Wikipedysta:Joanna.belza/brudnopis


Wikipedysta:Joanna.belza/brudnopis w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Świetlica szkolna - jest to prowadzona przez szkołę placówka opiekuńczo - wychowawcza, która pozwala uczniom na uczestniczenie w wielu interesujących zajęciach oraz na odrabianie ich prac domowych. Jest to jedyna na terenie szkoły komórka wychowawcza, która pełni funkcje opiekuńcze, wychowawcze i dydaktyczne w sposób ciągły i zorganizowany. Ze świetlicy korzystają zazwyczaj ci sami uczniowie, przede wszystkim z najmłodszych klas. Przyjmuje się, iż pierwszeństwo w korzystaniu ze świetlicy mają dzieci w jakiś sposób zaniedbane oraz wykazujące trudności w nauce, lecz prawidłowo działająca świetlica szkolna nie powinna się ograniczać jedynie do tej wąskiej grupy uczniów.

Plik:Swietlica szkolna.jpg Świetlica szkolna

Do funkcji pełnionych przez świetlice szkolne zalicza się:

  • funkcja opiekuńcza- czuwanie nad zdrowiem, bezpieczeństwem oraz właściwym rozwojem dzieci
  • funkcja profilaktyczna - stymulowanie procesów rozwojowych dzieci przez ich własną inicjatywę i aktywność
  • funkcja reedukacyjna - działania prowadzące do wyrównywania braków, korygowania wad oraz nieprawidłowości rozwojowych z wcześniejszych lat życia dzieci
  • funkcja kompensacyjna - wyrównywaniu niedostatków środowiska rodzinnego dzieci


W pracy świetlicy obowiązują następujące zasady:

  • zasada motywacji- uczniowie zmotywowani do uczestnictwa w atrakcyjnych zajęciach mają możliwość zaspokojenia potrzeby swoich doznań emocjonalnych, nie jest konieczne namawianie ich pójścia na spacer czy obejrzenia filmu
  • zasada aktywności- wzbudzenie u wychowanków ich własnej inicjatywy - wszystkie metody bazujące na działaniu i samodzielnym angażowaniu mobilizują do aktywności
  • zasada indywidualizacji - bardzo znaczące jest tutaj indywidualne podejście do dziecka oraz znajomość jego potrzeb, zdolności i zainteresowań; wszystkie oddziaływania wychowawcze należy dostosować do indywidualnych możliwości ucznia jak i całego zespołu; zajęcia indywidualne są prowadzone w stosunku do dzieci wymagających opieki bądź pomocy
  • zasada poglądowości - przykładami środków poglądowych są na przykład: ilustracje, filmy, obrazy czy obserwacje środowiska; uczniowie posługują się tutaj wzrokiem i dotykiem, słuchem i węchem
  • zasada systematyczności - wszystkie zajęcia należy dokładnie planować i dbać, by były logicznie ze sobą powiązane
  • zasada swobody - wychowawca powinien inicjować i zachęcać uczniów do zajęć w taki sposób, by uczestniczyli oni w nich z własnej woli
  • zasada atrakcyjności - wychowawca musi doskonalić i wzbogacać swoją metodykę pracy w różne, atrakcyjne formy zajęć
  • zasada higieny i bezpieczeństwa - wychowawca świetlicy ponosi całkowitą odpowiedzialność za swoich podopiecznych - za ich zdrowie i bezpieczeństwo


Do metod pracy w świetlicy szkolnej należą:

  • metoda pracy grupowej - praca w zespołach angażuje wszystkich uczniów umożliwiając im wykazanie się
  • metoda pracy indywidualnej - podczas zajęć indywidualnych uczeń sam wybiera sobie zadania i je wykonuje, w czym może pomagać mu wychowawca; przykładem takich zajęć może czytanie książki i czasopism, kolekcjonowanie czy też wykonywanie jakiś elementów dekoracyjnych
  • metoda pracy masowej - zajęcia takie angażują wszystkich uczniów na świetlicy, na przykład udział w koncercie, rozgrywkach sportowych, imprezie środowiskowej czy konkursach itp.


Istnieje również inny podział stosowanych metod (według Wiechów):

1. metody zajęć praktycznych - wykorzystywane we wszelkich formach pracy, posiadają różny charakter w zależności od założonych celów, są to:

  • techniki plastyczne, teatr lalek, uczestnictwo w zespole tanecznym - kształtują wrażliwość estetyczną uczniów
  • zabawy i gry dydaktyczne, różne konkursy kształtują zdolności intelektualne uczniów
  • imprezy, uroczystości, działalność społecznie użyteczna - kształtują patriotyczne uczucia uczniów
  • ćwiczenia, sporty oraz wycieczki - rozwój sprawności uczniów

2. metody oglądowe - służą pogłębianiu i utrwalaniu wiadomości; przykładem mogą tu być:

  • przedmioty
  • fotografie
  • mapy
  • tablice
  • przeźrocza

3. metody słowne:

  • pogadanka
  • opowiadanie bajek, różnych przygód i wrażeń


Do głównych zadań świetlicy szkolnej należy:

  • pomoc w nauce oraz tworzenie warunków i przygotowywanie do samodzielnej nauki i pracy umysłowej
  • organizacja gier, zabaw ruchowych i innych zajęć zarówno na terenie szkoły jak i na świeżym powietrzu, kształtujących prawidłowy rozwój fizyczny
  • wykrywanie i rozwijanie u uczniów uzdolnień i zainteresowań oraz organizacja odpowiednich zajęć
  • dbanie o uczestnictwo uczniów w kulturze - udział w kulturalnej rozrywce, kształtowanie nawyków kultury życia codziennego
  • upowszechnianie zasad higieny, czystości i dbałości o zdrowie
  • rozwój samodzielności i społecznej aktywności
  • współpraca z rodzicami oraz z nauczycielami uczniów uczęszczających na świetlicę, jak również z placówkami kulturalnymi, sportowymi itp.
Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:Joanna.belza/brudnopis" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy