawało im ogromną przewagę nad innymi gangsterami trudniacymi się tym procederem. Ich grupa zwana jako "Big Seven Group" była przodownikiem w produkcji i imporcie alkoholu w Nowym Yorku. W maju 1929 roku Costello, Luciano, Torrio, Lansky, Siegel oraz boss z Atlantic City Enoch Johnson spotkali się na konwecji gdzie omówili wspólne interesy i podział wpływów. Był to pierwszy krok w stronę utworzenia Narodowego Syndykatu utworzonego w 1930 roku, który konrolował operacje przestęmpcze i wyznaczał zasady w przestępczym światku.

Wojna Castellammarese | edytuj kod

W 1928 roku Costello i Luciano byli uważani za dwóch młodych i ambitnych gangsterów jednak wojna pomiędzy ich włoskimi wspólnikami odsuneła ich na jakiś czas na boczne tory. Bezpośredni szef Costello Giuseppe Masseria zaczął wchodzić w konflikt z Salvatore Marazzano, który wcześniej przyjechał z Sycylii z miejscowości Castellammare del Golfo (stąd później nazwa wojny). Masseria prawie zdołał zdobyć tytuł Szefa wszystkich szefów (cappo di tutti capi) i na jego przeszkodzie stał tylko Marazzano z którym musiał się liczyć. Doszło do wojny między Marazzano a Masserią, którego wspólnikami byli Costello, Luciano i Genovese. Wojna o dominację między nimi trwała prawie dwa lata. W tym czasie podupadł cały system stworzony przez 5 włoskich rodzin mafijnych a dominacje zaczeli osiągać Irlandczycy i Żydzi. Mając dość tej sytuacji Costello, Luciano, Vito Genovese i Seigel postanowili zakończyć bezsensowną wojnę. W 1931 roku Masseria został zastrzelony w restauracji przez samych Luciano i Siegel'a zaś 5 miesięcy później Marazzano zsotał zabity na 9 piętrze swojego biura na Manhatanie przez najemników pozujących na urzędników podadkowych. Zlecenie wydali Lansky i Luciano, którzy razem z Costello mieli już otwartą droge do pełni władzy.

Lata jako consigliere | edytuj kod

Po zabiciu prominentnych bossów Salvatore Luciano założył własną rodzinę mafijną Luciano, której capo został Costello. Frank szybko zdobył sławę człowieka przynoszącego najwyższe zyski rodzinie i prowadził już swoje własne interesy w zakresie hazardu między innymi instalując 25 000 maszyn do gier w całym Nowym Yorku. Mimo, że burmistrz Nowego Yorku skonfiskował tysiące jego maszyn i zatopił je w rzece Costello dostał propozycje od gubernatora Luizjany na umieszczenie tam swoich maszyn i zyskiwanie na nich 10 %. W 1936 roku Luciano został skazany na karę więzienia za prowadzenie licznych domów publicznych i osadzony w zancznej odległości od Nowego Yorku. Mimo, że próbował rządzić swoim imperium z więzienia szybko zdał sobie sprawę, że jest to niemożliwe wyznaczył więć na swoje następce Vita Genovese. Genovese został rok później skazany za morderstwo i musiał uciekać do Neapolu gdzie zyskał sobie przychyloność Mussoliniego płacąć mu za ochronę 250 000 $ wcześniej przemieszczająć się przez ocean mając 750 000 $ w gotówce. Wtedy to Luciano wyznaczył Costello na bossa rodziny.

Boss | edytuj kod

Costello mająć dobrych capo zdołał prowadzić rodzinę Luciano gładko i niezagrożenie. Frank zdołał robić interesy już od wybrzeża do wybrzeża prowadząć interesy z Lansky'm na Florydzie i z Siegel'm w Los Angeles. Costello zdobywał ogromy majątek nie musząc odcinać grubych prowizji dla siebie od swoich podwładnych. Zaczął wtedy już inwestować w legalne interesy takie jak giełda i budowy nowych budynków. Z czasem zaczął rozszerzać rodzinny interes na kasyna w Las Vegas i Kubie mimo to nie był zachłanny o czym świadczy fakt, że stronił od narkotykowego biznesu w przeciwieństie do swego poprzednika Genovese. Costello uważał, że włoskie rodziny nie muszą zajmować się narkotykami aby zdobyć majątek. W latach 40 zdobył także ogromną polityczną władzę jakiej nie miał nikt przed nim.

W czasie II wojny światowej kiedy Luciano domniemanie pomógł Amerykanom rozmieścić ich wojska na Sycylii dostał on złagodzenie wyroku jednak musiał opuścić Stany Zjednoczone. Po tym wydarzeniu Costello był już niekwestionowanym bossem rodziny. W 1946 roku na Sycylii został złapany i deportowany do Stanów Vito Genovese, który miał stanąć przed sądem za morderstwo dokonane w roku 1937. Domnimanie Costello pomógł Genovese zlecając zatrucie świadka w procesie. Mimo to Genovese miał żal do Costello ponieważ to on uważał siebie za prawowitego dziedzica rodziny Luciano.

Po wygraniu sprawy o morderstwo Vito Genovese powrócił do rodziny. Jednak jego żal został pomnożony przez fakt, że został on tylko capo a nie bossem rodziny. Zaczął więc zyskiwać zwolenników wśród swoich żołnierzy zwałszcza tych, którzy trudnili się brudnymi interesami takim jak kradzieże i włamania. Costello natomiast miał ogromne poparcie wśród ludzi, którzy trudnli się spokojnymi interesami takimi jak hazard a jego pozycja była tak mocna, że nikt nie odważył się na próbę zamachu na jego życie.

W latach 1950-1951 Costello zeznawał przed Kongresem gdzie zeznawało również 600 innych bossów, bukmacherów alfonsów itp. Zeznania były transmitowane przez telewizję i wtedy to pierwszy raz mafia zaczeła się pojawiać w popularnej kulturze. Mimo to jego władza w Nowym Yorku była tak ogromna, że krążyła plotka, że nikt w mieście nie mógł zostać sędzią bez zgody Costello. Mimo, że Costello był uważany za postać numer 1 świata przestępczego W Stanach Zjednoczonych, Costello cierpiał na niedowartościownie ponieważ chciał zajmować wysoką pozycję społeczną jako legalny biznesmen. W tym czasie zaczeły się jego problemy. W latach 1951-1957 dwukrotnie siedział w więzieniu za niestawianie się przed komisją i niepłacenie podatków. W końcu w roku 1957 został zwolniony warunkowo.


Próba zamachu | edytuj kod

Vito Genovese w końcu podjął właściwe kroki aby zlikwidować Costello i przejąć rodzinę Luciano. Tą próbę ułatwiła mu deportacja potężnego stronnika Costello -Joe Adonisa. Mimo to Genovese potrzebował jeszcze rozprawić się z innym stronnikiem Costello -Albertem Anastasia, który po licznych zamachach na życie innych głów rodzin zdołał utworzyć własną rodzinę. Vito Genovese cierpliwie czekał przez 10 lat po swojej deportacji z Włoch aby w końcu wykonać ostateczny krok w celu zdobycia rodziny Luciano. Dnia 2 maja 1957 roku, krótko po tym jak Costello został wypuszczony z więzienia i wychodził z holu swego budynku na Manhatanie został on postrzelony w głowę przez kierowce Genovese -Vincenta Gigante. Zanim Gigante oddał strzał wyrzyknął do Franka: "To dla ciebie Frank !" Słysząc to Costello odchylił głowę i kula obtarła jego skórę i drasneła ucho. Giagante uciekł myśląć, że upadająćy Costello jest martwy jednak jego niezamierzone ostrzeżenie uratowało Costello życie i pozostawiło mu jedynie bliznę. Po nieudanej próbie zamachu Gigante ukrywał się i próbował zrzucić wiele kilogramów aby nie pasować do rysopisu sporządzonego na jego liście gończym. Mimo to został złapany i pojawił się na rozprawie sądowej mając nadzieje, że Costello zastosuje się do włoskiej zasady milczenia - Omerty. W końcu został uniewinniony. Po zabiciu jeszcze w tym samym roku Alberta Anasasii Costello wycofał się jako szef rodziny. Doszło do zawarcia pokoju między Genovese a Costello a warunkiem tego pokoju było przejęcie rodziny przez Genovese w zamian za co Costello utrzymał swoje imperium hazardowe w Luizjanie i Las Vegas. W ten sposób największa mafijna rodzina w Ameryce zmieniłą swoją nazwę z Luciano na Genovese.


Rewanż Costello | edytuj kod

Mimo, że Genovese został najpotężniejszym bossem w Stanach Zjednoczonych, Luciano, Costello i Lansky nie zapomnieli o swojej przyjaźni i postanowili wrobić Vita Genovese w aferę narkotykową. Na równi z Genovese ich celem był także Gigante i prawa ręka Genovese -Carmine Galante. W 1959 roku Genovese zosyał skazany na 15 lat więzienia za handel narkotykami gdzie zmarł. Galante dostał 20 lat został ułaskawiony w 1974 lecz krótko po wyjściu z więzienia zamordowany.


Emerytura | edytuj kod

W ostatnich latach życia Costello zaszył się w swojej willi na Manhatannie mimo to jednak wielu mafiosów składało mu wizyty prosząc o rady. Costello pozostał najbardziej wpływowym człowiekiem podziemia. Zmarł na atak serca w szpitalu na Manhatanie 18 lutego 1973 roku. W czasie jego pogrzebu jego żona skarżyła się, że żaden z jego przyjaciół nie pojawił się ani nie przysłał kwiatów.

Źródła | edytuj kod

Brennan, Bill. The Frank Costello Story. Derby, CT: Monarch Books Inc., 1962 Wolf, George. Frank Costello: Prime Minister of the Underworld. New York: William Morrow & Company Inc., 1974.


Media i kultura | edytuj kod

Vito Corleone bohater powieści "Ojciec chrzestny" jest wzorowany właśnie na Franku Costello Postać Franka Costello pojawia się w wielu filmach o mafii między innymi: "Mobsters" Michaela Karbelnikoff'va z 1991 roku "Bugsy" Barrego Levinsona z 1991 roku "Gangster Wars" Richarda Sarafiana z 1981 roku


Zewnętrzne linki | edytuj kod

[1](po angielsku) [2](po angielsku)

Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:DonParfait/brudnopis" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy