Wincenty Eliasz


Wincenty Eliasz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wincenty Eliasz lub Elias (ur. 1845 w Malinie, zm. 2 kwietnia 1918 w Raciborzu) – postać historyczna, zbójnik działający w latach siedemdziesiątych XIX wieku na terenie Górnego Śląska, wspólnik Karola Pistulki.

Życiorys | edytuj kod

Wincenty Eliasz zaczynał od drobnych kradzieży w sklepach w Bytomiu i Gliwicach. W latach 1870-1875 dowodził wraz z Karolem Pistulką bandą zbójecką, działającą przede wszystkim w okolicach Bytomia, Katowic oraz Mikołowa, a także Kluczborka, Opola, Prudnika i Głogówka, często zmieniając kryjówki. Kilkukrotnie uciekał z aresztów i konwojów policyjnych (m.in. z więzienia w Łabędach). Ostatecznie został ujęty wkrótce po zatrzymaniu Karola Pistulki. 5 maja 1876 roku skazano go na karę śmierci, którą zamieniono na dożywotnie więzienie. Karę tę odbywał od października 1876 r. do chwili śmierci 2 kwietnia 1918 r. w więzieniu w Raciborzu. Kiedy po 35 latach chciano go wypuścić za dobre sprawowanie, zrezygnował z wolności, pozostając w więzieniu, gdzie uzyskał wysoką pozycję wśród współwięźniów. Niemiecki artysta Artur Klose zrealizował dwujęzyczny, niemiecko-polski komiks na temat rozbójniczej działalności Eliasza i Pistulki[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. KrzysztofK. Ogiolda KrzysztofK., Rozbójnik będzie promował gminę, Nowa Trybuna Opolska, 6 listopada 2012 [dostęp 2020-12-07]  (pol.).

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wincenty Eliasz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy