Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe


Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Ratownicy WOPR w Pobierowie, 2006 Ratownicy WOPR na Wiśle w Toruniu

Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe (WOPR) – specjalistyczne stowarzyszenie o zasięgu ogólnokrajowym, zajmujące się wykonywaniem zadań związanych z ratownictwem wodnym[1].

Spis treści

Historia WOPR | edytuj kod

WOPR jest specjalistycznym stowarzyszeniem o zasięgu ogólnokrajowym, powstałym na podstawie zarządzenia nr 74 Przewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej z dnia 11 kwietnia 1962 roku, uzyskało osobowość prawną 9 października 1967 roku na podstawie decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych. Jednostki WOPR są jednostkami współpracującymi z systemem Państwowego Ratownictwa Medycznego[2].

Do 2012 WOPR posiadała uprzywilejowaną pozycję w ratownictwie, należąc – wraz z GOPR i TOPR – do trzech wyróżnionych specjalistycznych organizacji ratowniczych[3]. Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 roku o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (obowiązująca od 1 stycznia 2012) zrównała w prawie wszystkie podmioty wykonujące zadania w zakresie ratownictwa wodnego[4]. Warunkiem koniecznym jest uzyskanie zgody MSW/MSWiA. Doprowadziło to do znacznego wzrostu liczby organizacji, których zostało zarejestrowanych ponad 100 (120 – stan na 2018 rok)[5].

WOPR jest członkiem International Life Saving – międzynarodowej organizacji zrzeszającej ratowników. Ponadto od listopada 2015 roku zrzeszyło się w ramach Federacji Organizacji Proobronnych.[potrzebny przypis]

Działalność WOPR jest współfinansowana ze środków Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

Dzień Ratownika jest obchodzony 29 czerwca.

Stopnie w WOPR | edytuj kod

Ratownik WOPR na plaży w Dziwnówku, 2006

Stopnie ratownicze WOPR zostały sklasyfikowane w Uchwale nr 5/6/09 Prezydium Zarządu Głównego Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego z dnia 5 grudnia 2009 roku w sprawie stopni ratowników i instruktorów WOPR[6]. Po wejściu w życie w 2012 roku ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych jest tylko jedno obowiązujące uprawnienie – Ratownik wodny, które zastąpiło wszystkie dotychczasowe uprawnienia z zakresu ratownictwa wodnego[a][4], jednakże Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe zachowało nadal swoje dotychczasowe stopnie, które od tej pory należy traktować jako wewnętrzną hierarchię organizacji (potwierdzenie zachowania tychże stopni można znaleźć m.in. w uchwale ZG WOPR z dnia 28 marca 2015 r.)[7].

Ochotnicze | edytuj kod

  • Młodszy ratownik WOPR – uprawniony był od 12. roku życia do pracy na kąpieliskach, pływalniach krytych i odkrytych, pod nadzorem ratownika zawodowego. Nie uprawnia do pracy w charakterze zarobkowym.
  • Ratownik WOPR – uprawniony był od 16. roku życia do pracy na kąpieliskach, pływalniach otwartych i krytych, podczas imprez na wodach, koloniach i obozach młodzieżowych, pod nadzorem ratownika starszego stopniem. Uprawniony do prowadzenia szkoleń podstawowych dla członków WOPR.

Zawodowe | edytuj kod

  • Ratownik wodny pływalni – uprawniony był do samodzielnej pracy i kierowania zespołem ratowników na pływalniach otwartych i krytych.
  • Ratownik wodny śródlądowy – uprawniony był do samodzielnej pracy i kierowania zespołem ratowników na kąpieliskach śródlądowych.
  • Ratownik wodny morski – uprawniony był do samodzielnej pracy i kierowania zespołem ratowników na kąpieliskach morskich.
  • Starszy ratownik wodny – najwyższy stopień ratowniczy. Obligatoryjnie posiada wszystkie stopnie zawodowe (RWP, RWS, RWM).

Instruktorskie | edytuj kod

  • Młodszy Instruktor WOPR – uprawniony był do pracy w ratownictwie oraz do asystowania przy prowadzeniu kursów szkoleniowych do stopnia Ratownika WOPR włącznie.
  • Instruktor WOPR – wymagany stopień ratowniczy Starszego Ratownika WOPR. Uprawniony był do pracy w ratownictwie oraz do prowadzenia kursów szkoleniowych do stopnia Starszego Ratownika WOPR włącznie.
  • Instruktor-Wykładowca WOPR – uprawniony był do pracy w ratownictwie oraz do prowadzenia kursów szkoleniowych wszystkich stopni.

Stopnie zawodowe w ratownictwie wodnym określone przez Ministra Spraw Wewnętrznych[8][9] | edytuj kod

Obowiązuje od 2012 roku.

  1. Ratownik wodny – rozumie się przez to osobę posiadającą wiedzę i umiejętności z zakresu ratownictwa i technik pływackich oraz inne kwalifikacje przydatne w ratownictwie wodnym i spełniającą wymagania określone w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, zatrudnioną lub pełniącą służbę w podmiocie uprawnionym do wykonywania ratownictwa wodnego lub będącą członkiem tego podmiotu;
  2. Instruktor ratownictwa wodnego – osoba posiadająca uprawnienia do prowadzenia szkoleń i egzaminowania.

Ślubowanie ratownika WOPR | edytuj kod

Kalendarium WOPR | edytuj kod

Ustka
  • 11.04.1962 Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe.
  • 27.05.1962 Powstaje Komisja Organizacyjna WOPR w Gdańsku.
  • 06.11.1965 I Sejmik WOPR w Poznaniu.
  • 09.10.1967 Rejestracja Statutu WOPR.
  • 10.1967 Gdańska Komisja WOPR z połączenia Komisji Ratownictwa przy PZP oraz Komisji Organizacyjnej WOPR przy WKKFiT w Gdańsku.
  • 20.04.1969 I Zjazd Krajowy.
  • 11.1969 I Zjazd Wojewódzki – Jan Zbytniewski.
  • 22.05.1971 Rejestracja Statutu Gdańskiego.
  • 18.03.1973 II Zjazd Wojewódzki – Wojciech Bobiński.
  • 19.01.1974 I Kursokonferencja Ratowników w Gdańsku.
  • 23.04.1974 Komisja ds. Koordynacji Drużyn WOPR.
  • 29.12.1974 Prezydium ZW – prezes Zbigniew Witkiewicz.
  • 01.01.1975 WOPR przejmuje karty pływackie.
  • 18.12.1977 III Zjazd Wojewódzki w Gdańsku – Stanisław Knoff.
  • 04.1977 Wprowadzono patenty kierowników drużyn.
  • 18.02.1979 Powstanie WOPR w Słupsku.
  • 30.12.1991 VI Zjazd Wojewódzki w Gdańsku.
  • 19.04.1998 100-lecie ratownictwa wodnego w Polsce.
  • 07.02.1999 VIII Zjazd Pomorskiego WOPR w Gdańsku.
  • 06.10.2000 I Kursokonferencja Instruktorów WOPR w Rowach.
  • 05.04.2002 Obchody 40-lecia WOPR w Gdańsku.
  • 25.03.2012 Obchody 50-lecia WOPR w Turku.
  • 24.05.2012 Obchody 50-lecia WOPR w Chorzowie.

Uwagi | edytuj kod

  1. Jednak w myśl art. 41 ust. 1 Ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych osoby, które uzyskały uprawnienia ratownika z zakresu ratownictwa wodnego na podstawie przepisów dotychczasowych, zachowują swoje uprawnienia.

Przypisy | edytuj kod

  1. Statut Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, Warszawa, dnia 6 grudnia 2003 r.
  2. Dz.U. z 2019 r. poz. 993
  3. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 12 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązków i uprawnień specjalistycznych organizacji ratowniczych, warunków ich wykonywania przez inne organizacje ratownicze oraz rodzaju i wysokości świadczeń przysługujących ratownikom górskim i wodnym w związku z udziałem w akcji ratowniczej.
  4. a b USTAWA z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1482)
  5. Podmioty uprawnione do wykonywania zadań ratownictwa górskiego i wodnego. 2015-11-19.
  6. UCHWAŁA Nr 5/6/09 PREZYDIUM ZARZĄDU GŁÓWNEGO WODNEGO OCHOTNICZEGO POGOTOWIA RATUNKOWEGO z dnia 5 grudnia 2009 roku w sprawie stopni ratowników i instruktorów WOPR
  7. Uchwała nr 21/X/2015 ZARZĄDU GŁÓWNEGO WODNEGO OCHOTNICZEGO POGOTOWIA RATUNKOWEGO z dnia 28 marca 2015 roku w sprawie uchwał i decyzji w Wodnym Ochotniczym Pogotowiu Ratunkowym.
  8. Źródło: USTAWA z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych.
  9. Źródło: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych) z dnia 27 lutego 2012 r.
  10. Ślubowanie ratownika WOPR. [zarchiwizowane z tego adresu.

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy