Wikipedysta:Zala/brudnopis2


Wikipedysta:Zala/brudnopis2 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedysta:Zala Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Niszczyciele typu Douroportugalskie niszczyciele z okresu międzywojennego. W latach 1913–1924 w stoczniach Yarrow Shipbuilders w Glasgow i Estaleiro Real de Lisboa w Lizbonie zbudowano cztery okręty tego typu. Jednostki weszły w skład Marinha Portuguesa w latach 1913–1924. Trzy okręty skreślono z listy floty w latach 30., a ostatni – „Tâmega” – został wycofany ze służby w 1945 roku.

Spis treści

Projekt i budowa | edytuj kod

Projekt okrętów typu Douro powstał w brytyjskiej stoczni Yarrow Shipbuilders i był zbliżony do budowanych dla Royal Navy niszczycieli typu River[1].

Wszystkie okręty typu Douro zostały w stoczni Yarrow w Glasgow, a następnie przetransportowane w gotowych sekcjach i zmontowane w stoczni Estaleiro Real de Lisboa w Lizbonie[1][2]. Jednostki zostały zwodowane w latach 1913–1922, a ukończono je w latach 1913–1924[1][2][a].

Dane taktyczno-techniczne | edytuj kod

„Douro” między 1913 a 1915 r.

Okręty typu Douro były niewielkimi niszczycielami o długości 73,2 metra, szerokości 7,2 metra i maksymalnym zanurzeniu 2,3 metra[1][2]. Wyporność standardowa wynosiła 515 ton, zaś pełna 660 ton[1][2]. Okręty napędzane były przez dwa zestawy turbin parowych Parsonsa o łącznej mocy 11 000 KM, do których parę dostarczały trzy kotły Yarrow[1][2]. Prędkość maksymalna napędzanych dwiema śrubami okrętów wynosiła 27 węzłów[2][3][b]. Okręty mogły zabrać zapas węgla o masie 146 ton, co zapewniało maksymalny zasięg 1600 Mm przy prędkości 15 węzłów[1][2][c].

Na uzbrojenie artyleryjskie okrętów składały się: pojedyncze działo kalibru 100 mm A10 L/45 i dwa pojedyncze działa kal. 76 mm L/40[1][2]. Uzbrojenie uzupełniały dwa podwójne aparaty torpedowe kal. 450 mm (18 cali)[1][2][d].

Załoga pojedynczego okrętu składała się z 80 oficerów, podoficerów i marynarzy[1][2].

Służba | edytuj kod

Pierwsza para okrętów („Douro” i „Douro”) została przyjęta w skład Marinha Portuguesa w latach 1913–1915, a kolejna („Vouga” i „Tâmega”) dopiero po zakończeniu I wojny światowej (w latach 1920–1924)[1]. 1 maja 1931 roku zatonęła „Vouga”[1][2]. W tym samym roku ze służby został wycofany „Douro”[1][2][e], a w 1934 roku „Douro”[1][5]. Najdłużej służył „Tâmega”, który podczas II wojny światowej pełnił funkcję okrętu szkolnego[1]. Jednostka została skreślona z listy floty w 1945 roku[1][2][f].

Uwagi | edytuj kod

  1. Gardiner i Chesneau 1980 ↓, s. 396 podaje, że „Douro” został zwodowany w 1911 roku.
  2. „Douro” na próbach uzyskał największą prędkość 30,3 węzła[1].
  3. Parkes 1934 ↓, s. 400 podaje, że zasięg wynosił 800 Mm przy prędkości 15 węzłów.
  4. Brytyjskie torpedy 18-calowe miały faktyczny kaliber 17,72 cala (450 mm)[4].
  5. Gardiner i Chesneau 1980 ↓, s. 396 podaje, że „Douro” wycofano ze służby w 1929 roku.
  6. Gardiner i Chesneau 1980 ↓, s. 396 podaje, że „Tâmega” wycofano ze służby około 1943 roku.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q Gogin 2018 ↓.
  2. a b c d e f g h i j k l m Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 373.
  3. Gozdawa-Gołębiowski i Wywerka Prekurat 1994 ↓, s. 568.
  4. DiGiulian 2018 ↓.
  5. Gardiner i Chesneau 1980 ↓, s. 396.

Bibliografia | edytuj kod


Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:Zala/brudnopis2" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy