Wojciech Pohoski


Wojciech Pohoski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wojciech Pohoski (ur. 21 kwietnia 1898 w Berdyczowie, zm. 16 października 1959 w Clwyd) – major kawalerii Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 21 kwietnia 1898[1] w Berdyczowie jako syn Macieja Augusta[2]. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Za swoje czyny wojenne otrzymał Order Virtuti Militari. Będąc w stopniu podporucznika jako osadnik wojskowy otrzymał ziemię w majątku Ochnówka (gmina Werba)[3]. Został awansowany do stopnia porucznika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 września 1920[4][5][6]. W latach 20. i 30. był oficerem 7 pułku ułanów (Mińsk Mazowiecki)[7][8][9][10][11][12]. Został awansowany do stopnia rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929[13]. W późniejszych latach 30. awansowany do stopnia majora[14].

Po wybuchu II wojny światowej w kampanii wrześniowej pełnił funkcję zastępcy dowódcy 7 pułku ułanów[15]. Później został oficerem Polskich Sił Zbrojnych. W strukturze Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia sprawował stanowisko kwatermistrza 45 Grupy Brygadowej w Blackshaw Moor Camp koło Leek. W 1957 roku został awansowany na podpułkownika kawalerii[16]. Zmarł w 1959 w Clwyd (Walia)[17].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Oficerowie. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2017-03-26].
  2. Wojskowe Biuro Historyczne, wbh.wp.mil.pl [dostęp 2020-07-17] .
  3. Ochnówka. wolyn.ovh.org. [dostęp 2017-03-26].
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 687.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 609.
  6. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 356.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 613.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 555.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 296.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 634.
  11. Stanisław Maria Jankowski: Kasztanka Pana Marszałka. muzeumpilsudski.pl. [dostęp 2017-03-26].
  12. 7. Pułk Ułanów Lubelskich. minskmaz.com. [dostęp 2017-03-26].
  13. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 153.
  14. Marek Sołtysik. Rykoszety (cz. 1). Co się stało Judce Chaskielewiczowi?. „Palestra”. 5–6, s. 270, 2012. 
  15. Tadeusz Jurga, Władysław Karbowski: Armia „Modlin” 1939. s. 456.
  16. Lista oficerów Polskich Sił Zbrojnych według awansów dokonanych na uchodźstwie. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 6, Nr 4 z 30 czerwca 1969. 
  17. Wojciech Pohoski (ang.). ancestry.co.uk. [dostęp 2017-03-26].
  18. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 4, Nr 1 z 9 maja 1956.  przyznany przez Prezydenta RP na uchodźstwie „za zasługi w pracy społecznej i niepodległościowej”.
  19. M.P. z 1933 r. nr 24, poz. 33 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  20. M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 103 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wojciech Pohoski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy