Wincenty Ignacy Bobrowski


Wincenty Ignacy Bobrowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wincenty Ignacy Jakub Bobrowski (ur. 30 stycznia 1832 w Porębie Wielkiej, zm. 17 marca 1899 w Wadowicach) – polski hrabia, komediopisarz, bankowiec i mecenas sztuki.

Życiorys | edytuj kod

Jego rodzina pieczętowała się herbem Jastrzębiec. Urodził się w rodzinnym majątku. Jego pradziadem był Iganacy, dziadem Wincenty Seweryn, ojcem Ignacy Maciej (1793–1879), a matką Krystyna z Jordanów h. Trąby.

W 1855 poślubił Ludwikę Emilię Annę z Trzecieskich h. Strzemię, z którą miał troje dzieci: Annę Krystynę Leontynę, Ignacego Adama Rufina i Helenę Ludwikę Teklę.

W 1867 roku został prezesem rady powiatowej bielskiej. Po utracie majątku przeniósł się do Lwowa obejmując stanowisko sekretarza Banku Galicyjskiego.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Wincenty Ignacy Bobrowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy