Wybory parlamentarne w Polsce w 2005 roku


Wybory parlamentarne w Polsce w 2005 roku w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wybory parlamentarne w Polsce w 2005 odbyły się 25 września na terenie Polski oraz w 166 obwodowych komisjach ulokowanych poza krajem. Wbrew wcześniejszym spekulacjom, nie zostały one przeprowadzone razem z wyborami prezydenckimi i referendum w sprawie traktatu konstytucyjnego UE. Wybory zakończyły się zwycięstwem Prawa i Sprawiedliwości. Drugie miejsce zajęła Platforma Obywatelska. Do Sejmu po raz kolejny dostały się Samoobrona RP, Liga Polskich Rodzin i Sojusz Lewicy Demokratycznej. Po wyborach premierem został polityk Prawa i Sprawiedliwości Kazimierz Marcinkiewicz.

Spis treści

Termin wyborów | edytuj kod

Jesienny termin wyborów poparła 31 stycznia 2005 Rada Krajowa SLD. Bez poparcia tej partii nie było możliwe przyjęcie uchwały skracającej kadencję Sejmu. Zgodnie z wcześniejszym porozumieniem, które zawarli 30 grudnia 2004 prezydent Aleksander Kwaśniewski i przewodniczący SLD Józef Oleksy, wybory miały odbyć się w czerwcu 2005. Sejm nie podjął decyzji o skróceniu kadencji, więc wybory odbyły się w konstytucyjnym terminie (Sejm dotrwał do końca kadencji). 23 maja 2005 Prezydent RP zarządził wybory na 25 września 2005.

Kampania wyborcza | edytuj kod

Kampania przedwyborcza do parlamentu prowadzona była w sposób spokojny i nieagresywny. Wzmożoną kampanię dało się dopiero zauważyć w jej ostatnich tygodniach. Przed wyborami Prawo i Sprawiedliwość i Platforma Obywatelska wielokrotnie deklarowały chęć zawarcia koalicji (tzw. POPiS). W czasie jednej z konwencji wyborczych przewodniczący PO Donald Tusk zaatakował PiS, nakreślając różnice pomiędzy PO a tą partią, czym wprowadził Jarosława Kaczyńskiego w zdumienie. Prezes PiS powiedział: „Słuchając takich słów, mam wrażenie, że zatraciliśmy pewne poczucie wspólnoty kulturowej, która nas łączyła z Platformą”[3]. Według Lecha Kaczyńskiego Donald Tusk odrzucił wówczas współbudowanie IV Rzeczypospolitej, a zaczął reprezentować program nazwany przez Jarosława Kaczyńskiego restauracyjnym[4]. Politycy PiS także prowadzili wobec PO konfrontacyjną kampanię. Jacek Kurski stwierdził, że dziadek Donalda Tuska na ochotnika zgłosił się do Wehrmachtu (za co został na krótko wykluczony z tej partii)[5]. Ponadto w spocie partii grającym na emocjach skrytykowano wizję państwa według PO, którą PiS określało jako „Polskę liberalną”, przeciwstawiając ją własnej wizji „Polski solidarnej”[6].

Samoobrona RP prowadziła swoją kampanię pod hasłem podobnym do tego z wyborów w 2001Oni już byli, oni już rządzili, atakując wszystkie postsolidarnościowe i postkomunistyczne partie startujące w wyborach.

Sojusz Lewicy Demokratycznej skupił się na stworzeniu swojego wizerunku jako partii odchudzonej i zmienionej. SLD po czterech latach rządów stracił najwięcej z powodu afer w swoich kręgach, przede wszystkim Afery Rywina. Nowy przewodniczący Wojciech Olejniczak, reprezentujący młode pokolenie, w spotach starał się przyciągnąć wyborców, tłumacząc, że SLD to jedyna siła lewicowa, która ma szanse znaleźć się w nowym parlamencie.

Komitety wyborcze do Sejmu i Senatu | edytuj kod

* Inne partie startujące z list danych komitetów (w wypadku KWW wszystkie partie):

* Inne partie startujące z list danych komitetów (w wypadku KWW wszystkie partie):

** Jako komitet mniejszości narodowej zwolniony z obowiązku przekraczania progu wyborczego.

Listy wyborcze w poszczególnych okręgach oraz ich liderzy | edytuj kod

Poniższe zestawienie zostało opracowane na podstawie danych z serwisu informacyjnego PKW[49]

Statystyki i wyniki | edytuj kod

W wyborach do Sejmu na 594 listach zarejestrowanych w 41 okręgach wyborczych przez 22 komitety wyborcze znalazło się łącznie 10 661 kandydatów na posłów, w tym 2613 kobiet (24,51%) i 8848 mężczyzn (75,49%).

W wyborach do Senatu w 40 okręgach wyborczych zarejestrowanych zostało przez 108 komitetów wyborczych 623 kandydatów na senatorów, w tym 99 kobiet (15,89%) i 524 mężczyzn (84,11%).

Próg wyborczy dla partii to 5%.

Wyniki wyborów do Sejmu RP | edytuj kod

Wyniki wyborów do Sejmu 1991–2015  Osobny artykuł: Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej V kadencji (2005–2007). Zwycięzcy w poszczególnych okręgach w wyborach do Sejmu RP

Podział mandatów i rozkład procentowy poparcia w wyniku wyborów z uwzględnieniem podziału na późniejszą koalicję rządzącą w kolejności: ugrupowania rządowe, opozycja parlamentarna i pozaparlamentarna (komitety, które nie przekroczyły 1% poparcia w skali kraju potraktowano zbiorczo):

Wyniki głosowania w skali okręgów | edytuj kod

Wszystkie dane wyrażono w procentach.

Podział mandatów w skali okręgów | edytuj kod

Wyniki wyborów do Senatu RP | edytuj kod

 Osobny artykuł: Senatorowie VI kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. Zwycięzcy w poszczególnych okręgach w wyborach do Senatu RP Rozkład mandatów

Frekwencja | edytuj kod

Frekwencja w wyborach według komunikatu PKW wyniosła w skali kraju 40,57%. Badanie przeprowadzone przez TNS OBOP i PBS dla TVP w ramach sondażu exit poll przewidywało całkowitą frekwencję na poziomie 40,4%.

Ważność wyborów | edytuj kod

Sąd Najwyższy uznał wybory za ważne. W związku z brakiem na kartach do głosowania do Senatu nazw komitetów popierających poszczególnych kandydatów Sąd Najwyższy 15 grudnia 2005 uznał karty – a tym samym wybory do Senatu w okręgu nr 27 – za nieważne[52]. Jarosław Lasecki i Czesław Ryszka stracili swoje mandaty – był to pierwszy tego typu przypadek w wyborach parlamentarnych w III Rzeczypospolitej.

Obwody głosowania | edytuj kod

Prawybory | edytuj kod

18 września 2005, tradycyjnie we Wrześni (w województwie wielkopolskim), odbyły się prawybory parlamentarne i prezydenckie (o charakterze sondażu przedwyborczego). Zobacz: wyniki prawyborów.

Statystyki wyborów | edytuj kod

Statystyki kandydatów do Sejmu | edytuj kod

Statystyki kandydatów do Senatu | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. W porównaniu z wynikiem KKW Sojusz Lewicy Demokratycznej – Unia Pracy z wyborów w 2001.
  2. W porównaniu z liczbą mandatów KKW Sojusz Lewicy Demokratycznej – Unia Pracy zdobytych w wyborach 2001.
  3. W porównaniu z wynikiem Unii Wolności z wyborów w 2001.
  4. W porównaniu z wynikiem Alternatywy Ruch Społeczny z wyborów w 2001.
  5. W porównaniu z wynikiem KKW Sojusz Lewicy Demokratycznej – Unia Pracy z wyborów w 2001.
  6. W porównaniu z liczbą mandatów KKW Sojusz Lewicy Demokratycznej – Unia Pracy zdobytych w wyborach w 2001.
  7. W porównaniu z wynikiem Alternatywy Ruch Społeczny z wyborów w 2001.

Przypisy | edytuj kod

  1. Dz.U. z 2005 r. nr 92, poz. 767
  2. Informacja z dnia 13 lutego 2006 r. o wydatkach z budżetu państwa poniesionych na przygotowanie i przeprowadzenie w dniu 25 września 2005 r. wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  3. Słowa, w których Kaczyński widzi początek wojny PO-PiS. wyborcza.pl, 26 stycznia 2011. [dostęp 2019-08-05].
  4. Łukasz Warzecha: Lech Kaczyński, ostatni wywiad, Warszawa 2011, s. 59.
  5. Paweł Wroński: Bulterier PiS poległ za Wehrmacht. gazeta.pl, 12 października 2005. [dostęp 2019-08-05].
  6. Marcin Krutak: Geneza konfliktu pomiędzy PO a PiS. polskiedzieje.pl, 12 listopada 2012. [dostęp 2019-08-05].
  7. Wykaz komitetów wyborczych KW RP. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  8. Wykaz komitetów wyborczych KW RP. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  9. Wykaz komitetów wyborczych KW PPP. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  10. Wykaz komitetów wyborczych KW PPP. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  11. Wykaz komitetów wyborczych KW LPR. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  12. Wykaz komitetów wyborczych KW LPR. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  13. Wykaz komitetów wyborczych KW PD. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  14. Wykaz komitetów wyborczych KW PD. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  15. Wykaz komitetów wyborczych KW SDPL. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  16. Wykaz komitetów wyborczych KW SDPL. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  17. Wykaz komitetów wyborczych KW PiS. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  18. Wykaz komitetów wyborczych KW PiS. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  19. Wykaz komitetów wyborczych KW SLD. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  20. Wykaz komitetów wyborczych KW SLD. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  21. Wykaz komitetów wyborczych KW PO. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  22. Wykaz komitetów wyborczych KW PO. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  23. Wykaz komitetów wyborczych KW PPN. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  24. Wykaz komitetów wyborczych KW PPN. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  25. Wykaz komitetów wyborczych KW PSL. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  26. Wykaz komitetów wyborczych KW PSL. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  27. Wykaz komitetów wyborczych KW PJKM. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  28. Wykaz komitetów wyborczych KW PJKM. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  29. Wykaz komitetów wyborczych KW OKO. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  30. Wykaz komitetów wyborczych KW OKO. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  31. Wykaz komitetów wyborczych KW SRP. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  32. Wykaz komitetów wyborczych KW SRP. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  33. Wykaz komitetów wyborczych KW Centrum. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  34. Wykaz komitetów wyborczych KW Centrum. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  35. Wykaz komitetów wyborczych KW PKGP. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  36. Wykaz komitetów wyborczych KW PKGP. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  37. Wykaz komitetów wyborczych KW IRP. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  38. Wykaz komitetów wyborczych KW IRP. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  39. Wykaz komitetów wyborczych KW DO. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  40. Wykaz komitetów wyborczych KW DO. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  41. Wykaz komitetów wyborczych KW NOP. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  42. Wykaz komitetów wyborczych KW NOP. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  43. Wykaz komitetów wyborczych KW SP. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  44. Wykaz komitetów wyborczych KW SP. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  45. Wykaz komitetów wyborczych KW SR. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  46. Wykaz komitetów wyborczych KW SR. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  47. a b Wykaz komitetów wyborczych KW MN. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  48. Wykaz komitetów wyborczych KW MNŚ. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  49. Wykaz komitetów. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  50. Wyniki wyborów. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  51. Wyniki wyborów. PKW. [dostęp 2019-08-05].
  52. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2005 r. w sprawie ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 25 września 2005 r. (Dz.U. z 2005 r. nr 248, poz. 2097)


Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wybory parlamentarne w Polsce w 2005 roku" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy