Wybory parlamentarne w Polsce w 2011 roku


Wybory parlamentarne w Polsce w 2011 roku w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wybory parlamentarne w Polsce w 2011 – wybory do Sejmu i Senatu zarządzone 4 sierpnia 2011 przez prezydenta RP Bronisława Komorowskiego na 9 października 2011[3]. Odbyły się one według zasad wprowadzonych przez kodeks wyborczy z 5 stycznia 2011[4]. Zakończyły się zwycięstwem Platformy Obywatelskiej. Po raz pierwszy od 1989 roku partia sprawująca władzę wygrała kolejne wybory. Po wyborach odnowiona została koalicja PO-PSL. Na stanowisku prezesa rady ministrów pozostał Donald Tusk (zastąpiony 22 września 2014 przez Ewę Kopacz). Wicepremierem i ministrem gospodarki pozostał Waldemar Pawlak (pełniący urząd do 27 listopada 2012[5], 6 grudnia zastąpiony przez Janusza Piechocińskiego).

Spis treści

Wybory do Sejmu i Senatu | edytuj kod

Termin wyborów | edytuj kod

Data wyborów została zapowiedziana przez prezydenta już 4 sierpnia 2011[6]. Terminy wyborcze określone w Konstytucji dopuszczały wyłącznie niedziele 9, 16, 23 lub 30 października 2011[7], co oznacza, że prezydent zarządził wybory na pierwszy z możliwych terminów.

Do Państwowej Komisji Wyborczej złożono 110 zawiadomień o utworzeniu komitetu wyborczego; PKW zarejestrowała 104 komitety wyborcze[8].

Wybory do Sejmu RP | edytuj kod

Wyniki dotychczasowych wyborów do Sejmu

9 września PKW nadała w drodze losowania jednolite numery dla list kandydatów na posłów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zarejestrowanych więcej niż w jednym okręgu wyborczym. Zgodnie z ordynacją wyborczą komitety, które do 30 sierpnia zarejestrowały listy w co najmniej 21 okręgach, miały prawo do rejestracji list w pozostałych okręgach bez konieczności zbierania podpisów.

Wybory do Senatu RP | edytuj kod

Jednomandatowe okręgi wyborcze w wyborach do Senatu w 2011

Wybory do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej w 2011 po raz pierwszy odbyły się w okręgach jednomandatowych. Zmiana ta została uchwalona przez Sejm RP w ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz.U. z 2018 r. poz. 754).

Komitety wyborcze do Sejmu i Senatu | edytuj kod

* Inne partie startujące z list danych komitetów (w wypadku KWW wszystkie partie):

* Inne partie startujące z list danych komitetów (w wypadku KWW wszystkie partie):

** Jako komitet mniejszości narodowej zwolniony z obowiązku przekraczania progu wyborczego.

*W tym partie: Polska Patriotyczna, Związek Słowiański, Narodowe Odrodzenie Polski, Liga Polskich Rodzin, Przymierze dla Polski.

Listy wyborcze w poszczególnych okręgach oraz ich liderzy | edytuj kod

Poniższe zestawienie zostało opracowane na podstawie danych z serwisu informacyjnego PKW[20]

Kampania wyborcza | edytuj kod

Zgodnie z kalendarzem wyborczym kampania wyborcza trwała do 7 października. Od 24 września do 7 października 2011 TVP na swoich antenach emitowała bezpłatne audycje komitetów wyborczych[1].

Głosowanie, frekwencja i wyniki wyborów | edytuj kod

Obwody głosowania | edytuj kod

Głosowanie w kraju i za granicą | edytuj kod

Zgodnie z Kodeksem wyborczym (art. 39) głosowanie odbywa się między godziną 7. a 21. czasu polskiego; natomiast za granicą i na polskich statkach morskich głosowanie odbywa się między godziną 7. a 21. czasu miejscowego, a jeżeli miałoby być zakończone w dniu następnym po dniu głosowania w kraju, przeprowadza się je w dniu poprzedzającym[21]. W związku z tym jako pierwsi głosowali obywatele polscy przebywający za granicą. Najwcześniej, bo o godz. 12:00 8 października polskiego czasu, rozpoczęło się głosowanie w polskich placówkach dyplomatycznych: Buenos Aires (Argentyna), Brasilii, São Paulo i Kurytybie (Brazylia), Santiago de Chile (Chile) i Santo Domingo (Dominikana), a o 13:00 otwarte zostały lokale w kilku miejscach w Stanach Zjednoczonych (m.in. Nowym Jorku, Waszyngtonie) – oraz w Kanadzie (Ottawa, Montreal, Toronto), a także w Quito (Ekwador), w Hawanie (Kuba) oraz stolicy Panamy[22].

W Polsce wybory rozpoczęły się 9 października 2011 o godzinie 7:00.

Frekwencja | edytuj kod

Według komunikatu PKW:

  • Liczba wyborców (uprawnionych do oddania głosu): 30 762 931
  • Liczba kart ważnych:15 050 027[23]
  • Liczba głosów ważnych: 14 369 503

Frekwencja wyborcza według komunikatów PKW rozwijała się następująco:

  • do godziny 9:00 – 2,79%[23]
  • do godziny 14:00 – 23,03%[23]
  • do godziny 18:00 – 39,65%[23]
  • ostateczna – 48,92%[23]

Wyniki wyborów do Sejmu RP | edytuj kod

Wyniki wyborów do Sejmu 1991–2015  Osobny artykuł: Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji. Zwycięzcy w poszczególnych okręgach w wyborach do Sejmu RP

Podział mandatów i rozkład procentowy poparcia w wyniku wyborów z uwzględnieniem podziału na późniejszą koalicję rządzącą w kolejności: ugrupowania rządowe, opozycja parlamentarna i pozaparlamentarna (komitety, które nie przekroczyły 1% poparcia w skali kraju, potraktowano zbiorczo):

Wyniki głosowania w skali okręgów | edytuj kod

Wszystkie dane wyrażono w procentach.

Podział mandatów w skali okręgów | edytuj kod

Wyniki wyborów do Senatu RP | edytuj kod

 Osobny artykuł: Senatorowie VIII kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. Zwycięzcy w poszczególnych okręgach w wyborach do Senatu RP Rozkład mandatów

Statystyki wyborów | edytuj kod

Statystyki kandydatów do Sejmu | edytuj kod

Statystyki kandydatów do Senatu | edytuj kod

Obserwatorzy zagraniczni | edytuj kod

Głosowaniu przyglądali się obserwatorzy z kilku państw. Libijscy obserwatorzy zwiedzili delegaturę Krajowego Biura Wyborczego w Radomiu oraz obserwowali głosowanie w obwodowej komisji wyborczej w Cerekwi[28]. Obserwatorzy z Egiptu oglądali głosowanie w kilku płockich obwodowych komisjach wyborczych[29].

Ważność wyborów | edytuj kod

Sąd Najwyższy w składzie Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych uchwałą z 14 grudnia 2011 uznał wybory za ważne[30].


Uwagi | edytuj kod

  1. Nowa Prawica zarejestrowała 21 list okręgowych, lecz rejestracja w 2 okręgach została dokonana po 30 sierpnia 2011, czyli po ostatecznym terminie rejestracji list w co najmniej 21 okręgach dającej prawo do rejestracji w pozostałych okręgach bez zbierania podpisów. Upłynięcie tego terminu dla Państwowej Komisji Wyborczej stanowiło argument za zarejestrowaniem list jedynie w 21 okręgach. Nowa Prawica złożyła protest, uznając, że wymóg rejestracji w 21 okręgach został spełniony, zaś opóźnienia w terminie powstały z winy PKW. PKW protest odrzuciła. Nowa Prawica skierowała protest do Sądu Najwyższego. PKW w opinii dla SN stwierdziła m.in., że w myśl przepisów art. 210 § 2 Kodeksu wyborczego i art. 211 § 1 Kodeksu wyborczego przyjęciu, że „zarejestrował” oznacza „zgłosił” oraz że kodeks wyborczy nie przewiduje terminu, w którym okręgowa komisja wyborcza powinna dokonać rejestracji, ani nie powołuje okoliczności usprawiedliwiających nieuzyskane przez komitet wyborczy w terminie do 40 dnia przed dniem wyborów zarejestrowania list z wykazami poparcia co najmniej w połowie okręgów wyborczych. W tej sytuacji wyłącznie w sferze dotyczącej samego komitetu wyborczego pozostaje kwestia podejmowania czynności wyborczych w takim czasie, aby możliwe było spełnienie wymogów uprawniających do uzyskania określonego statusu prawnego. 20 września 2011 Sąd Najwyższy pozostawił protest wyborczy Nowej Prawicy bez dalszego biegu, gdyż zdaniem SW „został on złożony przedwcześnie”.
  2. W porównaniu z wynikiem KKW Lewica i Demokraci SLD+SDPL+PD+UP z wyborów 2007.
  3. W porównaniu z liczbą mandatów KKW Lewica i Demokraci SLD+SDPL+PD+UP zdobytych w wyborach 2007.
  4. W porównaniu z wynikiem KKW Lewica i Demokraci SLD+SDPL+PD+UP w 2007 roku

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Dz.U. z 2011 r. nr 162, poz. 978
  2. Informacja Krajowego Biura Wyborczego z dnia 5 marca 2012 r. o wydatkach budżetu państwa poniesionych na przygotowanie i przeprowadzenia w dniu 9 października 2011 r. wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. pkw.gov.pl. [dostęp 3 marca 2016].
  3. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 sierpnia 2011 r. w sprawie zarządzenia wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2011 r. nr 162, poz. 978)
  4. Od 1 sierpnia obowiązuje nowy kodeks wyborczy, czyli najbliższe wybory inaczej. gazetaprawna.pl, 31 lipca 2011. [dostęp 4 sierpnia 2011].
  5. Prezydent odwołał Waldemara Pawlaka ze składu rządu. prezydent.pl, 27 listopada 2012. [dostęp 4 lipca 2017].
  6. Prezydent: Głosujemy 9 października. tvn24.pl, 4 sierpnia 2011. [dostęp 4 sierpnia 2011].
  7. Konsultacje wyborcze z prezydentem. rp.pl, 24 lutego 2011. [dostęp 20 lipca 2011].
  8. Komitety wyborcze. pkw.gov.pl. [dostęp 27 września 2014].
  9. a b Wykaz komitetów wyborczych KW PiS. PKW. [dostęp 2016-04-03].
  10. a b Wykaz komitetów wyborczych KW PJN. PKW. [dostęp 2016-04-03].
  11. a b Wykaz komitetów wyborczych KW SLD. PKW. [dostęp 2016-04-03].
  12. a b Wykaz komitetów wyborczych KW RP. PKW. [dostęp 2016-04-03].
  13. a b Wykaz komitetów wyborczych KW PSL. PKW. [dostęp 2016-04-03].
  14. a b Wykaz komitetów wyborczych KW PPP–S80. PKW. [dostęp 2016-04-03].
  15. a b Wykaz komitetów wyborczych KW PO. PKW. [dostęp 2016-04-03].
  16. a b Wykaz komitetów wyborczych KW NDP–SAL. PKW. [dostęp 2016-04-03].
  17. a b Wykaz komitetów wyborczych KW NP–JKM. PKW. [dostęp 2016-04-03].
  18. a b Wykaz komitetów wyborczych KW Prawica. PKW. [dostęp 2016-04-03].
  19. a b Wykaz komitetów wyborczych KW PO. PKW. [dostęp 2016-04-03].
  20. Kandydaci na posłów. pkw.gov.pl. [dostęp 2015-10-25].
  21. Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy. (Dz.U. z 2018 r. poz. 754)
  22. Tam Polacy już głosują. wp.pl, 8 października 2011. [dostęp 27 września 2014].
  23. a b c d e Frekwencja. pkw.gov.pl. [dostęp 27 września 2014].
  24. Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2011. Wyniki wyborów do Sejmu RP. pkw.gov.pl. [dostęp 2015-10-29].
  25. Pełny wynik wyborów parlamentarnych. planktonpolityczny.blox.pl, 18 października 2011. [dostęp 2015-08-16].
  26. Zestawienie wyników wyborów do Senatu. google.com, 17 lipca 2015. [dostęp 2015-07-17].
  27. Wyniki wyborów. pkw.gov.pl. [dostęp 27 września 2014].
  28. Wybory w Radomiu obserwują przedstawiciele Libii. rp.pl, 9 października 2011. [dostęp 27 września 2014].
  29. Egipcjanie w obwodowej komisji wyborczej w Płocku. rp.pl, 9 października 2011. [dostęp 27 września 2014].
  30. Dz.U. z 2011 r. nr 286, poz. 1676

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wybory parlamentarne w Polsce w 2011 roku" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy