Wikipedysta:MatiSz/Biblioteka


Wikipedysta:MatiSz/Biblioteka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedysta:MatiSz Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Biblioteka Elbląska od przeszło 400 lat towarzyszy pokoleniom elblążan. Jan Mylius powołując ją do życia miał świadomość, że wszelka działalność społeczna i gospodarcza oparta jest na korzystaniu z ksiąg. Pokolenia elbląskich bibliotekarzy, fundatorów i darczyńców uczyniły z Biblioteki Elbląskiej nie tylko zbiór książek, ale uczyniły też Bibliotekę autentycznym miejscem życia społecznego dużego miasta. Pod względem wielkości księgozbioru Biblioteka Elbląska nie mogła, oczywiście, równać się z bibliotekami uniwersyteckimi, ale jej ranga w środowisku lokalnym była nie mniejsza niż tamtych.

Plik:Biblioteka elblaka 1.jpg Biblioteka od frontu Plik:Biblioteka elblaka 3.jpg 150px

Od momentu powstania w Elblągu w 1601 roku biblioteki gimnazjalnej zmieniali się jej czytelnicy, zmieniały zbiory, pojawiały się nowe formy przekazu, ale funkcja Biblioteki pozostawała niezmienna. Na przestrzeni dziejów Biblioteka Elbląska pomogła wykształcić tysiące elblążan. Pośrednio, czasem wręcz bezpośrednio Biblioteka miała wpływ na bogacenie się miasta i jego mieszkańców. Wiedzieli to bogaci patrycjusze, fundując kolejne tomy, by żacy i studenci mogli nieodpłatnie z nich korzystać. Czasy od XVI do XVIII wieku, kiedy Elbląg był bogatym hanzeatyckim miastem, to również unikalne i bogate zbiory Biblioteki Elbląskiej. Załamanie gospodarcze, które miało miejsce w XIX wieku, dobrze widać w elbląskich księgozbiorach. Z kolei rozkwit Elbląga jako prężnego i dynamicznego ośrodka przemysłowego w końcówce XIX i na początku XX stulecia znów pociągnął za sobą rozwój Biblioteki. W złych dla miasta latach 1933-1956 do Biblioteki zawitała intelektualna pustka, przerwana dopiero wielką „odwilżą”, która zakończyła w Polsce czasy stalinizmu.

Plik:Biblioteka elblaka 2.jpg Widok na bibliotekę

Biblioteka Elbląska dysponuje ponad półmilionowym księgozbiorem, z czego 55 690 woluminów to zbiory o wysokiej wartości naukowej, na które składają się inkunabuły, stare druki, rękopisy, wydawnictwa kartograficzne, muzykalia, ekslibrisy, czasopisma oraz książki z XIX i XX wieku z różnych dziedzin wiedzy i literatury. Wśród dzisiejszych czytelników Biblioteki Elbląskiej można wyróżnić kilka grup czytelniczych o ściśle określonych preferencjach. Pierwsza z nich to studenci bardzo różnych kierunków studiów wyższych pochodzący z Elbląga, ale studiujący poza Elblągiem, niemal na wszystkich polskich uczelniach (najczęściej trójmiejskich, warszawskich i toruńskich).

Zbiory biblioteki

Oni szukają w Bibliotece tych pozycji, które bardzo często są niedostępne w bibliotekach uczelnianych. Jest to bardzo szerokie spektrum - od książek z dziedziny medycyny, poprzez prawne, po nauki społeczne. Drugą grupą są studenci elbląskich uczelni, mieszkający w Elblągu i najbliższej okolicy. To grupa stosunkowo mało wymagających czytelników, być może dlatego, że wymagania tych uczelni spełniają biblioteki uczelniane. Trzecią grupą są czytelnicy sięgający do zasobów Biblioteki dla pogłębienia swojej wiedzy lub realizacji własnych projektów badawczych (np. prac naukowych). Wreszcie czwartą grupę stanowią osoby czytające dla przyjemności, korzystające najczęściej z literatury pięknej, ale też popularnonaukowej, czasami naukowej.

Dziś Biblioteka Elbląska ma nie tylko być odbiciem społecznej i gospodarczej rzeczywistości miasta, ale tej rzeczywistości współkreatorem. Ze swą siedzibą na przywróconej życiu elbląskiej starówce Biblioteka tworzy jeden z najciekawszych architektonicznie kompleksów budynków w mieście. Średniowieczny szpital, zrujnowany w ostatnich dniach II wojny światowej, z ułożonym w latach 70-tych XX wieku - bez jakiejkolwiek dbałości konserwatorskiej - żelbetowym stropem, jest dziś jedną z najpiękniejszych elbląskich sal. Już niedługo sala ta dysponować będzie najnowocześniejszymi urządzeniami audiowizualnymi. Piękno średniowiecznych murów w połączeniu z techniką XXI wieku da zapewne nadspodziewane efekty. Strychy nad tą salą, dotąd noclegownia gołębi, staną się galerią fotografii.


Miejsca magazynków i pakamer na ostatnim piętrze Biblioteki zajmie sala audiowizualna. Unowocześniona zostanie również pracownia badań regionalnych, która nie tylko skrzętnie gromadzi książki o Elblągu i okolicach, ale też zachowuje dla przyszłych pokoleń wszelką dokumentację życia społecznego: druki ulotne, plakaty, fotografie... Wreszcie średniowieczne podziemia Biblioteki - pełne tajemniczego uroku, po których do dziś przechadza się legendarny duch złego mnicha - wypełnią się wysokiej klasy techniką komputerową, tworząc bibliotekę wirtualną. Po przeciwnej stronie ulicy św. Ducha, tam, gdzie jeszcze niedawno była fabryka tekstylna, powstaje obiekt, który będzie siedzibą Biblioteki Pedagogicznej, a zarazem skarbcem Biblioteki Elbląskiej. Przechowywane w nim będą największe elbląskie skarby - książki zaświadczające o 400-letniej historii Biblioteki. Będą pieczołowicie konserwowane, a ich zawartość digitalizowana, aby przetrwały po wsze czasy. Więcej informacji na: [1]

Jacek Nowiński

Linki zewnętrzne | edytuj kod

[[Kategoria:Biblioteki]]

Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:MatiSz/Biblioteka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy