Wikipedysta:Keres 40/brudnopis/15 Polowa Techniczna Baza Rakietowa


Wikipedysta:Keres 40/brudnopis/15 Polowa Techniczna Baza Rakietowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedysta:Keres 40‎ | brudnopis Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

15 Polowa Techniczna Baza Rakietowajednostka wojskowa wojsk rakietowych

Kobylanka/Bielkowo - tu stacjonowała 15 Polowa Techniczna Baza Rakietowa

Spis treści

Historia i zadania | edytuj kod

W 1963 powstała Grupa Organizacyjna z 11 Okręgowej Polowej Technicznej Bazy Remontowej w Kobylance/Bielkowie k. Stargardu, która była załążkiem sformowania na bazie 11 Okręgowej Polowej Technicznej Bazy Remontowej w 1964 15 Polowej Technicznej Bazy Rakietowej (JW 1154). W roku 1966 osiągnęła gotowość[1]. Formalnie jako frontowa, lecz w rzeczywistości była przeznaczona dla wojsk WOW. W czasie pokoju jednostka funkcjonowała pod nazwą „15 Polowa Techniczna Baza Remontowa”, która miała maskować jej faktyczny charakter. W czasie mobilizacji stawała się „15 Armijną Polową Techniczną Bazą Rakietową” i wraz z 36 Brygadą Artylerii wchodziła w skład Frontu Polskiego.

W 1969 r. okręg warszawski sformował własną 21 PRBR w Ornecie (JW 3448), baza w Bielkowie została dostosowana do wykonywania zadań na korzyść 36 Brygady Artylerii[2].

Do głównych zadań bazy należało utrzymywanie określonej liczby pocisków balistycznych w pełnej sprawności technicznej oraz gotowość do prowadzenia zabiegów obsługowo-technicznych. W pierwszym okresie obsługiwano pociski R-150 (zestaw 9K51 z rakietą 8K11), a w okresie późniejszym R-300 (zestaw 9K72 Elbrus z rakietą 8K14). Pociski tego typu przechowywane były w gotowości zerowej – tzw. „gotowości arsenalskiej”. Zadaniem bazy było przygotowanie ich od gotowości nr 6 do gotowości nr 4[a].

R-11 – taktyczny rakietowy pocisk balistyczny krótkiego zasięgu (SRBM)

Przygotowanie pocisków taktycznych R-30 (zestaw 2K6 z rakietami 3R9 i 3R10), R-70 (zestaw 9K52MŁuna) polegało na przeglądzie zewnętrznym oraz doprowadzeniu do gotowości nr 4 – przyłączeniu głowicy bojowej a następnie przetransportowaniu i przeładunku na środki transportu dywizjonów rakiet taktycznych.

15 Polowa Techniczna Baza Rakietowa w latach 80/90. posiadała rakiety SCUD (R11 i R17). Była jedną z czterech Polowych Baz Rakietowych w Polsce, obok 18 PTBR (Gumieńce) dla Pomorskiego Okręgu Wojskowego, 11 PTBR (Skwierzyna) dla Śląskiego Okręgu Wojskowego[3] oraz 21PTBR dla Warszawskiego Okręgu Wojskowego.

15 Polowa Techniczna Baza Rakietowa współpracowała z utworzonym na potrzeby zaopatrywania specjalnego dywizjonem dowozu rakiet (nazwa jawna: batalion dowozu amunicji) – 25 ddr (JW 1581 Miedwie) oraz zmodernizowanymi w tym celu magazynami w 20 Okręgowej Składnicy Amunicji (JW 3646) w Mostach[4].

W 1994 15 Polowa Techniczna Baza Rakietowa została rozformowana[5].

Struktura organizacyjna | edytuj kod

  • dowództwo i sztab
  • bateria dowodzenia
  • 2 baterie techniczne (od 1987 – 3 baterie techniczne)
    • zespoły techniczne
  • bateria dowozu
  • pluton zabezpieczenia
  • pluton warsztatowy

Uwagi | edytuj kod

  1. Dalsze przygotowanie pocisków (od gotowości nr 3 do gotowości nr 1) jako obsługę przedstartową wykonywano w brygadach

Przypisy | edytuj kod

  1. Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 2 (pol.). 2011. s. 158. [dostęp 2015-12-15].
  2. Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 2 (pol.). 2011. s. 155–174. [dostęp 2015-12-15].
  3. Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 2 (pol.). 2011. [dostęp 2014-09-18 s. 155-174].
  4. Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 2 (pol.). 2011. [dostęp 2014-09-18 s. 158].
  5. Archiwum Wojskowe w Toruniu (pol.). 2014. [dostęp 2016-12-16 Numer zespołu 399].

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy Kajetanowicz: Wojsko Polskie w systemie bezpieczeństwa państwa w latach 1945-2010. Częstochowa: AJD, 2013. ISBN 978-83-7455-316-2.
  • Michał Trubas. Wojska „jednorazowego użytku”. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. 2, s. 155–174, 2011. Warszawa. ISSN 1640-6281
Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:Keres 40/brudnopis/15 Polowa Techniczna Baza Rakietowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy