Wikipedysta:Przemek2901/Gerard Wodarz


Wikipedysta:Przemek2901/Gerard Wodarz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedysta:Przemek2901 Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Władysław Szczepaniak (ur. 19 maja 1910 w Warszawie, zm. 6 maja 1979 tamże) – polski piłkarz występujący na pozycji obrońcy, pomocnika i napastnika, reprezentant Polski w latach 1930–1947, olimpijczyk, uczestnik mistrzostw świata.

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Młodość i początki kariery | edytuj kod

Władysław Szczepaniak urodził się 19 maja 1910 roku w Warszawie w robotniczej rodzinie Marianny z d. Przybyszewska i Jana, zamieszkałych przy ulicy Mokotowskiej[1][2]. W wieku dziesięciu lat rozpoczął uprawiać piłkę nożną na Polach Mokotowskich. W 1923 roku zmarł jego ojciec, przez co pomagał matce w utrzymaniu domu[3]. Szczepaniak wówczas uczył się w gimnazjum, pracował oraz dalej grał w piłkę[3][4]. Po zakończeniu edukacji rozpoczął pracę w fabryce Schichta, mieszczącej się na Nowym Zjeździe[5].

Polonia Warszawa | edytuj kod

II wojna światowa i lata powojenne | edytuj kod

Szczepaniak przeżył okres II wojny światowej w Warszawie[3]. Uczestniczył wtenczas w konspiracyjnych rozgrywkach piłkarskich[4]. Na przełomie sierpnia i września 1940 roku zorganizowano na stadionie przy ulicy Konwiktorskiej turniej, w którym według źródeł miało wziąć udział trzynaście bądź szesnaście drużyn podzielonych na grupy[6][7]. Szczepaniak wystąpił w „Czarnych”, których nazwa nawiązywała do barw koszulek Polonii Warszawa[8]. Zespół Szczepaniaka została liderem swojej grupy, zaś w rozegranym 13 września finale zwyciężył drużynę „Bimbru” 3:1[7]. W grudniu 1941 roku z połączenia „Czarnych” i „Bimbru” reaktywowano Polonię, której nazwy nie używano wcześniej ze względów bezpieczeństwa. Miała ona być wówczas zbyt prowokacyjna[8]. W tym samy czasie założono konspiracyjny Warszawki Okręg Związku Piłki Nożnej, który miał za zadanie przeprowadzić w latach 1942–1944 mistrzostwa stolicy[9]. Szczepaniak tryumfował w rozgrywkach z Polonią w 1942 i 1943 roku[9][10]. Okresowo występował równolegle w drużynie „Radości”[11].

Życie prywatne | edytuj kod

W Polonii Warszawa grał jeden z jego synów, Wojciech. W 2011 roku z okazji 100–lecia „Czarnych Koszul” przedłużenie ulicy Inflanckiej nazwaną placem Władysława Szczepaniaka[12].

Uwagi | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wryk 2015 ↓, s. 564.
  2. TVN Warszawa: Szczepaniak, Szczepaniak, tyś warszawski cwaniak (pol.). [dostęp 2011-03-29].
  3. a b c PKOl: Szczepaniak Władysław (pol.). [dostęp 2020-02-05].
  4. a b Gowarzewski (1918-1939) 2017 ↓, s. 194.
  5. srodmiescie.warszawa.pl: Plac Władysława Szczepaniaka (pol.). [dostęp 2020-02-24].
  6. Gawkowski 2013 ↓, s. 142.
  7. a b Kulesza 2014 ↓, s. 34.
  8. a b Kulesza 2014 ↓, s. 35.
  9. a b Gawkowski 2013 ↓, s. 143.
  10. Gawkowski 2013 ↓, s. 144.
  11. Kulesza 2014 ↓, s. 76.
  12. Kulesza 2014 ↓, s. 26.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:Przemek2901/Gerard Wodarz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy