Wikipedysta:KamilK7/brudnopis4


Wikipedysta:KamilK7/brudnopis4 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedysta:KamilK7 Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dimer helu, He
2 – cząsteczka Van der Waalsa złożona z dwóch atomów helu[1]. Jest największą znaną cząsteczką dwuatomową w stanie podstawowym, o bardzo słabym i długim wiązaniu[2][3]. Wiązanie to pęka już wskutek lekkich rotacji lub wibracji i dlatego cząsteczka ta może istnieć jedynie w bardzo niskiej temperaturze. Dwa wzbudzone atomy helu także mogą utworzyć wiązanie tworząc cząsteczkę w stanie ekscymerowym, He
2* (gdzie * oznacza stan wzbudzony). Wzbudzony dimer helu przez wiele lat był jedyną znaną molekułą w pełni spełniającą definicję cząsteczki Rydberga[4][5]. Istnieją także jony dihelu o ładunku ujemnym[6], dodatnim[5] oraz podwójnie dodatnim[7]. Dwa atomy helu mogą zostać uwięzione w klatce fullerenu[8], nie tworzą jednak wówczas wiązania chemicznego[9][10].

Przypisy | edytuj kod

  1. W. Schöllkopf, J. P. Toennies. Nondestructive mass selection of small van der waals clusters.. „Science”. 266 (5189), s. 1345–8, 1994. DOI: 10.1126/science.266.5189.1345. PMID: 17772840
  2. Mark Sincell: Measuring a Fragile Molecule. American Physical Society, 2000. [dostęp 2016-03-18].
  3. R. E. Grisenti, W. Schöllkopf, J. P. Toennies, G. C. Hegerfeldt i inni. Determination of the Bond Length and Binding Energy of the Helium Dimer by Diffraction from a Transmission Grating. „Physical Review Letters”. 85 (11), s. 2284–2287, 11 września 2000. DOI: 10.1103/PhysRevLett.85.2284
  4. Gerhard Herzberg. Rydberg Molecules. „Annual Review of Physical Chemistry”. 38 (1), s. 27–56, October 1987. DOI: 10.1146/annurev.pc.38.100187.000331
  5. a b PFI-ZEKE photoelectron spectroscopy of metastable He and He
    2: ionization energies and rovibrational structure of He+
    2. W: Matthias Raunhardt: Generation and spectroscopy of atoms and molecules in metastable states. 2009, s. 83,84.
  6. Vidhya Krishnamurthy, D. Mathur. An experimental and theoretical study of the negatively charged helium dimer, He−
    2
    . „Chemical Physics Letters”. 167 (5), s. 475–478, April 1990. DOI: 10.1016/0009-2614(90)85034-a
  7. Michael Guilhaus, A. Gareth Brenton, John H. Beynon, Mila Rabrenović i inni. He2+
    2, the experimental detection of a remarkable molecule
    . „Journal of the Chemical Society, Chemical Communications”, s. 210-211, 1985. DOI: 10.1039/C39850000210
  8. Guan-Wu Wang, Martin Saunders, Anthony Khong, R. James Cross. A New Method for Separating the Isomeric C
    84 Fullerenes
    . „Journal of the American Chemical Society”. 122 (13), s. 3216–3217, 2000. DOI: 10.1021/ja994270x
  9. Erick Cerpa, Andreas Krapp, Roberto Flores-Moreno, Kelling J. Donald i inni. Influence of Endohedral Confinement on the Electronic Interaction between He atoms: A He
    2@C
    20H
    20 Case Study
    . „Chemistry – A European Journal”. 15 (8), s. 1985–1990, 2009. DOI: 10.1002/chem.200801399
  10. Andreas Krapp, Gernot Frenking. Is This a Chemical Bond? A Theoretical Study of Ng
    2@C
    60 (Ng=He, Ne, Ar, Kr, Xe)
    . „Chemistry – A European Journal”. 13 (29), s. 8256–8270, 2007. DOI: 10.1002/chem.200700467
Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:KamilK7/brudnopis4" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy