Wikipedysta:Halofufster/brudnopis


Wikipedysta:Halofufster/brudnopis w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedysta:Halofufster Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zofia Zyta Woroniecka (ur. 1906 - zm. 1984) - księżniczka herbu Korybut. Bohaterka głośnego skandalu II Rzeczypospolitej lat 30-tych XX wieku.

Życiorys

Spis treści

Dzieciństwo i dorastanie | edytuj kod

Urodziła się w majątku Wężowiec pod Mogielnicą. Jako czwarte dziecko z piątki rodzeństwa nie wyróżniała się na ich tle urodą bądź umysłem. Pomimo tego to właśnie ona stała się faworytką swojej matki, która stara zapewnić jej jak najlepszy start. Zyta Woroniecka uzyskała staranną edukację. Wpierw uczęszczała do Gospodarczej Szkole dla dziewcząt przy klasztorze w Zbylitowskiej Górze pod Tarnowem. A następnie została posłana do szkoły Sióstr Niepokalanek w belgijskim Liege.

Ślub z Toepferem | edytuj kod

W listopadzie 1930 roku bierze ślub z inżynierem Toepfer. Jedną z możliwych przyczyn zawarcia tego morganatycznego małżeństwa jest chęć zemsty na rodzinie za surowe wychowanie i edukację. Związek ten jednak kończy się po niespełna dwóch miesiącach, kiedy Toepfer przestaje się łudzić, że otrzyma posag.

Związek z Janem Boyem | edytuj kod

W 1931 r. Woroniecka zawiera znajomość z Janem Brunonem Boyem, właścicielem sklepu „Boy i Spółka” w Warszawie przy ulicy Senatorskiej 31. Boy jest także,łowcą posagów. Szybko więc dochodzi do zaręczyn (24 lipca 1931.r). Jedyne czego nie wziął pod uwagę, to faktu , że Zyta pomimo wysokiego stanu społecznego, reprezentuje podupadłą finansowo gałąź rodu Woronieckich, co szybko wyszło na jaw. Boy, traci wszelkie zainteresowanie swoją narzeczoną, co więcej, postanawia się jej pozbyć. W tym stosuje wszelkie metody, włączając w to grubiańskie zachowanie, liczne wyjścia do domów publicznych, oraz nawet znalezienie nowej kandydatki na narzeczoną (Stefani Jennerównej córki łódzkiego bankiera, zapoznanej podczas jazdy w pociagu). Pomimo tego, Woroniecka, nadal trwa przy Boy-u.

Jednak, w miarę trwania romansu z Jennerówną, Woroniecka jest coraz bliższa załamania nerwowego. Aż finalnie 20 listopada 1931.r w mieszkaniu nad sklepem narzeczonego , zdesperowana arystokratka podczas kłótni z Boy’em, wyciąga nieustalonego pochodzenia rewolwer i grozi , że się zabije jeśli nie zawrą małżeństwa. Boy, wręcz zachęca jej do samobójstwa, w odpowiedzi na to Woroniecka oddaje 7 strzałów celnych strzałów w jego kierunku.

Proces sądowy i wyrok | edytuj kod

Woroniecka , została aresztowana aresztowana parę godzin po zabójstwie Boya. Przewieziono ją do warszawskiego wiezienia na ul.Dzielnej, gdzie miała oczekiwać na proces sądowy. Jednak w28 stycznia 1932.r na wniosek rodziny obawiającej się o jej zdrowie psychiczne , została przeniesiona do szpitala psychiatrycznego w Tworkach. Po trzech miesiącach, pobytu w tej placówce, Woroniecką określono jako zdrową psychicznie i odesłano ją z powrotem do więzienia. Datę procesu sądowego wyznaczono na 6 czerwca 1932.r

Woroniecka została uznana za winną zastrzelenia Boy’a, jednak skład sędziowski opatrzył o wieloma okolicznościami łagodzącymi. Jednym z nich, był szereg zniewag uczynionych przez Boy’a w stosunku do Woronieckiej, zwłaszcza w okresie romansu jego z Jennerówną. Wobec tego Woroniecka została skazana na trzy lata twierdzy, z aresztem zaliczonym na poczet kary. Przy możliwej karze śmierci, wyrok był ten stosunkowo łagodny.

Życie po procesie | edytuj kod

Po odbyciu kary, Woroniecka wróciła do majątku rodzinnego. Spędziła tam cały czas, aż do wybuchu II wojny światowej. Wtedy zaangażowała się w ruch podziemny, przez co w 1943.r została osadzona przez Gestapo w Pawiaku na pół roku.

Jako że, cały rodzinny majątek przepadł podczas okupacji, Woroniecka zamieszkała wpierw w Mogielnicy, a następnie w Brzózkach w domku zakupionym przez jej brata Władysława, gdzie zmarła w 1984.r

Bibliografia | edytuj kod

  • Kamil Janicki, Upadłe damy II Rzeczpospolitej. Prawdziwe historie, Znak, Kraków 2013, ISBN978-83-240-2792-7
Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:Halofufster/brudnopis" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy