Wikiprojekt:LGBT/Gejowska ikona


Wikiprojekt:LGBT/Gejowska ikona w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikiprojekt:LGBT Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

(uwaga od wikiprojektu LGBT: Dyskusja na temat hasła odbywa się na stronie Dyskusja Wikiprojektu:LGBT)

Statuja Antinousa, pierwsza ikona LGBT (Narodowe Muzeum Archeologiczne w Neapolu).

Gejowska ikona (ang. Gay Icon) – gwiazda lub osoba publiczna, która otrzymała status kultowej osobowości w środowisku LGBT[1][2].

Gejowskimi ikonami często są wpływowe osoby medialne, zarówno mężczyźni i kobiety, których orientacja seksualna i płciowość nie mają znaczenia dla środowisk LGBT. Większość gejowskich ikon deklaruje swoje wsparcie dla gejów i lesbijek w walce o ich prawa.[3] Sprzeciwia się deklaracjom innych środowisk o nazywanie ruchów LGBT homoseksualną propagandą.[potrzebny przypis]

Spis treści

Istota | edytuj kod

Na zachodzie w połowie XIX wieku ukształtowała się kultura idoli. Różne polityczne i ideologiczne tendencje, komercyjne przedsięwzięcia kreowały wizerunki kultowych osobowości, aby wywoływać uwielbienie wśród ludzi, przyciągać i zatrzymywać zwolenników. Kultura konsumpcyjna i przemysł rozrywkowy stworzyły szybko rozwijający się rynek idoli. Było to w dużej mierze spowodowane rozwojem mediów, które z powodzeniem odtwarzały nowe popularne obrazy[1].

W tej atmosferze osoby LGBT, żyjące w przytłaczającym społeczeństwie, które negowało ich miłość, kryminalizowało i ograniczało ich prawa, próbowały uciec od rzeczywistości, wymyślając obrazy gejowskich ikon, które pomogły odetchnąć lub przezwyciężyć trudności życiowe, uciec przed ograniczeniami stworzonymi przez heteroseksualną kulturową matrycą[1].

Marco Palmezzano, St. Sebastian. Miejskie Muzeum Sztuk Pięknych, Budapeszt.

Kryteria, według których te lub inne osoby zostały uznane za kultowe, są różne. Osoba stawała się gejowską ikoną, ponieważ osobom-LGBT wydawało się, że jego działania, stan, uczucia, sposób myślenia lub wygląd odzwierciedlały ich własne doświadczenia. Na przykład postacie historyczne stały się gejowskimi ikonami ze względu na wskazanie przez niektórych historyków na ich homoseksualną orientację. Większość współczesnych gejowskich ikon jest związanych ze środowiskiem muzycznym lub aktorskim, ponieważ obszary te najbardziej wpływają na osobiste doświadczenia i często tworzą empatię[1]. Diwy z mocnymi głosami, gejowskie hymny, przesadne osobowości i nowotorskie podejście do mody, które wzbudzą zazdrość u Drag queen, prawdopodobnie staną ikonami gejów[2].

Często takie postacie mają romantyczne lub erotyczne przeżycia (homoerotyczny obraz św. Sebastiana)[1]. Przy tym ścisły genderowy podział płci ról w społeczeństwie doprowadził do tego, że geje obdarzały sympatią wizerunki kobiet, które swoją niezależnością i bystrym umysłem pokonywały trudności życiowe i segregację seksualną (Barbra Streisand, Cher, Madonna, Lady Gaga, Kayah). Lesbijkom również podobały się obrazy silnych i niezależnych kobiet. Inne stawały się ikoną tylko ze względu na to, że ich jasny obraz pozwalał zapomnieć trudności życia, zwłaszcza jeśli ich historii towarzyszył gwałtowny pozytywny przełom w życiu, którego pragnęli tak jak wiele osób LGBT. Oprócz tego, za ikony uważane są otwarci geje i lesbijki, którzy przez osobisty przykład inspirowali społeczność (Harvey Milk, Elton John, Stephen Fry, Ian McKellen)[1]. Uznanie otrzymały również ludzie znaczące w historii i sztuce, którzy byli znani jako geje (Oscar Wilde, Walt Whitman, Piotr Czajkowski)[1][5].

Wybrane przykłady | edytuj kod

Lata '30-'40 | edytuj kod

Cary Grant, jedna z gejowskich ikon lat '30-'40.

Lata '50-'60 | edytuj kod

Lata '70-'80 | edytuj kod

Madonna uznana gejowska ikona.

Lata '90-'00 | edytuj kod

Lady Gaga gejowska ikona ostatnich lat.

Lata 2010- do dziś | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Brett L. Abrams: Encyclopedia of Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender History in Americ. T. 2. Nowy Jork: Thomson & Gale, 2004, s. 75-78. ISBN 0-684-31427-4. (ang.)
  2. a b Gay Icons: 25 Divas Who Have Been Embraced by Gay Culture (ang.). Huffingtonpost.com. [dostęp 2018-11-02].
  3. Polskie ikony LGBT: aktorki (pol.). FromTop2Bottom, 2016-11-24. [dostęp 2018-11-02].
  4. Van Damme loves his gay icon status (ang.). News18.com. [dostęp 2018-11-02].
  5. Гей-иконы - выбор знаменитостей. Часть I (ros.). Gay.ru. [dostęp 2018-11-02].
  6. a b c Gordon Ramsay 50th most popular gay icon (ang.). PinkNews.co.uk, 2007-01-05. [dostęp 2018-11-02].
  7. Queer legends: Who was Edith Piaf? (ang.). GNax.co.za, 2003-10-22. [dostęp 2018-11-02].
  8. Carmen Miranda, The Lady in the Tutti Frutti Hat (ang.). LaProgressive.com, 2010-06-23. [dostęp 2018-11-02].
  9. Katharine Hepburn (1907 - 2003) (ang.). Culturevulture.net. [dostęp 2018-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-20)].
  10. Gay icon Elizabeth Taylor close to death (ang.). PinkNews.co.uk, 2006-04-28. [dostęp 2018-11-02].
  11. a b c Gay Icons: Judy Who? (ang.). PinkNews.co.uk, 2006-11-16. [dostęp 2018-11-02].
  12. a b c d e Gejowskie diwy (pol.). Newsweek, 2018-09-19. [dostęp 2018-11-02].
  13. a b c d Rufus Wainwright: Gay icons (ang.). theGuardian.com, 2006-11-12. [dostęp 2018-11-02].
  14. The 1970s - Kelly Boyer Sagert, Books.Google.com [dostęp 2017-11-15] .
  15. Elaine Paige On Piaf, Lloyd Webber & the Gays (ang.). Out.com, 2015-12-07. [dostęp 2018-11-02].
  16. Elton John (ang.). Gay.com. [dostęp 2018-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-07-02)].
  17. Magdalena Michalska: Królowa gejowskich ikon (pol.). WysokieObcasy.pl, 2011-02-09. [dostęp 2018-11-02].
  18. Andrew Belonsky: GLAAD Glad Name Media Award Nominees (ang.). Queerty.com, 2008-01-21. [dostęp 2018-11-02].
  19. Kylie Minogue (ang.). VH1.com, 2004-02-24. [dostęp 2018-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-01-02)].
  20. Grindr Releases Best of 2013 Awards, Revealing the Year's Top Gay Icons and Trends and Predictions for 2014 (ang.). Prnewswire.com, 2013-12-05. [dostęp 2018-11-02].
  21. Neva Chonin: REVIEW / Gay icons rock Berkeley for a cause in post-Pride 'True Colors' celebration O'Donnell is cattily amusing (ang.). SfGate.com, 2007-07-02. [dostęp 2018-11-02].
  22. Tori Spelling relishes role as gay icon (ang.). CelebrityMound.com, 2008-04-17. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-19)].
  23. Joe Morgan: How old does Microsoft think these 18 gay icons are? (ang.). GayStarNews.com, 2015-05-01. [dostęp 2018-11-02].Denise Roland: G-A-Y founder takes back nightclub chain from HMV (ang.). Telegraph.co.uk, 2013-02-04. [dostęp 2018-11-02].
  24. Music's greatest gay icon: Cher or Lady Gaga? (ang.). TheTylt.com. [dostęp 2018-11-02].
  25. Lamar Dawson: 5 Times Christina Aguilera Showed Up for the LGBTQ Community (ang.). Billboard.com, 2017-12-14. [dostęp 2018-11-02].
  26. Patrick Crowley: 7 Times Britney Spears Earned Her Gay Icon Status (ang.). Billboard.com, 2018-02-13. [dostęp 2018-11-02].

Literatura | edytuj kod

  • Allen, Louise. The Lesbian Idol: Martina, kd and the Consumption of Lesbian Masculinity. London: Cassell, 1997.
  • Braun, Eric. Frightening the Horses: Gay Icons of the Cinema. London: Reynolds & Hearn, 2002.
  • Bronski,Michael. Culture Clash: The Making of Gay Sensibility. Boston: South End Press, 1984.
  • Dyer, Richard. Heavenly Bodies: Film Stars and Society. London: British Film Institute,Macmillan, 1986.
  • Ehrenstein, David. Open Secret: Gay Hollywood 1928—1998. New York:William Morrow, 1998.
  • Fishwick, Marshall, and Ray B. Browne, eds. Icons of America. Bowling Green, Ohio: Popular Press, 1978.
  • Harris, Daniel. The Rise and Fall of Gay Culture. New York: Hyperion, 1997.
  • Marshall, David P. Celebrity and Power: Fame in Contemporary Culture.Minneapolis: University of Minnesota Press, 1997.
  • Rapper, Toffee. The Gay Icons Ring. 10 January 2000.
  • Eric Braun. Frightening the Horses: Gay Icons of the Cinema, 2002. — ​ISBN 1-903111-10-2
  • Richard Dyer. Gay Icons, National Portrait Gallery, 2009. — 112 p. — ​ISBN 1-85514-400-X
  • Richard Dyer. The Culture of Queers, 2002. — ​ISBN 0-415-22376-8
  • George E. Haggerty. Gay histories and cultures, 2000. — ​ISBN 0-8153-1880-4
  • Graham Norton. 20th Century Icons-Gay, 2001. — ​ISBN 1-899791-77-9

Linki Zewnętrzne | edytuj kod

Kategoria:Kultura LGBT Kategoria:Kultura masowa

Na podstawie artykułu: "Wikiprojekt:LGBT/Gejowska ikona" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy