Zabytkowe centrum Makau


Na mapach: 22°11′28,00″N 113°32′10,00″E/22,191110 113,536110

Zabytkowe centrum Makau w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zabytkowe centrum Makau (ang.: Historic Centre of Macau; chin. trad.: 澳門歷史城區; port: O Centro Histórico de Macau) – zespół ponad dwudziestu obiektów będących przykładem asymilacji i współistnienia kultur chińskiej i zachodniej na obszarze Makau, dawnej kolonii portugalskiej.

W 2005 roku zabytkowe centrum Makau zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO, stając się 31 obiektem światowego dziedzictwa na terenie Chin. UNESCO tak opisuje zabytkowe centrum Makau: "Historyczna ulica miasta z portugalskimi i chińskimi rezydencjami, budowlami sakralnymi i gmachami publicznymi, czyni z zabytkowego centrum Makau rzadki przykład miejsca, w którym przez kilka wieków spotykały się estetyczne, kulturalne, architektoniczne i techniczne wpływy Wschodu i Zachodu" oraz "miejsce [to] jest świadectwem jednego z najdłużej trwających spotkań Chin ze światem Zachodu, możliwych dzięki ożywionej międzynarodowej wymianie handlowej"[1].

Spis treści

Lista obiektów | edytuj kod

Zabytkowe centrum Makau składa się z dwóch stref wydzielonych w centrum miasta, na półwyspie Makau. Każda strefa jest otoczona strefą buforową[2].

Strefa 1 | edytuj kod

Plac Largo do Senado

Strefa 2 | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Polski Komitet ds Unesco: Chiny – Zabytkowe centrum Makao (pol.). Polski Komitet ds. UNESCO. [dostęp 2010-07-22].
  2. a b Advisory Body Evaluation (of Historic Centre of Macao) (ang.). UNESCO, 2005. [dostęp 2010-07-22].
Na podstawie artykułu: "Zabytkowe centrum Makau" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy