Wypowiedzenie


Wypowiedzenie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wypowiedzeniekomunikat językowy wyrażony zespołem wyrazów powiązanych logicznie i gramatycznie lub jednym wyrazem, wyodrębnionym prozodyjnie (mającym zamknięty kontur intonacyjny)[1].

Wypowiedzenia mogą być werbalne (z osobową formą czasownika, od łac. verbum – czasownik) lub niewerbalne (bez osobowej formy czasownika). Werbalnymi nazywamy zdania. Niewerbalne są to równoważniki zdań (gdzie można wprowadzić osobową formę czasownika), wykrzyknienia i zawiadomienia (w obu przypadkach niemożliwe jest wprowadzenie osobowej formy czasownika)[1].

Wypowiedzenia możemy podzielić na:

  • pojedyncze
  • złożone – co najmniej dwa wypowiedzenia.

Wypowiedzenia możemy zróżnicować też ze względu na to, że postawa mówiącego może być[2]:

  • oznajmująca, neutralna,
  • żądająca,
  • pytająca.

Termin „wypowiedzenie” wprowadził do językoznawstwa Zenon Klemensiewicz.

Są cztery rodzaje zdań[3]:

  • oznajmujące,
  • rozkazujące,
  • wykrzyknikowe,
  • pytające.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Klemensiewicz 1953 ↓, s. 7.
  2. Klemensiewicz 1953 ↓, s. 8.
  3. Klemensiewicz 1953 ↓, s. 8-9.

Bibliografia | edytuj kod

  • ZenonZ. Klemensiewicz ZenonZ., Zarys składni polskiej, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1953 .
Na podstawie artykułu: "Wypowiedzenie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy